ΝΟΜΙΚΟΙ ΚΛ@ΣΟΜΕΝΤΕΣ

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΠΟΣ Κάποιοι φίλοι απορούν γιατί οι δημοσιογράφοι έκαναν “γαργάρα” το δυστύχημα της Motor Oil, ενώ είναι έτοιμοι να βγάλουν τις χατζάρες τους και να επιτεθούν στον “Κούλη” και σε ένα σωρό άλλες Υπηρεσίες του Δημοσίου, πολλές φορές με εντελώς αστήρικτες, έως συκοφαντικές κατηγορίες. Η εξήγηση είναι πολύ απλή, αφελή μου συντροφάκια. Τον “Κούλη” και τον κάθε Κυβερνητικό παράγοντα μπορείς να τον εξευτελίζεις καθημερινά, να του προσάπτεις κατηγορίες που μόλις έβγαλες από το παχύ σου έντερο, να τον αποκαλείς μαφιόζο, προδότη και απατεώνα και να λογίζεσαι “ήρωας” από κάποιους. Και…

Πρετεντέρης: Γούστα

“Ομολογώ ότι να τσακώνονται δύο κόμματα πόσο βλάκας είναι ο αρχηγός του ενός με ξεπερνάει. Τα θεωρώ αδιανόητα πράγματα που έχουν πάψει να μας απασχολούν από το σχολείο” γράφει στα ΝΕΑ ο Γ. Πρετεντέρης:

Θυμάμαι παιδάκια μου, που μου το έκαναν κι εμένα, του χαζού, πριν 6 μήνες

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΠΟΣ Με πήραν τελέφωνο και μου είπαν να βάλω ό,τι πολύτιμο έχω σε μια σακούλα και να την αφήσω στο πεζοδρόμιο, αλλιώς θα έσπαγε ο σωλήνας της αποχέτευσης του αποπάνω και θα με γέμιζε σκατά! Τα έβαλα λοιπόν ούλα τα πολύτιμα, μέσα!! — Ενα μισοφαγωμένο πιτόγυρο από το “Φτάτε-Σκάστε”, που είχα στο ψυγείο –Μια φωτογραφία μου αγκαλιά με τον Τσίπρα –Ένα αυτόγραφο του Υβ Τριαντάφυλλου, του 1971 –Τα κλειδιά από το DKW του παππούλη μου, που το έχουμε σε ακινησία από το 1983 –Ένα sticker από την υποψηφιότητα Dukakis-Bentsen…

Κέννεντυ -“οταν τα πράγματα ζορίζουν, τότε μόνο οι ζόρικοι συνεχίζουν”

Δημοσιεύονται λοιπόν σιγά σιγά και οι νέες δημοσκοπήσεις και με βάση την τρέχουσα δημοσκοπική εικόνα, ένα τουλάχιστον είναι σίγουρο. Οτι κυβέρνηση χωρίς τον πρώτο είναι όνειρο θερινής νυκτός και δεν βγαίνει ούτε με τάμα στην Παναγιά την Κανάλα, ούτε με αγρυπνία στην Αγία Ελεούσα και ούτε με προσκύνημα στην παντόφλα του αγίου Παΐσιου. Και πρώτος συμβαίνει να είναι ο Μητσοτάκης με μια διαφορά της τάξεως των 15-16% μετα απο 8 ολόκληρα χρόνια στην εξουσία. Και αν δεν συμβούν απρόβλεπτα γεγονότα σε 6-7 μήνες απο τώρα, αυτό δεν πρόκειται ν’αλλάξει. Και…

ΝΙΑΤΑ … 97 ΕΤΩΝ !

ΚΩΣΤΑΣ ΛΥΤΡΑΣ Υπάρχει ένας χώρος όπου οι έννοιες «κυνήγι» και «τρόπος ζωής» είναι απολύτως ταυτόσημες. Ο «μεγαλύτερος» Έλληνας Κυνηγος βρίσκεται εκεί…. Δέκα ώρες περπάτημα χώριζε εκείνα τα χρόνια το Χωριο από την πόλη. Τα δεδομένα για μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας μπορεί να άλλαξαν , αλλά τα σημάδια που άφησαν οι « σκληρές» δεκαετίες του εικοστού αιώνα στις ψυχές των ανθρώπων τους παραμένουν ανεξίτηλα. Σταθερά μάχιμος, ο συνταξιούχος Ταχυδρομος ο μπάρμπα Γεράσιμος, δεν είναι ο τυπικός Κυνηγος της υπαίθρου μας. Εξακολουθεί να συχνάζει στις οικείες από το παρελθόν τοποθεσίες, σε…

Βουλαρίνος: Γιατί ο «προοδευτικός κόσμος» δεν είναι στο πλευρό του Ισραήλ;

Η κριτική στο Ισραήλ και το ερώτημα για την αφετηρία του πολέμου Η στάση του «προοδευτικού κόσμου» απέναντι στο Ισραήλ και τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή Γιατί ο «προοδευτικός κόσμος» δεν είναι στο πλευρό του Ισραήλ; Γιατί στην πραγματικότητα δεν είναι προοδευτικός και το μόνο που τον συγκινεί στ’ αλήθεια είναι οτιδήποτε είναι εχθρικό στη Δύση και τη δημοκρατία της (τη μόνη άλλωστε που υφίσταται). Ή γιατί είναι αντισημίτης. Ή και τα δύο μαζί. Πάντως προοδευτικός με την έννοια που συνήθως χρησιμοποιείται ο όρος δεν είναι. Για να είναι κάποιος…

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΦΕΛΕΙΣ

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΠΟΣ Δεν είμαστε πολλοί, οι αφελείς που παρά τις κατάρες, τις απειλές, την υποτίμηση και τον χλευασμό (από άτομα που δεν έχουν καν τα προσόντα για να πουλήσουν σαλέπι στο Βαρδάρη) εξακολουθούμε να προσπαθούμε να εμφυσήσουμε λίγη λογική μέσα στον παραλογισμό του Όχλου που μας τριγυρίζει. Είμαστε και αφελείς και βλάκες και αιθεροβάμονες και νιώθουμε ακόμα πιο βλάκες όταν μας λένε “καλά τα λές ρε Κώστα, σε διαβάζω, αλλά δεν σχολιάζω, ούτε κοινοποιώ, για να μη μου την πέσουν”. Βλέπετε, ένας κούκος δεν φέρνει την Άνοιξη, και εφόσον συμφωνείτε…

Κύματα

Κυριάκος Μπερμπερίδης Τον Μάρτιο του ’23, ένα περίπου μήνα μετα τα Τέμπη και δυο μήνες πριν τις εκλογές, συνάντησα τυχαία σ’ ένα μαγαζί της Αθήνας έναν βουλευτή της ΝΔ που ήταν τότε και υπουργός. Εκτός απ’ το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών που κυριαρχούσε τότε στην επικαιρότητα, εξελισσόταν εκείνη την εποχή και μια άλλη φασαρία με επαναλαμβανόμενες απεργίες των ηθοποιών που απαιτούσαν ανωτατοποίηση των καλλιτεχνικών σχολών και επαγγελματική αναγνώριση των πτυχίων. Θυμάμαι ότι την περιρρέουσα ατμόσφαιρα δεν την έλεγες ακριβώς ευνοϊκή για το κυβερνών κόμμα, οι πιο αισιόδοξοι προέβλεπαν ένα 35-36%…