Ένα παλιό ανέκδοτο έλεγε ότι σε δυο χώρες οι Μυστικές Υπηρεσίες δεν μπορούν να δουλέψουν. Στην Ιαπωνία γιατί εκεί δεν μιλάει κανείς και στην Ελλάδα γιατί μιλάνε όλοι.
Άκουγα χθες έναν φέρελπι πολιτικό της Αριστεράς που ετοιμάζεται να συνταχθεί με τον Τσίπρα, να λέει ότι “αν δεν μάθουμε ποιος και γιατί, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε ως χώρα, ως δημοκρατία και ως πολιτικό σύστημα…”
Είναι αυτονόητο ότι σε ένα κράτος δικαίου, καμμιά μυστική υπηρεσία δεν δικαιούται να δρα ανεξέλεγκτα. Αλλά και εξίσου αυτονόητο ότι σε κανένα σοβαρό κράτος του κόσμου, ευαίσθητες πληροφορίες δεν γίνονται βούκινο και πρωτοσέλιδα.
Και επι Τσίπρα εξάλλου γίνονταν κάτι περίεργες “συνακροάσεις” στα γραφεία του ΚΚΕ, είχαν μπει κοριοί στα δωμάτια των τροικανών στο Χίλτον μέχρι που το πήραν χαμπάρι και μας έκαναν ρόμπες, ενώ παρακολουθούνταν βασικοί υπουργοί της κυβέρνησής του, ο γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου αλλά κι ένας υφυπουργός, που κατέθεσε μάλιστα και μηνύσεις. Άλλωστε και η Κωνσταντοπούλου κατήγγειλε επανειλημμένως ότι ο Τσίπρας την καλούσε συχνά στο γραφείο του και της διάβαζε αποσπάσματα διαλόγων απο υποκλαπείσες συνομιλίες. Και απ’ όσο ξέρουμε αυτό δεν έχει διαψευστεί μέχρι τώρα από τον λαλίστατο κατά τ’ άλλα συγγραφέα της “Ιθάκης” που ισχυρίζεται τώρα ότι “επιστρέφει για να αποκαταστήσει την κανονικότητα”.
Περιέργως όμως δεν θυμόμαστε κανέναν πολιτικό της Αριστεράς τουλάχιστον που να “ανησυχούσε” τότε τόσο πολύ για τη χώρα και τη δημοκρατία.
Και στον απόηχο της απόφασης της αρχειοθέτησης της υπόθεσης των υποκλοπών από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, να πούμε ότι προφανώς και υπάρχουν ακόμα αναπάντητα ερωτήματα για κάποιες πτυχές και προφανώς δικαιούνται όλοι να κρίνουν δικαστικές αποφάσεις. Αυτό όμως που σίγουρα δεν δικαιούνται, είναι να απαξιώνουν συλλήβδην τη Δικαιοσύνη, αφήνοντας βαρύτατους υπαινιγμούς ότι χειραγωγείται.
Πέρα από την υπόθεση των ιδιωτών με το Predator, υπάρχουν και οι νόμιμες επισυνδέσεις της ΕΥΠ για τις οποίες προφανώς ποτέ δεν θα μάθουμε γιατί διατάχθηκαν. Και καλώς δεν θα μάθουμε γιατί αλλιώς δεν θα μιλάγαμε για μυστικές υπηρεσίες αλλά για κράτος- Δελφινάριο.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης πρόσφατα δήλωσε ότι κάποιοι τον παρακολουθούσαν τότε για να διασφαλίσουν ότι δεν θα εκλεγεί πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.
Με βάση τη θεωρία αυτή, υποθέτουμε λοιπόν ότι αυτοί οι “κάποιοι” προτιμούσαν τότε έναν από τους ανθυποψήφιους του Ανδρουλάκη, με τον πιο βασικό τότε απ’ αυτούς, τον Γιώργο Παπανδρέου. Αν η υπόθεση είναι σωστή, τότε αυτό δεν ακούγεται ιδιαίτερα τιμητικό γι’ αυτόν όταν μάλιστα λέγεται από τον πρόεδρο του κόμματός του.
Και υποθέτουμε επίσης ότι εκ του αποτελέσματος, αυτοί οι “κάποιοι” απέτυχαν καθώς ο ίδιος ο Ανδρουλάκης τελικά εξελέγη.
Το παράξενο βεβαίως είναι ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, τέθηκε υπο παρακολούθηση τον Αύγουστο του ‘21, ενόσω ο ίδιος ήταν μόνο ευρωβουλευτής και ενόσω πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ήταν η Φώφη Γεννηματά. Όπως τέθηκε τότε υπο παρακολούθηση και η έτερη ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, η Καϊλή, από τις βελγικές μυστικές υπηρεσίες.
Πώς μπορούσε λοιπόν να μαντέψει κανείς ότι η υγεία της Φώφης θα παρουσίαζε τέτοια ραγδαία επιδείνωση και η ίδια θα απεβίωνε δυο μόλις μήνες μετα ;
Και πώς μπορούσε να μαντέψει κανείς ότι θα ξεκινούσε αμέσως μετα η διαδικασία διαδοχής και ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης θα εκλεγόταν πρόεδρος ;
Και να θυμίσουμε επίσης, ότι απ’ αυτά που έγιναν τουλάχιστον γνωστά, η εισήγηση για την παρακολούθηση του Ανδρουλάκη έγινε από τρεις τουλάχιστον ανώτερους αξιωματούχους της ΕΥΠ και επικυρώθηκε και από την αρμόδια τότε εισαγγελέα.
Δύσκολο να σκεφτεί κανείς ότι όλοι αυτοί θα έβαζαν το κεφάλι τους στο ντορβά, αν δεν υπήρχε κάποια σοβαρή αιτιολόγηση. Και μιλάμε για μια παρακολούθηση που σταμάτησε τελικά όταν ο Ανδρουλάκης εξελέγη πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, τον Δεκέμβριο του ’21.
Ας αφήσουμε λοιπόν τη Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της και τις Μυστικές Υπηρεσίες στην ησυχία τους, έχοντας φυσικά διασφαλίσει ότι τηρούνται απολύτως όλα τα εχέγγυα και όλες οι πρόνοιες ενός κράτους δικαίου.
Και ας σοβαρευτούμε επιτέλους όλοι. Κράτος, κοινωνία και ιδίως πολιτικό σύστημα.
Οι προκλήσεις του παρόντος και του μέλλοντος είναι τόσες πολλές, κι εμείς επιμένουμε να ασχολούμαστε με φαντάσματα και κατασκόπους.
Kyriakos Berberidis
https://www.liberal.gr
