Σύμφωνα με τις διατάξεις του, αν οι μισθολογικές διαφορές είναι πάνω από 5%, τότε οι εργοδότες θα πρέπει να προβούν σε διορθώσεις για να καλύψουν το ποσό και, σε περίπτωση που δεν συμμορφωθούν, οι εργαζόμενοι θα μπορούν να διεκδικήσουν αποζημίωση.
Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ., η διαφορά μεταξύ των μισθών ανδρών και γυναικών φθάνει ακόμα και στο 25,3%, με αρκετές διαφοροποιήσεις ανάλογα με την ηλικία και τον επαγγελματικό κλάδο, ενώ το πρόβλημα αφορά αποκλειστικά τον ιδιωτικό τομέα, καθώς στον δημόσιο τομέα εφαρμόζεται το ενιαίο μισθολόγιο χωρίς διακρίσεις.
Το μισθολογικό χάσμα απασχολεί όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, με τον μέσο όρο της διαφοράς να βρίσκεται περίπου στο 12%. Σύμφωνα μάλιστα με στοιχεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αν και οι γυναίκες που ολοκληρώνουν την τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ε.Ε. είναι περισσότερες από τους άνδρες, καταλήγουν να εκπροσωπούνται λιγότερο στην αγορά εργασίας.
Επίσης, υπάρχει υπερεκπροσώπηση των γυναικών σε τομείς σχετικά χαμηλά αμειβόμενους, σε αντίθεση με την υπερεκπροσώπηση των ανδρών στους τομείς της επιστήμης, της τεχνολογίας, της μηχανικής και των μαθηματικών, που έχουν υψηλότερες αμοιβές.
