Ουσιαστικό. Μια υπαρξιακή και βιολογική διαταραχή, κατά την οποία το άτομο συνειδητοποιεί έντρομο ότι βρίσκεται εγκλωβισμένο ανάμεσα στη νεότητα (την οποία θυμάται πλέον λανθασμένα) και τη γεροντική σοφία (την οποία διεκδικεί πρόωρα). Είναι η μεταβατική εκείνη φάση όπου ο άνθρωπος νιώθει ότι έχει ζήσει αρκετά για να ξέρει τα πάντα, αλλά όχι αρκετά για να κρατήσει το στόμα του κλειστό.
Τα Βασικά Συμπτώματα της Κατάστασης
Το Φαινόμενο της «Ακουστικής Όρασης» κατά το Παρκάρισμα
Όταν η κρίση χτυπά την πόρτα του αυτοκινήτου, ο οδηγός θα χαμηλώσει με θρησκευτική ευλάβεια την ένταση στο ράδιο. Πρόκειται για μια επιστημονικά ανεξήγητη πεποίθηση ότι τα ντεσιμπέλ του ραδιοφώνου τυφλώνουν τα μάτια του. «Σσσς, κλείσ’ το λίγο, δεν βλέπω να μπω», θα πει ο παθών, λες και ο πίσω προφυλακτήρας του διπλανού οχήματος θα τον ακούσει να έρχεται.
Η Μετάλλαξη των Εξετάσεων (Ο Τρόμος του Αιματοκρίτη)
Ξεχάστε τα πτυχία, τα Master και τα τεστ επαγγελματικής επάρκειας. Υπό την επήρεια της κρίσης αυτής, ο μόνος βαθμολογικός έλεγχος που προκαλεί υπαρξιακό τρόμο και αληθινή αγωνία είναι οι εξετάσεις αίματος. Το χοληστερόμετρο γίνεται το νέο Ευαγγέλιο και τα τριγλυκερίδια ο προσωπικός εχθρός. Αν οι δείκτες είναι καλοί, το άτομο νιώθει αθάνατο· αν όχι, ξεκινάει μια ιερή σταυροφορία κατά των λιπαρών, που διαρκεί ακριβώς μέχρι το επόμενο τραπέζι με παϊδάκια.
Το Σύνδρομο του «Νέστορα της Παρέας»
Σε οποιαδήποτε κοινωνική σύναξη, η κρίση αναγκάζει το άτομο να ανακαλύψει με μια κρυφή, δικτατορική ικανοποίηση ότι είναι ο μεγαλύτερος στην παρέα. Αυτό του δίνει αυτόματα το ελεύθερο να συμπεριφέρεται σαν σοφός γέροντας της φυλής, να κουνάει το δάχτυλο και να κοιτάζει τους εικοσάρηδες με εκείνο το γεμάτο οίκτο βλέμμα που λέει: «Όταν εσείς πηγαίνατε, εγώ ερχόμουν».
Η Ομηρική Μετατροπή της Καθημερινότητας
Το θύμα της κρίσης, όπου σταθεί κι όπου βρεθεί, αρχίζει να διηγείται ιστορίες με το πάθος, τη λεπτομέρεια και τη διάρκεια του Ομήρου. Μια απλή αλλαγή λάστιχου στην Εθνική Οδό το 2012 μετατρέπεται σε σύγχρονη Ιλιάδα, με εκτενείς περιγραφές των καιρικών συνθηκών, των εσωτερικών του μονολόγων και των αντιξοοτήτων της μοίρας. Οι ακροατές του, αιχμάλωτοι της ευγένειάς τους, νιώθουν ότι η πολιορκία της Τροίας κράτησε λιγότερο από την αφήγησή του.
Το Τίμημα της Νύχτας (Ένα Διετές Πλάνο Ανάρρωσης)
Αν ο παθών διαπράξει το θανάσιμο αμάρτημα να «ξενυχτήσει» —δηλαδή να μείνει έξω μετά τη 1:30 π.μ.— η κρίση μετατρέπει το απλό hangover σε μια διετή περίοδο φυσικής και πνευματικής αποκατάστασης. Το σώμα απαιτεί δύο χρόνια σιωπής, ανατομικά μαξιλάρια, τσάι του βουνού και συνεχή παράπονα για να συνέλθει από εκείνο το «δεύτερο ποτό» που τόλμησε να πιει το Σάββατο.
Σημείωση του Λεξικογράφου:
«Κρίση μέσης ηλικίας είναι η κατάσταση εκείνη κατά την οποία το σώμα του ανθρώπου τον παρακαλάει γονατιστό να πάει για ύπνο, αλλά το μυαλό του είναι σίγουρο ότι ανήκει ακόμα στα φοιτητικά θρανία, ενώ η γλώσσα του λειτουργεί σαν να έχει ζήσει προσωπικά την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.»
fb – ΜΑΘΗ Μαγικα
