Τί κοινό μπορεί να έχουν ένας πρώην βουλευτής του ενιαίου Συνασπισμού που πήγε μετά στο ΠΑΣΟΚ, ένας πρώην υποψήφιος δήμαρχος του Σύριζα, μία θρησκόληπτη δικηγόρος του Κολωνακίου που ήταν υποψήφια της Νίκης, ένας απόστρατος αξιωματικός, επίσης υποψήφιος της Νίκης, ένας συνταξιούχος τραπεζικός που σε δημόσιες αναρτήσεις του αποθεώνει τη χούντα του Παπαδόπουλου, ένας δημοσιογράφος μόνιμος κάτοικος Μόσχας που διάκειται ευμενώς προς τον μακελάρη Πούτιν και ένας πρόεδρος της ελληνικής κοινότητας και μόνιμος κάτοικος της Αγίας Πετρούπολης που γράφει το όνομά του στα ρωσικά ;
Μα είναι όλοι μέλη της περίφημης “Επιτροπής Σοφών” της κυρίας Καρυστιανού.
Και για όλο αυτό το αλλόκοτο πράγμα, η “μάνα” εκθειάζεται γιατί “κατάφερε” δήθεν “να εμπνεύσει ανθρώπους με διαφορετικές ιδεολογικές καταβολές…”
Ενώ πρόκειται για έναν χυλό της μετα-πολιτικής με άρωμα ακροδεξιάς και ένα συνοθύλευμα ανθρώπων που ένα τραγικό δυστύχημα μετέτρεψε σε κήνσορες και “τιμωρούς”, κάποιους που υπο άλλες συνθήκες θα παρέμεναν γραφικοί και ασήμαντοι.
Ας όψονται όλοι αυτοί της Αριστεράς και του Σύριζα που αποθέωναν κάποτε τη “μάνα”, αποκαλώντας τη “σπουδαία γυναίκα” ( Κοτζιάς), που “θα υπέγραφαν και με τα δυό τους χέρια να γίνει πρωθυπουργός” ( Ακρίτα), αν όχι και πρόεδρος Δημοκρατίας ( Λαζόπουλος).
Και τώρα που επωάστηκε το αυγό του φιδιού, βγάζουν όλοι αυτοί πονηρά την ουρά τους απ´εξω, ρίχνοντας κροκοδείλια δάκρυα για την άνοδο της Ακροδεξιάς, της οποίας θα γινόντουσαν δήθεν “ανάχωμα”.
fb – Kyriakos Berberidis
