Φόρτωση Text-to-Speech…
Το 1925, ο Χέρμαν Έσε, 48 ετών, ζούσε σε μια ερημιά κοντά στα νότια σύνορα της Ελβετίας, στην περιοχή του Τιτσίνο. Η πρώτη του σύζυγος είχε μείνει πίσω στη Βέρνη και υπέφερε από ψυχωτικά επεισόδια, τα τρία τους παιδιά φοιτούσαν εσωτερικά σε διάφορα ιδρύματα, ενώ η νέα του σύζυγος, την οποία είχε παντρευτεί έναν χρόνο νωρίτερα, αλλά ζούσαν ήδη εν διαστάσει, μπαινόβγαινε σε σανατόρια για να καταπολεμήσει τη φυματίωση. Αυτές τις συνθήκες ο ίδιος τις συνοψίζει με οικονομία ως «έγνοιες», θέλοντας να περιγράψει αορίστως την κατάσταση στην οποία βρισκόταν όταν αποφάσισε να ταξιδέψει σε κάποιες γερμανικές πόλεις, αποδεχόμενος μια σειρά προσκλήσεων για δημόσιες αναγνώσεις.
Τη στιγμή που έκανε εκείνο το ταξίδι, το οποίο περιέγραψε αναλυτικά στο Ταξίδι στη Νυρεμβέργη, ήταν ήδη γνωστός και καταξιωμένος συγγραφέας – τα προηγούμενα χρόνια είχαν κυκλοφορήσει τα Ντέμιαν (1919) και Σιντάρτα (1922). Σ’ αυτό το αυτοβιογραφικό κείμενο, πάντως, αναγνωρίζουμε περισσότερο τον συγγραφέα του επερχόμενου Λύκου της στέπας (1927), με τον Έσε να μας συστήνεται ως ένας ερημίτης, ένας άνθρωπος που απορρίπτει τον μοντέρνο κόσμο, αμφισβητεί την αξία του χρήματος, αποφεύγει τις άσκοπες συναναστροφές και σιχαίνεται τα ταξίδια. Δεν μου είναι σαφές, και ίσως να μην ήταν σαφές ούτε στον ίδιο, αν την περίοδο εκείνη είχε κατασταλάξει σε μια θεωρία ζωής ή αν αυτό που βίωνε ήταν μια βαθιά, υπαρξιακή κρίση.
Το Ταξίδι διαβάζεται ευχάριστα σήμερα, παρατηρούμε τις συνήθειες της εποχής (πώς ήταν τα τρένα, τι γινόταν στα καπηλειά, πώς λειτουργούσε η αλληλογραφία κ.ά.), αλλά περισσότερο απολαμβάνουμε τον αυτοσαρκασμό του Έσε, αυτή τη σχεδόν κωμική ιδιοτροπία με την οποία αντιμετώπιζε τη σχέση του με τον κόσμο. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του συναντά αρκετούς ανθρώπους, φίλους, εκ των οποίων οι περισσότεροι είναι ελάχιστα ή καθόλου γνωστοί, με εξαίρεση φυσικά τον Τόμας Μαν, με τον οποίο περνάει ένα απόγευμα στο Μόναχο – ατυχώς ο Έσε αφιερώνει στη συνάντηση αυτή μόνο μία παράγραφο. (Η σχέση πάντως των δύο ανδρών, που αργότερα θα βραβεύονταν αμφότεροι με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, έχει καταγραφεί μέσα από την αλληλογραφία τους.) Το Ταξίδι στη Νυρεμβέργη προστίθεται στη σειρά των εκδόσεων Διόπτρα που επανασυστήνει τον Γερμανό συγγραφέα στο ελληνικό κοινό.
To Ταξίδι στη Νυρεμβέργη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα, σε μετάφραση Βασίλη Τσάλη και Κλεοπάτρας Τσάλη.
