Φόρτωση Text-to-Speech…
Λίγο πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, ο Ιαν Σαπίρο, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Γέιλ, αναλύει τις μεταβλητές που θα κρίνουν τον συσχετισμό δυνάμεων στο Κογκρέσο και απαντάει στο εάν το αποτέλεσμα θα ερμηνευθεί ως δημοψήφισμα για τον Τραμπ.
– Σε ποιο βαθμό πρέπει να ερμηνεύσουμε τις ενδιάμεσες εκλογές ως δημοψήφισμα για την απόδοση Τραμπ;
– Πιστεύω ότι θα πρέπει για δύο λόγους. Πρώτον, αυτό είναι συνήθως το χαρακτηριστικό των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ. Δεύτερον, ο Τραμπ αποφάσισε να περάσει τις τελευταίες έξι εβδομάδες πριν από τις εκλογές ταξιδεύοντας σε όλη τη χώρα, λέγοντας στους πολίτες να τις αντιμετωπίσουν σαν να ήταν ο ίδιος υποψήφιος. Ζητάει, λοιπόν, να τις αντιμετωπίσουν ως δημοψήφισμα για την απόδοσή του και πιστεύει ότι αυτό θα βοηθήσει να κινητοποιήσει τους σταθερούς ψηφοφόρους του και πιθανότατα δεν πρόκειται να κερδίσει κανέναν άλλον ψηφοφόρο σε αυτό το στάδιο.
– Βλέπουμε ότι ο πόλεμος στο Ιράν έχει ωθήσει στα ύψη τις τιμές της βενζίνης. Είναι αυτή μία από τις μεταβλητές που θα επηρεάσουν το αποτέλεσμα;
– Υπάρχει ένας συνδυασμός παραγόντων και υπάρχουν δύο ξεχωριστά ερωτήματα: Τι απομακρύνει τους ανεξάρτητους ψηφοφόρους ή ενδεχομένως τους Δημοκρατικούς που τον ψήφισαν στο παρελθόν, και τι εξοργίζει τους ανθρώπους της εκλογικής βάσης του; Πιστεύω ότι αυτό που εξοργίζει τους υποστηρικτές του είναι η υπόθεση Επσταϊν και η ισχυρή δέσμευσή του για αποφυγή εμπλοκής σε ξένους πολέμους, την οποία έχει παραβιάσει. Αυτό έχει διχάσει το κίνημα MAGA και έχει οδηγήσει ανθρώπους όπως ο Τάκερ Κάρλσον, μεταξύ άλλων, να του επιτίθενται. Οσον αφορά τους ανεξάρτητους ψηφοφόρους, πιστεύω ότι το κόστος διαβίωσης και η διαφθορά παίζουν σημαντικό ρόλο.
– Το Freedom House ανέφερε ότι ο Τραμπ εξέδωσε περισσότερες από 220 εκτελεστικές διαταγές μόνο το 2025, ενώ η Βουλή των Αντιπροσώπων πραγματοποίησε μόλις 362 ψηφοφορίες, τον δεύτερο χαμηλότερο αριθμό από το 2001. Παρατηρείτε στροφή προς την προεδρική κυβέρνηση εις βάρος του Κογκρέσου;
– Αυτή είναι μια τάση που παρατηρείται εδώ και δεκαετίες, τουλάχιστον από την κυβέρνηση Ομπάμα και μετά. Πιστεύω ότι αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι το Κογκρέσο έχει βρεθεί τόσο συχνά σε αδιέξοδο, είτε επειδή διαφορετικά κόμματα ελέγχουν τα δύο Σώματα, είτε επειδή η ηγεσία, ακόμη και όταν οι Ρεπουμπλικανοί είχαν τον έλεγχο, δεν μπορεί να πείσει τους βουλευτές της βάσης να υποστηρίξουν τις πολιτικές που επιθυμεί. Πιστεύω ότι αυτή η τάση τείνει να εντείνεται με την πάροδο του χρόνου. Ακόμη κι αν οι Δημοκρατικοί επανέλθουν στην εξουσία, δεν περιμένω να δω αυτή την τάση να αντιστρέφεται σύντομα.
– Ποιους μηχανισμούς θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το Κογκρέσο για να ανακτήσει τον νομοθετικό ρόλο του, αν η εκτελεστική εξουσία συνεχίσει να επεκτείνεται;
– Πιστεύω ότι είναι πολύ δύσκολο, επειδή το μεγαλύτερο μέρος αυτής της εξέλιξης έχει διευκολυνθεί από την αποδοχή αυτής της προσέγγισης από το Ανώτατο Δικαστήριο. Εχουμε πλέον μια πλειοψηφία 6-3 στο Ανώτατο Δικαστήριο, που υποστηρίζει τη λεγόμενη θεωρία της «ενιαίας εκτελεστικής εξουσίας» και τη «μαζική μεταβίβαση εξουσίας» από το νομοθετικό σώμα στην εκτελεστική εξουσία. Πιστεύω λοιπόν ότι ακόμη κι αν το Κογκρέσο προσπαθούσε να επαναβεβαιώσει τη θέση του, είτε μέσω του «Νόμου περί πολεμικών εξουσιών», είτε μέσω της κοινοβουλευτικής εποπτείας με διάφορους τρόπους, η κυβέρνηση πιθανότατα θα την αμφισβητούσε. Και εννέα στις δέκα φορές θα κέρδιζε ενώπιον του σημερινού Ανωτάτου Δικαστηρίου.
