Η αναφορά στην «κυρά Μαγδάλω» προέρχεται κυρίως από το γνωστό ρεμπέτικο τραγούδι «Η Μαγδάλω», σε σύνθεση του Δημήτρη Σέμση (Σαλονικιού) και στίχους του Κώστα Μακρή, το οποίο ηχογραφήθηκε το 1938 με τη φωνή του Στελλάκη Περπινιάδη.
Το τραγούδι περιγράφει την κυρά Μαγδάλω ως την προσωποποίηση του κουτσομπολιού στη γειτονιά, δίνοντας την απάντηση στο «γιατί» τη χαρακτηρίζουν έτσι:
Το «μεγάλο στόμα»: Σύμφωνα με τους στίχους, «έχει γλώσσα πήχες έξι» και όποιον μπλέξει τον καταστρέφει με τα λόγια της.
Η περιέργεια: Γυρίζει στις αυλόπορτες και στις γειτόνισσες για να μάθει και να μεταφέρει κάθε είδους «μαντάτα».
Οι λεπτομέρειες: Ξέρει τα πάντα — από το ποιος πήγε φαντάρος μέχρι το ποια γέννησε ή ποια έχει σχέση με ποιον.
Στη λαϊκή κουλτούρα, το όνομα έχει μείνει ως σκωπτικός χαρακτηρισμός για άτομα που ανακατεύονται στις υποθέσεις των άλλων και διαδίδουν φήμες.
Γιατί κυρά Μαγδάλω…
