Επεσε υπέρ Πατρίδας στο ύψωμα Σεφέρ Αγαϊτ (Ν. Τεπελενίου) την 27η Μαρτίου του 1941.
Ηταν ο αδερφός του παππού μου. Ηταν δίπλα του όταν μία Ιταλική σφαίρα του έκοψε το νήμα της ζωής. Ξεψύχησε στα χέρια του παππού μου.
Η Στρατιωτική Διοίκηση τότε απέσυρε τον παππού μου από την 1η γραμμή στο Τεπελένι, στις πίσω γραμμές του πολέμου όπως συνηθιζόταν, για να μην θρηνήσει η μάνα δύο γιους.
Ετσι, ο θάνατος του μεγάλου αδερφού έδωσε ζωή στον πιο νέο.
Ο παππούς γύρισε με τα πόδια από την Αλβανία όπως και χιλιάδες άλλοι συμπολεμιστές του.
Ο πόλεμος τελείωσε και ο παππούς παντρεύτηκε και έκανε οικογένεια, όπως και τα υπόλοιπα μικρότερα αδέρφια του. Ολα τα αδέρφια εις ένδειξην Τιμής, ονόμασαν τα πρώτα παιδιά τους “Σπυρίδων” αν ήταν αγόρια και “Σπυριδούλα” αν ήταν κορίτσια.
Ο παππούς ονόμασε Σπύρο το πρώτο του παιδί όπως το είχε υποσχεθεί. Το 2ο παιδί του ήταν η Μητέρα μου. Χάρη στη θυσία αυτού του ανθρώπου είμαι σήμερα εγώ εδώ.
Η παραπάνω ιστορία είναι από διήγηση της Μητέρας μου, της οποίας σήμερα 27/10/2025, ζήτησα να μου επαναλάβει. Και το έκανε. Και μου έδωσε και άλλες πληροφορίες. Και εγώ έψαξα στο διαδίκτυο και βρήκα νέες πληροφορίες που δεν ήξερα.
ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ ΚΟΚΚΑΛΑ του ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ
Αθάνατος στην καρδιά και στο μυαλό μου.
Sierra Victor 28/10/2025
