Η ίδια τονίζει πως η οικογένειά της δε ζούσε μόνιμα σε αυτή την κατάσταση, αλλά εκείνη την περίοδο τα παιδιά τους νόσησαν από γαστρεντερίτιδα και δεν μπορούσε να διατηρήσει τον χώρο καθαρό, με συνέπεια να βρεθούν παντού κόπρανα στο σπίτι.
Συγκεκριμένα τόνισε: «Σε καμία περίπτωση δε ζούσαμε σε αυτές τις συνθήκες μόνιμα. Δεν μπορούσα να βγάλω έξι παιδιά στον δρόμο. Ζήτησα βοήθεια από παντού ακόμα και από την εκκλησία, αλλά κανείς δε με βοήθησε. Αναγκαστήκαμε να μείνουμε στο δώμα μέχρι να μας παραδοθεί το σπίτι μας».
Και πρόσθεσε: «Λίγες ημέρες μετά, τα παιδιά μαζί και εγώ κολλήσαμε γαστρεντερίτιδα. Δεν είχα δυνάμεις ούτε αντοχές να προλάβω και τα έξι παιδιά, και έτσι το σπίτι βρέθηκε σε άσχημη κατάσταση. Η γαστρεντερίτιδα με αποτελείωσε, θέλοντας και εγώ να κάνω χρήση του μπάνιου μαζί με τα παιδιά μου, αλλά αυτό ήταν αδύνατο. Προμηθεύτηκα πλαστικές σακούλες, ώστε όσοι δεν προλάβουν να κάνουν χρήση του μπάνιου να χρησιμοποιήσουν αυτές. Στη συνέχεια, καθάριζα ό,τι προλάβαινα και όσο μπορούσα, παράλληλα με τους πόνους που είχα».
Και κατέληξε λέγοντας για τα παιδιά της που φιλοξενούνται στο Παίδων: «Θα αγωνιστώ για να πάρω τα παιδιά μου πίσω. Δεν υπάρχει ζωή για εμένα χωρίς τα παιδιά μου. Είμαστε μία οικογένεια αγαπημένη και το μόνο που χρειαζόμαστε είναι η στήριξη της πολιτείας».
Δείτε το σχετικό απόσπασμα παρακάτω
