Τη μάχη των πλέι οφ αναλύει ο Τύπος, μαζί με τις ευρωπαϊκές ευκαιρίες Παναθηναϊκού και ΑΕΚ, αλλά και τη νίκη του Ολυμπιακού επί της Φενέρ.
Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου…
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΗΦΑΚΗΣ – LIVE SPORT
Εξαρχής φάνηκε ότι το πρωτάθλημα θα διεκδικούσαν τρεις ομάδες και πρόσφατα ξεκαθάρισε ότι ο ρυθμιστής στη “μάχη” του τίτλου θα είναι ο Παναθηναϊκός. Άποψή μου είναι ότι ΠΑΟΚ και Ολυμπιακός είναι ένα βήμα μπροστά από την ΑΕΚ, με τον Δικέφαλο του Βορρά να έχει το μομέντουμ με το μέρος του. Πολλά θα εξαρτηθούν από την κλήρωση των πλέι οφ και ακόμα περισσότερο από την κατάσταση που θα παρουσιάσουν οι δύο “Ευρωπαίοι”, ειδικά ο Παναθηναϊκός, αν προκριθεί. Η ΑΕΚ θεωρώ ότι είναι απόλυτα επιτυχημένη. Με νέο προπονητή και νέα ομάδα έχει καταφέρει, πέρα από το να παίζει ωραίο ποδόσφαιρο, να βρίσκεται στην κορυφή και με το 1,5 πόδι στους “8” του Conference League. Πλέον ό,τι κάνει από εδώ και πέρα είναι “συν”.
Αν κατακτήσει το πρωτάθλημα, θα είναι τεράστια επιτυχία και όσο πιο μακριά πάει στην Ευρώπη, άθλος. Η Ένωση έχει να κρατήσει δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη και δεν είναι εύκολο. Ειδικά από τη στιγμή που δεν έχει τη δύναμη του παρελθόντος στο… παρασκήνιο! Αυτός που είναι εντελώς αδύναμος εκτός των τεσσάρων γραμμών είναι αναμφίβολα ο Παναθηναϊκός! Όμως, με την εικόνα που παρουσιάζει τον τελευταίο μήνα θα είναι ο απόλυτος ρυθμιστής για τον τίτλο. Βέβαια, αν θα παίξει μεγάλο ή μικρό ρόλο εξαρτάται και από το αν προκριθεί εις βάρος της Μπέτις.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ – SPORTDAY
Στο 2-2 του Περιστερίου φάνηκαν ξεκάθαρα τα αγωνιστικά προβλήματα της ΑΕΚ, εκεί όπου δεν χωρούσε καμία γκρίνια για τη διαιτησία. Οι παίκτες προσπάθησαν, δεν έδειξαν αδιαφορία και δεν αντιμετώπισαν το παιχνίδι αφ’ υψηλού, αλλά γι’ άλλη μία φορά η μόνιμη νοοτροπία που κουβαλούν τους απορρυθμίζει στα κρίσιμα σημεία. Ο φόβος και η ανασφάλεια, εξαιτίας των οποίων σε αρκετές περιπτώσεις στο παρελθόν έχουν γκρεμίσει ό,τι ωραίο και ελπιδοφόρο έχει “χτίσει” η ομάδα, τους έκανε να τα… κάνουν σαλάτα στις στίμες που χρειάζονταν ψυχραιμία. Η έλλειψη εμπιστοσύνης στις δυνατότητες τους έγινε ορατή σε κάθε στιγμή που η μπάλα “έκαιγ娔.
Το γνωστό “σουτάρετε και σπάστε τα δοκάρια” απ’ τον ύμνο της ΑΕΚ φάνηκε στην πράξη: λίγο πριν απ’ τη λήξη, οι ευκαιρίες για τρίτο γκολ χάθηκαν από πολύ κοντινή απόσταση, με τη… λύσσα των παικτών να οδηγεί τα σουτ εκτός στόχου. Παράλληλα η εβδομαδιαία ροή Κυριακή-Πέμπτη-Κυριακή έχει αρχίσει να επηρεάζει την ομάδα, καθώς η κόπωση γίνεται εμφανής κι εύλογα οι παρατηρητές ανησυχούν για τη διαχείριση της πίεσης στη συνέχεια της σεζόν. Ωστόσο, όλα αυτά δεν μπορούν να υποβαθμίσουν τη δουλειά που έχει κάνει ο Νίκολιτς… Η εικόνα του Περιστερίου είναι σαφής: αγωνιστικά προβλήματα φανερά, πίεση και κούραση υπαρκτές, αλλά η ουσία παραμένει: η ΑΕΚ του Νίκολιτς έχει ταυτότητα, πλάνο και στόχο.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ – ΦΩΣ
Η συγκλονιστική εμφάνιση του Εβάν Φουρνιέ ήταν ο κύριος λόγος της μεγάλης νίκης του Ολυμπιακού επί της Φενέρμπαχτσε του επίσης απίθανου Χόρτον-Τάκερ. Μόνο που ο Γάλλος σούπερ σταρ, που είχε ανακοινώσει στην «Εκίπ» πως θα κλείσει την καριέρα του στον Ολυμπιακό και έκανε να παρακαλά κανείς να αργήσει αυτό, είχε κι άλλες βοήθειες σε σχέση με τον Αμερικανό της τουρκικής ομάδας, ο οποίος σε κάποια διαστήματα έμοιαζε να παίζει μόνος του. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας πήρε πολλά και από τον Σάσα Βεζένκοφ, τον Τόμας Ουόκαπ, τον Τάισον Ουόρντ και σχεδόν απ’ όλους. Ήταν μια καθηλωτική βραδιά για τους Πειραιώτες, με εξαίρεση το πρώτο δεκάλεπτο που ο Μπιμπέροβιτς δεν έχανε τρίποντο. Και ήταν μία νίκη απέναντι στην πρωταθλήτρια Ευρώπης, η οποία φανερώνει τις τρομερές δυνατότητες που έχει ο Ολυμπιακός για να πιστεύει πραγματικά σε αυτό που έχει και φέτος ως μεγάλο στόχο. Εάν αυτό το ματς ήταν η αφετηρία της τελικής ευθείας, τότε ναι…
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ
Οποιοδήποτε ερωτηματικό για τους λόγους που Νίκολιτς επιλέγει σταθερά το δίδυμο Γιόβιτς και Βάργκα στην επιθετική γραμμή της ΑΕΚ, έχει απαντηθεί. Το έχουν απαντήσει κυρίως οι αριθμοί που έχουν οι δύο ποδοσφαιριστές, που είναι εντυπωσιακοί. Έντεκα γκολ έχουν βάλει οι δυο τους και έχ0υν ξεκινήσει να παίζουν μαζί περίπου δύο μήνες. Χωρίς να μετράω καν τα γκολ που τους έχουν ακυρωθεί. Ούτε τις καθαρές ευκαιρίες που έχουν κάνει. Ο ένας ανοίγει χώρο στον άλλον. Παίρνουν και οι δύο όλο και περισσότερο, αλλά και πιο εύκολα, καθαρές εκτελέσεις στην αντίπαλη εστία. Και επιθετικοί με την ποιότητα του Γιόβιτς και του Βάργκα, όταν έχουν τέτοια συνθήκη μέσα στο γήπεδο, είναι δεδομένο πως θα στείλουν την μπάλα στο πλεκτό. Επίσης ο Γιόβιτς παίρνει πολύ δημιουργικό παιχνίδι για την ομάδα και ο Βάργκα πολύ ανασταλτικό. Κυρίως στις στατικές φάσεις. Και αυτό έχει τη σημασία του.
