Σαν σήμερα, 10 χρόνια πριν, πολλοί συμπολίτες μας πίστεψαν οτι ο γάιδαρος πετάει, οτι οι δεητζήδες και οτετζήδες καλώς έβγαιναν στη σύνταξη 50ρηδες με παχυλά εφάπαξ, οτι οι κακοί ξένοι μας ζηλεύουν και θέλουν το κακό μας λόγο επειδής ο ήλιος, η θάλασσα και το τσίπουρο, οτι είμαστε ο περιούσιος λαός της γής και ζυγούς εμείς δεν υπομένουμε.
Ψήφισαν λοιπόν και εξέλεξαν κυβερνήτες κάτι ναυάγια της ζωής και κάτι ανεπάγγελτους ρεμπεσκέδες που οι μοναδικές παραστάσεις που είχαν ήταν απο μπάφους και ουζερί των Εξαρχείων.
Και έλαβαν αυτό που τους άξιζε.
Κλειστές τράπεζες και 60άρι φιλοδώρημα απ´τα ΑΤΜ, δυσφήμιση της χώρας στα πέρατα της οικουμένης, περικοπές μισθών και συντάξεων με τρίτο μνημόνιο και μνημόνιο plus, υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας για 99 παρακαλώ χρόνια, δέσμευση για πλεονάσματα μέχρι το 2060, 100 δις χρέος επιπλέον , κατάπτωση των θεσμών, τοξικότητα, διχασμό, γελοιότητα και αλητεία.
Και σαν έξτρα μπόνους, έλαβαν συγκυβερνήτες τύπους σαν τον Καμμένο, την Ξουλίδου, τον Ζουράρι και διάφορους άλλους ημίτρελους και διαταραγμένους που σε σοβαρές χώρες θα είχαν ήδη εγκλειστεί σε ιδρύματα για θεραπεία.
Το κακό βεβαίως είναι οτι μαζι μ´αυτούς την πληρώσαμε κι εμείς.
Αλλά αυτά συμβαίνουν στις δημοκρατίες. Η πλειοψηφίες αποφασίζουν και οι μειοψηφίες ακολουθούν και υποτάσσονται.
Πολλά χρόνια ακόμη θα πληρώνουμε αυτή τη συλλογική παράνοια που επρόκειτο στην πραγματικότητα για τον μεγαλύτερο αυτοχειριασμό έθνους στην παγκόσμια ιστορία.
Και με βάση την περιρρέουσα ατμόσφαιρα δεν είμαστε και καθόλου σίγουροι οτι τα παθήματα έγιναν μαθήματα και οτι τα αναγκαία συμπεράσματα βγήκαν.
Ξεχνάμε βλέπετε εύκολα αλλά αυτοί είμαστε και δεν αλλάζουμε.
Γιατί αν αλλάζαμε δεν θα ήμασταν εμείς.
fb – Kyriakos Berberidis
