Θα πω 2-3 αλήθειες, καλά μου συντροφάκια, και ας θίξω μερικούς αναγνώστες.
Το ΕΑΠ υπήρξε μία “εφεύρεση” του ΠΑΣΟΚ, ώστε Δημόσιοι Υπάλληλοι που είχαν προσληφθεί στη βαθμίδα ΔΕ, ξαφνικά και με αόριστου τύπου και ποιότητας σπουδές, να χαρακτηριστούν ΠΕ και να λάβουν μισθολογικές και βαθμολογικές αυξήσεις, μια και ούτε και σήμερα απαιτείται συνάφεια τίτλου σπουδών με τη θέση που καταλαμβάνει κάποιος.
Φαντάζομαι ότι οι σπουδές του κ. Μαρκόπουλου στον Ελληνικό Πολιτισμό, δεν τον έκαναν συνομιλητή της αείμνηστης Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ, απλά του έδωσαν ένα χαρτί να κρεμάσει στον τοίχο και να λογίζει τον εαυτό του επιστήμονα.
Βέβαια, η επιστημονική επάρκεια, ελάχιστη σχέση έχει με την πολιτική καριέρα, αλλιώς δεν θα καμαρώναμε τον Αλέξη της καρδγιάς μας και τον Κολοκοτρώνη του Ηρακλείου ως αρχηγούς κομμάτων και εν δυνάμει πρωθυπουργούς, ακόμα και τώρα, ούτε το Νίκο Φίλη Υπουργό Παιδείας!! Απλά εγγυάται ότι ο κάτοχος κάποιου ΑΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΤΟΥ (και συνεπώς, χαμένου και απαξιωμένου) πτυχίου, έχει την ελάχιστη επάρκεια να διαβάσει ένα Ν/Σ και να κουτσοκαταλάβει τι ευαγγελίζεται, έστω και με τη βοήθεια των συμβούλων του.
Συνεπώς, πολύς ντόρος γίνεται για ΑΣΗΜΑΝΤΑ θέματα, ενώ ο ντουνιάς γύρω μας έχει αρπάξει φωτιά.
Η χτένα μας λείπει, για να ολοκληρώσουμε την παροιμία…
—————————
ΥΓ Η ανάρτηση δεν εχει να κάνει με αμφισβήτηση του ΕΑΠ, αλλά με τη χρήση που κάνουν στα πτυχία, πολλοί ΔΥ και Πολιτικοί, οι οποίοι το τελευταίο που έχουν στο μυαλό τους είναι η Επιστήμη.
ΑΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΤΑ ΠΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΕΓΚΕΦΑΛΟΙ
