Εκεί που με είχε ταρακουνήσει ο αιφνίδιος θάνατος του φίλου Μιχάλη Βλάχου πηγαίνοντας στο χώρο κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίτας του βουλευτή κ. Στύλιου βλέπεις 5 τρακτέρ και 10 νοματαιους να μην επιτρέπουν στους 500 φίλους του να μπουν μέσα και καμμιά 30ρία αστυνομικούς να κα@@ΝΤΙΖΟΥΝ …ναι όπως τα λέω. Ο στρατηγός – κοντός για στρατηγός – να μην μπαίνει μπροστά και να εξυπηρετήσει τους πολλούς πολίτες. Ντρέπομαι για την κατάντια του σώματος. Ναι ντρέπομαι παιδί παλληκαριού αστυνομικού…και την κατά τα άλλα δημοκρατία. Ναι αυτή είναι δημοκρατία και αυτή αστυνομία. Το τι έλεγε ο κόσμος δεν περιγράφεται. Πήγε το θάψιμο σύννεφο. Μήπως ξανά κρίσεις κυρία κυβέρνηση, μήπως η πολύ σοβαρότητα βλάπτει, πόσο ακόμη θα ανεχόμαστε ανίκανους…Η πίτα κόπηκε στην κατάμεστη αίθουσα Σκουφά αλλά ούτε η ταλαιπωρία μέτρησε, όλα τα άλλα χάλασαν τον κόσμο…
ΣΧΌΛΙΟ: Τι να πει κανείς…μόνο ντροπή…
