ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΠΟΣ
Ο ένας φροντίζει από τα φοιτητικά του χρόνια να γίνει κομματικό στέλεχος, να ακολουθεί τη γραμμή του κόμματος, να αρθρογραφεί υποστηρίζοντας πάντα τις επιλογές της Ηγεσίας και να κάνει την πάπια, ώστε οι αντίπαλοι να τον θεωρούν απλά άλλο ένα κομματικό ενεργούμενο, όπως είναι και οι ίδιοι. “Κόρακας, κοράκου μάτι δεν βγάζει”, που έλεγε και η γιαγιά μου. Και φυσικά, συν τω χρόνω αμείβεται για τις “υπηρεσίες” του, βολεμένος μέσα σε ένα Δημόσιο Οργανισμό, να τρώει, να πίνει και την Άρτα να φοβερίζει. Γίνεται Κρατικός Παράγων (ταρατατζούμ, προυσ’χή!)
Ο δεύτερος, πέφτει με τα μούτρα στη βιοπάλη, είτε ως υπάλληλος, είτε ως ελεύθερος επαγγελματίας και αποκτάει πολλές δεκαετίες επιστημονικής και επαγγελματικής εμπειρίας, που τον βοηθούν, όχι να υποστηρίζει μονοκούκι ένα κόμμα αλλά να το επιλέγει ανάμεσα στα άλλα, θεωρώντας το ως το καλύτερο τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Έτσι, όταν πάρει θέση για ένα γεγονός, συνήθως γνωρίζει πολύ καλά για τι μιλάει, αλλά επειδή τα συμπεράσματά του δεν συμφωνούν με αυτά της αντίθετης πλευράς, δέχεται επιθέσεις, απειλές και κατάρες, σαν το αρνί που δεν ανήκει σε ένα κοπάδι που το φυλάνε τσοπανόσκυλα, αλλά περιφέρεται μόνο του στο λιβάδι, πρόσφορος μεζές για τους λύκους.
Λοιπόν, η δεύτερη αυτή κατηγορία, ακόμα κι αν για την Κοινωνία έχει αποδειχτεί πολύ πιο χρήσιμη, αντιμετωπίζεται από τους κομματικούς μηχανισμούς ως λεπρός!
Κι αυτό συμβαίνει επειδή έβαλε μόνος του ένα στόχο στο στήθος του για να τον πυροβολούν, ενώ αυτοί που ωφελήθηκαν από τις παρεμβάσεις του δεν θέλουν να έχουν κάποια σχέση μαζί του, επειδή κάποιοι θα πουν “αααα, γι αυτό σας υποστήριξε, για να τον βολέψετε”.
Εχω διανύσει μια πορεία 24 χρόνων σπουδών και 40 χρόνων εργασίας και βρίσκονται κάποιοι μπαγλαμάδες να με αποκαλέσουν “κρατικοδίαιτο” γιατί έχω εκπονήσει και πολλές μεγάλες μελέτες για το Δημόσιο, αγνοώντας το γεγονός ότι τα έργα και οι μελέτες αυτές μου ανατέθηκαν λόγω προσόντων τόσο από το ΠΑΣΟΚ ή τον ΣΥΡΙΖΑ, όσο και επί ΝΔ.
Ψάξτε αλλού για κρατικοδίαιτα μειράκια, φιλαράκια. Ο δικός μου στόμας, επειδή λέει τα πράγματα με το όνομά τους, μόνο ζημιά μου έχει κάνει, σε τίποτα δεν με ωφέλησε μέχρι σήμερα.
Καλά να είμαστε, η δουλειά μου δεν με άφησε να πεινάσω, ούτε να γίνω πουτανάκι και αφισοκολλητής κανενός πολιτικάντη. Αυτήν τιμώ και όταν λέω κάτι που δεν σας αρέσει, σκεφτείτε το αυτό… Μου χρωστάνε, δεν τους χρωστάω!
Φιλούθκια από τα χαρακώματα
