Ο κύβος ερρίφθη λοιπόν και το “κίνημα” που τώρα έγινε κόμμα Καρυστιανού, είναι πια γεγονός.
Και ενώ η ίδια ισχυρίζεται οτι ειναι υπερ της κάθαρσης και της διαφάνειας, δεν έχει ακόμα δώσει στη δημοσιότητα τον οικονομικό απολογισμό του Συλλόγου στον οποίο είναι επικεφαλής.
Γιατί ; “γιατί υπήρξαν διαφορετικές γνώμες στο ΔΣ”, όπως λέει η ίδια, πράγμα όμως το οποίο διαψεύδεται απο τους υπόλοιπους συγγενείς.
Πέραν αυτού εμφανίστηκε επίσης ψευδόμενη για το θέμα των εκταφών, ισχυριζόμενη οτι “δεν έγιναν γιατί τους βάζουν εμπόδια…”. Η αλήθεια βεβαίως είναι πολύ διαφορετική και το γνωρίζει. Η εισαγγελία δέχθηκε να γίνει κάθε είδους εξέταση παρουσία ιδιωτών ως τεχνικών συμβούλων. Η ίδια όμως απαιτεί οι εξειδικευμένες εξετάσεις να γίνουν αποκλειστικά απο ιδιώτες ιατροδικαστές. Και τα έξοδα φυσικά να τα καλύψει το κράτος. Δηλαδή οι φορολογούμενοι.
Σε άλλο επίσης σημείο ανέφερε οτι “της πρόσφεραν τίτλους και χρήματα για να σιωπήσει”.
Και αφου δεν δέχθηκε, “απείλησαν την ίδια και το παιδί της…”
Γιατί άραγε δεν καταγγέλλει αυτούς που επιχείρησαν να την δωροδοκήσουν και μετα την απείλησαν ;
Μήπως γιατί απλά δεν υπήρχαν και είναι προιόν της αρρωστημένης φαντασίας της ;
Ανεξάρτητα πάντως απ´αυτά, στέκομαι ιδιαίτερα σε δύο σημεία.
Στην υποκρισία της Αριστεράς που μέχρι πρότινος κολάκευε την Καρυστιανού αλλά απο χθές την αντιμετωπίζει ως εχθρό, ιδιαίτερα μετα τη σφοδρή κριτική της στον Τσίπρα.
Και στην αγωνία που πλέον διακατέχει Βελόπουλο και Κωνσταντοπούλου για τις διαγραφόμενες εξελίξεις. Γιατί η Καρυστιανού, απευθύνεται στο ίδιο ακριβώς κοινό με αυτούς και μάλλον τους υπερβαίνει, χρησιμοποιώντας και μιά εσάνς χρυσαυγίτικης ρητορικής, ιδιαίτερα ελκυστικής απο αυτούς που μαζεύονταν κάποτε στην πάνω και κάτω πλατεία.
Το συμπέρασμα είναι οτι η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο.
Εργαλειοποίησαν τα Τέμπη, διακίνησαν τερατώδη ψέματα, αναστάτωσαν τη χώρα και κατέληξαν στο να ταίζουν ένα φίδι που τώρα όμως αρχίζει και δαγκώνει τους ίδιους.
Ας πρόσεχαν.
Από το fb – Kyriakos Berberidis