Έχει ποδοσφαιρική λογική αυτό που ο Νίκολιτς σκέφτηκε, σχεδίασε και υλοποιεί, με το σχήμα με τα δύο φορ. Ακόμα και δε παιχνίδια που θεωρητικά δεν θα ταίριαζε ένα τέτοιο σχήμα. Όπως για παράδειγμα στο πρώτο ματς με την Τσέλιε στη Σλοβενία. Μια χαρά αποτελεσματικό ήταν ακόμα και εκεί. Και μεταξύ μας, δεν μου κάνει και καμία έκπληξη, ακόμη κι αν η ΑΕΚ παίξει στο πρώτο ματς της οκτάδας στην Ευρώπη, που είναι εκτός έδρας, πάλι με αυτά τα δύο φορ.
ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ – ΤΑ ΝΕΑ
Η κλεψύδρα γύρισε. Η Λεωφόρος κάνει τις τελευταίες της στροφές στον χρόνο. Σε λίγες εβδομάδες δεν θα λέμε «πότε θα επιστρέψει εκεί ο Παναθηναϊκός» αλλά θα ζούμε με τις θύμησες αναφορικά με τις δόξες που το Τριφύλλι γνώρισε εκεί. Τα παλαιότερα χρόνια, για να είμαστε ακριβείς. Σε ένα διαφορετικό ποδοσφαιρικό περιβάλλον και όχι στο σημερινό, όταν η πρόοδος σημαίνει πολύ απλά και μετακόμιση σε ένα μεγαλύτερο γήπεδο. Σύγχρονο. Το ένα συνεπάγεται το άλλο. Γιατί τόσα χρόνια, με το δρομολόγιο στην Κηφισίας να είναι aller retour, πολύ απλά ο Παναθηναϊκός έμοιαζε εγκλωβισμένος και δεν έκανε το παραπάνω βήμα. Ακόμη κι αν μεγάλωσε το γήπεδο της Λεωφόρου όσον αφορά στις διαστάσεις του αγωνιστικού χώρου και μειώθηκε η χωρητικότητά του αναγκαστικά, παρέμενε μια εγκατάσταση που αδυνατούσε να κρύψει τις ρυτίδες της. Και όλοι στον Παναθηναϊκό έμπλεξαν το συναίσθημα με την ανάγκη να παρακολουθούν την ομάδα τους στο δικό της σπίτι. Για του λόγου το αληθές, ας αναφερθεί ότι (μόνο) εφέτος, στην ιστορική τους έδρα οι Πράσινοι πέταξαν αρκετούς βαθμούς και έφεραν 1-1 με τον Λεβαδειακό, 1-1 με τη Λάρισα και 0-0 με τον Παναιτωλικό, Τώρα και προτού προκύψει Βοτανικός, έχουμε τη μετακόμιση στο Ολυμπιακό Στάδιο.
Αυτά τα περί «δυνατής έδρας» και ορισμοί του στυλ «γήπεδο-κλουβί», ανήκουν στο παρελθόν. Μια ομάδα μεγαλώνει σε μεγάλο γήπεδο. Το είδαμε και στο παρελθόν με τις θαυμάσιες πορείες του ΠΑΟ στην Ευρώπη. Τα αξέχαστα παιχνίδια που εκεί έκανε. Όλα όσα γέννησαν αναμνήσεις και ιστορίες που ταξίδεψαν από γενιά σε γενιά.
Δεν τίθεται, συνεπώς, κάποιο δίλημμα για το αν κάνει ή όχι καλά ο Παναθηναϊκός που φεύγει από τη Λεωφόρο, Βαδίζει οριστικά στον δρόμο που θα τον οδηγήσει στη νέα εποχή. Αρκεί, ασφαλώς, να είναι προετοιμασμένος να αγωνιστεί εκεί, πάει να πει πως θα φτιάξει τις προϋποθέσεις για μια συνετή πορεία και όχι διαδρομή με σκαμπανεβάσματα όπως είδαμε τις περισσότερες φορές στην τρέχουσα αγωνιστική περίοδο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
