Ο Βασίλης Βέργης γράφει για τα παράλογα κι όμως αληθινά που συνεχίζονται στον Παναθηναϊκό του -18 από την κορυφή και του -9 από την 4η θέση.
Αμέσως μετά την ξεγυριστή “4άρα” που δέχθηκε ο Παναθηναϊκός από την ΑΕΚ (η οποία αντιμετωπίστηκε στο εσωτερικό του κλαμπ σα να ήταν μια… συνηθισμένη Κυριακή!) αναρωτήθηκα πως είναι δυνατόν ο Ράφα Μπενίτεθ να βάζει στο γήπεδο μια ομάδα (με δεδομένο υπόβαθρο φυσικής κατάστασης) να πρεσάρει λυσσαλέα για περισσότερο από ένα ημίχρονο, να μη δημιουργεί υποψία ευκαιρίας και μετά το δεύτερο γκολ να παραδίδει το πνεύμα της.
Έγραψα και είπα ότι μου έκανε χείριστη εντύπωση το γεγονός ότι οι παίκτες του τριφυλλιού τα παράτησαν στο 2-0 και οδηγήθηκαν σε ιστορική συντριβή, ενώ την ίδια ώρα ο προπονητής τους κοιτούσε απαθής καθισμένος στον πάγκο του. Δηλαδή αναρωτήθηκα τα προφανή. Για τον Παναθηναϊκό μιλάμε, άσχετα αν πολλοί μοιάζει να το έχουν λησμονήσει…
Κι όμως. Ήταν αρκετοί εκείνοι που… έσπευσαν να με κατηγορήσουν ότι βιάζομαι να κάνω κριτική στον Μπενίτεθ, ότι “από του χρόνου θα δείτε τον πραγματικό Παναθηναϊκό του Ισπανού” και άλλα παρόμοια. Το μόνο που δεν άκουσα είναι “Σταματήστε για το επόμενο 5μηνο να γράφετε, να κάνετε εκπομπές, να μιλάτε γενικώς για τον Παναθηναϊκό, μέχρι να ετοιμάσει ο Μπενίτεθ την ομάδα της σεζόν 2026-2027”!
Ξέχασαν προφανώς οι… εξοργισμένοι ότι βρισκόμαστε στα τέλη Ιανουαρίου και η σεζόν έχει ακόμη: πρωτάθλημα, κύπελλο και Ευρώπη για τους πράσινους.
Πρωτάθλημα στο οποίο ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στο -18 (!) από την πρωτοπόρο ΑΕΚ (μια ομάδα η οποία έχει χτιστεί εδώ και λίγους μήνες από το νέο προπονητή της) και σταθερά στο -9 από τον Λεβαδειακό που δικαιότατα βρίσκεται στην 4η θέση. Τον υπέροχο Λεβαδειακό που δεν μάσησε ούτε στο “Κλ. Βικελίδης” και με το πάθος και την ποιότητά του χάρη στη γκολάρα του Κωστή έφυγε όρθιος από τη Θεσσαλονίκη στο 94ο λεπτό. Αυτό σημαίνει “δεν παρατάω κανένα ματς”, αυτό φανερώνει πάθος για τον μεγάλο στόχο.
Προσέξτε τώρα: λίγο αργότερα ο Παναθηναϊκός είχε μπροστά του την ευκαιρία να νικήσει στο Περιστέρι και να μειώσει τη διαφορά στο -7 με ματς λιγότερο. Και τι έκανε; Μια τρύπα στο νερό. Αν κάποιος από τους δύο δικαιούται να νοιώθει απογοήτευση που δεν κέρδισε είναι ο Ατρόμητος. Η ομάδα του Κέρκεζ έχασε τις περισσότερες ευκαιρίες, με κορυφαία εκείνη στο 13′ όταν ο Λαφόν νίκησε στο πέναλτι τον Μίχορλ.
Εκείνο που σόκαρε ήταν η εικόνα του Παναθηναϊκού τα πρώτα 45 λεπτά. Μια περιφερόμενη ποδοσφαιρική τραγωδία. Η οποία δεν έκανε ίχνος ευκαιρίας, ενώ αντίθετα έφαγε μπόλικες φάσεις από τον Ατρόμητο.
Για ακόμα ένα παιχνίδι ο Ράφα Μπενίτεθ άλλαξε και πρόσωπα και διάταξη. Από την 3άδα στην άμυνα της Βουδαπέστης (που έδωσε ασφάλεια στον ΠΑΟ και καλή εικόνα), επέλεξε 4-4-2 με Μπόκο και Πάντοβιτς στην 11αδα. Η μπάλα δεν περνούσε ούτε με αίτηση στην επίθεση, τα χαφ ήταν “αλλού”, ο Παναθηναϊκός έμπαζε από παντού.
Η είσοδος του Ρενάτο και του Τσιριβέγια, η αλλαγή σε 4-2-3-1 βελτίωσαν σίγουρα την κατάσταση, όμως ένα ημίχρονο είχε πάει στα σκουπίδια και ταυτόχρονα οι γηπεδούχοι (εξαιρετικοί Μπάκου, Γιουμπιτάνα και όχι μόνο), με υψηλή αυτοπεποίθηση ένοιωθαν ότι απέναντί τους υπήρχε τρωτός αντίπαλος.
Οι δύο ευκαιρίες με τις κεφαλιές άουτ των Τεττέη – Ζαρουρί δεν μπορούν να φτιασιδώσουν την συνολική κατάσταση, παρότι ο ΠΑΟ στο β’ βελτιώθηκε στην κατοχή.
Θα επαναλάβω την απορία που έχω εκφράσει τον τελευταίο καιρό, επειδή τα συνεχόμενα πειράματα δεν μπερδεύουν μόνο εμένα αλλά καθώς φαίνεται πλέον πολλούς: Πότε θα δείξει ο Ράφα Μπενίτεθ στον κόσμο πως ακριβώς έχει στο μυαλό του ότι θέλει να παίξει η ομάδα που προπονεί; Πότε θα καταλήξει σε κάτι πιο σταθερό, κάτι που θα αποτελεί βάση σε σύστημα και πρόσωπα και φυσικά θα μπορεί να προσαρμόζεται. Οχι όμως σε ΚΑΘΕ ΠΑΙΧΝΙΔΙ, κάτι διαφορετικό. Πρέπει να υπάρχει μια κεντρική φιλοσοφία, μια ποδοσφαιρική σταθερά, βρε αδερφέ.
Ολα αυτά δεν γράφονται για να… πριονίσουμε έναν τόσο σπουδαίο προπονητή, με τεράστια καριέρα. Επισημαίνονται απλούστατα γιατί δεν μπορείς να κλείνεις τα μάτια στο αυτονόητο. Όχι για τον Μπενίτεθ, αλλά για τον… Πάπα! Μην τρελαθούμε εντελώς, δηλαδή.
Το ξαναλέω: Η σεζόν δεν έχει τελειώσει για τον Παναθηναϊκό ώστε να πειραματίζεται διαρκώς λες και είναι καλοκαιρινή προετοιμασία. Εκτός κι αν για κάποιους δεν παίζει ρόλο το -9 από την 4η θέση και το -18 από την κορυφή. Με αυτή τη “λογική” ο Παναθηναϊκός πρέπει να… σταματήσει να παίζει και να ξαναεμφανιστεί στην πίστα τον Αύγουστο του 2026!
