Κυριάκος Μπερμπερίδης
Καταιγισμός από δημοσκοπήσεις τον τελευταίο καιρό με πολλά και ενδιαφέροντα ευρήματα. Μικρή πτώση μεν για την κυβερνητική παράταξη, όπως άλλωστε αναμενόταν μετα τον θόρυβο με την Κοβέσι, τον ΟΠΕΚΕΠΕ και την υπόθεση Λαζαρίδη. Αλλά και βελόνες που παραμένουν πεισματικά ακούνητες για το ΠΑΣΟΚ του κυρίου Ανδρουλάκη, με τις διαφορές με τη ΝΔ, να κυμαίνονται από 13 έως και 17 μονάδες.
Και επίσης, μια μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου, που με βάση τις απαντήσεις, επιθυμεί σταθερότητα ή ακόμα και αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Ένα εύρημα που «κουμπώνει» μεν με το αφήγημα Μητσοτάκη αλλά ελάχιστα ή καθόλου μάλλον με τα αφηγήματα του ΠΑΣΟΚ και της υπόλοιπης αντιπολίτευσης.
Η συνέχεια προβλέπεται πάντως εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αν λάβουμε υπόψη και τα νέα κόμματα που αναμένονται σύντομα και που εκτιμάται ότι θα αναδιατάξουν το πολιτικό σκηνικό συνολικά.
Παρεμπιπτόντως, ένα 60% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, δηλώνουν μη ικανοποιημένοι από την αντιπολίτευση του κόμματός τους, ποσοστό που εκτοξεύεται περίπου στο 88% ανάμεσα στους ψηφοφόρους όλων των κομμάτων.
Ένα ΠΑΣΟΚ που να θυμίσουμε ότι στις προηγούμενες εκλογές του ’23, πολιτεύθηκε με σύνθημα «ισχυρό διψήφιο» και «προοδευτική κυβέρνηση με τη ΝΔ στην αντιπολίτευση».
Τα αποτελέσματα όμως μάλλον δεν δικαίωσαν τις προσδοκίες. Το ΠΑΣΟΚ ήρθε τρίτο με 11,8% που καθόλου «ισχυρό διψήφιο» δεν το λες ενώ ο Μητσοτάκης κέρδισε δεύτερη θητεία με 40%. Και στις ευρωεκλογές ένα χρόνο μετα, κατάφεραν και ήρθαν τρίτοι, χάνοντας τη δεύτερη θέση ακόμα απ’ τον Σύριζα του Κασσελάκη που ήταν τότε σχεδόν υπο κατεδάφιση.
Τα παθήματα όμως όπως φαίνεται, δεν έγιναν μαθήματα.
Ο πήχυς απεναντίας ανέβηκε και από το «ισχυρό διψήφιο» πήγαμε στο «νίκη έστω και με μια ψήφο διαφορά». Τώρα το πώς θα προκύψει η νίκη αυτή, όταν το ΠΑΣΟΚ είναι δεύτερο κόμμα με διαφορά από 13 έως και 17 μονάδες, δεν είναι σαφές. Υποθέτουμε όμως ότι για να το λένε στο ΠΑΣΟΚ κάτι θα έχουν στο μυαλό τους. Η αισιοδοξία άλλωστε δεν είναι καθόλου κακό πράγμα, αντιθέτως.
Ωστόσο, αν ο Μητσοτάκης κερδίσει τρίτη θητεία, θα έχει κάνει ασφαλώς την υπέρβαση. Αν όμως όχι, μικρό το κακό. Θα έχει ήδη κυβερνήσει τη χώρα μια οκταετία, που είναι άλλωστε και ο κανόνας στη Μεταπολίτευση. Και θα παραδώσει ενδεχομένως στον επόμενο.
Αν όμως ο Ανδρουλάκης δεν κερδίσει έστω και με μια ψήφο διαφορά όπως επιδιώκει, ή ακόμα χειρότερα αν έρθει τρίτος ή και τέταρτος μετα τον Τσίπρα και την Καρυστιανού, τότε το ζήτημα αλλάζει. Και θα τεθεί εκ των πραγμάτων θέμα ηγεσίας είτε ο ίδιος το θέλει, είτε όχι. Και τότε μάλλον θα ζορίσουν τα πράγματα.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, αυτό το κακό έχουν οι πήχεις. Όταν τους βάζεις πολύ ψηλά, κινδυνεύεις καμμιά φορά να περάσεις από κάτω.
https://www.liberal.gr/politiki/piheis?fbclid=IwY2xjawRtNCBleHRuA2FlbQIxMQBicmlkETA4NG1qaW9hRjdYTngxb1lpc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHj9vyIKXABgSEsJBD8-upGHoTB5YFcgRUJDWd11slIA6ZhaoWGy6PMA6S-xd_aem_kT8VPcbbdhBb-KMdr9J0Ig
