Μόνο ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να φτάσει κοντά στο να χάσει το ματς αυτό με την Φερεντσβάρος, αλλά έβγαλε χαρακτήρα και εξασφάλισε ευρωπαϊκή συνέχεια, γιατί έξω πάει καλά… Γράφει ο Λ. Μπακολιάς.
Το σενάριο σε ενδεχόμενη ήττα στη Βουδαπέστη, έτσι όπως πήγε το ματς με την Φερεντσβάρος, θα περιελάμβανε: Σπάσιμο τηλεόρασης και 2-3 υπογλώσσια μπας και ισορροπήσει λίγο η ταχυπαλμία. Αυτό το μαύρο σύννεφο πάνω απ’ τον Παναθηναϊκό, η… κατάρα που τον κατατρέχει, παράγινε πλέον.
Το ματς ήταν για 0-1 με 0-2 στο άνετο κιόλας. Αντ’ αυτού, οι Ούγγροι χωρίς μισή φάση στα 90 λεπτά, προηγήθηκαν. Γλίστρημα του Πάλμερ-Μπράουν, χέρι του Πάλμερ-Μπράουν και τρεχάτε ποδαράκια μου. Οκ, η πρόκριση και σε περίπτωση ήττας, μάλλον δεν θα χανόταν. Όμως είναι αυτό το γαμώτο. Δεν μπορεί με 5 ευκαιρίες σε δύο ματς να έχεις δεχτεί 5 γκολ. Που να το πεις και ποιος να σε πιστέψει.
Αυτή τη φορά το θετικό ήταν πως η ομάδα έδειξε αντίδραση. Δεν την πήρε από κάτω, ούτε έχασε την μπάλα όπως συνέβη με την ΑΕΚ. Προσπάθησε ορθολογικά, έκλεισε τον αντίπαλο και δικαιώθηκε με τη σουτάρα του Ζαρουρί. Αυτό το παιδί εκεί που λες πως είναι χαμένος απ’ όλα, κάνει κάτι… τρελά όπως αυτό ή όπως τα γκολ στην Ελβετία με την Γιουνγκ Μπόις.
Οι Πράσινοι ήταν σωστοί τακτικά, αντιμετώπισαν σωστά μια πολύ καλή ομάδα. Παρά την απραξία της, η Φερεντσβάρος είναι απ’ τις καλύτερες ομάδες του Europa League ως τώρα. Αυτό τα λέει όλα. Ο Παναθηναϊκός την έκανε να μοιάζει με χειρότερη απ’ αυτόν. Οπότε εκ των πραγμάτων το αγωνιστικό του πλάνο πέτυχε.
Τώρα αν ο Πελίστρι έχει πάρει διαζύγιο με το καλό πλασέ, αν ο Πάλμερ-Μπράουν είναι… μουντζωμένος, δεν είναι κάτι τακτικά που μπορεί να αντιμετωπιστεί. Ούτε θα υπάρχει πάντα. Όταν η ομάδα παίζει καλά, πρέπει να της το αναγνωρίζουμε. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως παύουν να υπάρχουν οι ανάγκες της.
Εδώ λοιπόν, αξίζουν μπράβο στον Ράφα Μπενίτεθ. Επειδή έχει γίνει… μόδα το κράξιμο για την βαθμολογική θέση της ομάδας, με τρόπο σκληρότερο απ’ αυτό που θα αντιμετωπιζόταν τεχνικός που έκανε προετοιμασία και επέλεξε το σύνολο του ρόστερ, καλό είναι να του πιστώσουμε τις εκτός συνόρων παρουσίες.
Όταν ανέλαβε την ομάδα, ο Παναθηναϊκός είχε τη νίκη στην Ελβετία και μετά ήττες εντός από Γκόου Αχέντ Ιγκλς και εκτός από Φέγενορντ. Ήταν με την πλάτη στον τοίχο. Σε τέσσερα ματς, πήρε δύο νίκες και δύο ισοπαλίες. Οι ισοπαλίες απέναντι σε πολύ καλά σύνολα, ομάδες δουλεμένες χρόνια και με σταθερότητα (Πλζεν και Φερεντσβάρος). Οι 8 βαθμοί και το ευρωπαϊκό αήττητο, με αναγκαστικές αλλαγές στο ρόστερ λόγω τραυματισμών, απουσίες, αναποδιές, χαμένα πέναλτι που παραλίγο να στοιχίσουν, δεν είναι μικρό πράγμα. Με την συνολική κατάσταση του Παναθηναϊκό, το… έξω πάμε καλά, είναι ένα γεγονός.
Η πρόκριση γίνεται ακόμη πιο γλυκιά, επειδή έπρεπε αυτός ο κόσμος να πάρει μια χαρά. Δεν γινόταν να ταξίδεψαν τόσες χιλιάδες, πόσοι έμειναν εκτός γηπέδου, για να γυρίσουν ηττημένοι. Το γκολ του Ζαρουρί πήγε κόντρα στην κατάρα, αλλά κυρίως απέδωσε δικαιοσύνη ποδοσφαιρική και ανθρώπινη. Το άξιζε ο Παναθηναϊκός, το άξιζαν οι χιλιάδες που βρέθηκαν στη Βουδαπέστη.
Κατά τα άλλα, ο Παναθηναϊκός είναι η ομάδα που σαφώς χρειάζεται χρόνο. Κερδίζει ελάχιστη ηρεμία με τέτοια εικόνα που φέρνει και αποτέλεσμα εκτός έδρας. Πρέπει να βρει και συνέπεια όμως. Να «χτίσει» ένα μικρό σερί που θα ανεβάσει την αυτοπεποίθηση. Μαζί με τις μεταγραφές που θα γίνουν και σιγά-σιγά θα αλλάξουν το ψυχολογικό τοπίο για αρχή. Το ποδοσφαιρικό θέλει καιρό, όμως χρόνος δεν υπάρχει. Πρέπει να συνδυαστεί με αποτελέσματα.
Η Ευρώπη για τους Παναθηναϊκούς είναι πάντα κάτι ξεχωριστό. Άρα έχει ξεχωριστή σημασία. Όπως και τα δύο ματς Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ. Το θετικό για τους Πράσινους, είναι πως ο Μπενίτεθ σε τέτοιες διαδικασίες έχει… διδακτορικό. Με την προσθήκη των κατάλληλων υλικών, να γυρίσει η κατάσταση.
Στα μεταγραφικά μένουν δύο εβδομάδες χονδρικά και πολλές κινήσεις για να γίνουν. Ας δούμε πόσες θα προλάβουν και ποιες θα είναι. Είναι πολλές οι αλλαγές για να μια ομάδα, όμως ο Παναθηναϊκός ομάδα δεν ήταν και δεν είναι ακόμα. Άρα καλό είναι να προσθέτει λύσεις που θα «πλαστούν» για να γίνει η ομάδα σύμφωνα με τα θέλω των ανθρώπων που «τρέχουν» το πλάνο.
Τώρα το αν χρειάζονται μόνο 20χρονοι, αν τα ονόματα που θα έρθουν είναι αυτά που ήθελε ο κόσμος, αν χρειαζόταν κι άλλες κινήσεις απ’ όσες τελικά γίνουν, ας το κρίνουμε στο τέλος. Αν και η ουσία είναι να φανεί στο χορτάρι για τον καθένα. Να «κουμπώσουν» σωστά και να αλλάξουν τα δεδομένα.
Υ.Γ. Αυτό το παλιοματς με την Γκόου Αχεντ Ιγκλς στο ΟΑΚΑ, στερεί την οκτάδα ουσιαστικά. Είναι να τραβάς τα μαλλιά σου.
Υ.Γ.1: Ο Σφιντέρσκι που είδε κάρτα και δεν θα είναι διαθέσιμος με την Ρόμα, ήταν λες και ήθελε να ανοίξει την πόρτα της εξόδου νωρίτερα. Δεν λέμε πως γι’ αυτό το έκανε ο άνθρωπος, απλά έτσι εξελίχθηκε το πράγμα…
