Φόρτωση Text-to-Speech…
Κατά την κοινή είσοδο του Ντόναλντ Τραμπ και του Λιονέλ Μέσι στην Ανατολική Αίθουσα εκδηλώσεων του Λευκού Οίκου, ο Αργεντίνος σταρ έμοιαζε θεαματικά «μικρός».
Δεν έφταιγε η υψομετρική τους διαφορά. Ισως ο πιο χαρισματικός ποδοσφαιριστής όλων των εποχών -μακριά από το χορτάρι, κοστουμαρισμένος, με τον ιδιοκτήτη της Ιντερ Μαϊάμι παραδίπλα- προσπαθούσε αμήχανα να αντεπεξέλθει στο τελετουργικό απονομής συγχαρητηρίων στους νικητές του περυσινού MLS Cup.
Η αμηχανία αυτή κάποτε διαβαζόταν ως παιδικότητα ή ποδοσφαιρική σεμνότητα. Ακόμη και στην εποχή του «modern football» το κοινό βρίσκει -ή επινοεί- σύμβολα και ταυτίσεις. Ο Μέσι υπήρξε ο «προστατευόμενος» του Μαραντόνα – το «παιδί» του και ο συνεχιστής του. Κατόπιν, το πρώτο βιολί -μεταξύ ίσων- στο συλλογικό όραμα του «τίκι-τάκα» που ονειρεύτηκε και υλοποίησε ο Πεπ Γκουαρντιόλα στην Μπαρτσελόνα.
Η αμηχανία του τελετουργικού στον Λευκό Οίκο γρήγορα ξεπεράστηκε. Ο Μέσι και οι υπόλοιποι αστέρες (ή πρώην αστέρες) της Ιντερ Μαϊάμι πήραν τη θέση τους ως ταπετσαρία -«wallpaper» η λέξη που επέλεξε δημοσίευμα του Guardian- πίσω από τον Τραμπ, όσο ο πρόεδρος των ΗΠΑ ενημέρωνε τους παριστάμενους για τις πολεμικές επιχειρήσεις στο Ιράν.
Εικόνα παράδοξη. Ο Τραμπ να επαινεί τον στρατό των ΗΠΑ και πίσω του ο Λουίς Σουάρεζ, ένας άλλος ποδοσφαιρικός ήρωας που με το δικό του «θεϊκό χέρι» άνοιξε τον δρόμο για την πρόκριση της Ουρουγουάης στα ημιτελικά του Μουντιάλ του 2010, να χειροκροτεί.
Δίπλα στον Τραμπ έστεκε ο Χόρχε Μας, ιδιοκτήτης της Ιντερ Μαϊάμι και γόνος κουβανικής επιχειρηματικής οικογένειας που πολέμησε σκληρά το καθεστώς του Φιντέλ Κάστρο. «Πρώτα το Ιράν και μετά η Κούβα», το μήνυμα που έστειλε ο Τραμπ απευθυνόμενος στον Μας, αλλά και στον υπουργό Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, επίσης κουβανικής καταγωγής. «Είναι θέμα χρόνου εσύ και άλλοι υπέροχοι άνθρωποι να μπορείτε να επιστρέψετε στην Κούβα», είπε ο Τραμπ, ενώ ο πρόεδρος της Ιντερ Μαϊάμι χαμογελούσε.
Τι θα σκεφτόταν άραγε ο Μαραντόνα για τον Μέσι αν ζούσε; Τι θα έλεγε στον ποδοσφαιρικό του διάδοχο ο φίλος του Φιντέλ Κάστρο, εκείνος που χάραξε στο δέρμα του τη μορφή του Τσε Γκεβάρα, ο «Θεός» της Νάπολη, ένας λαϊκός ήρωας bigger than life, αυτοκαταστροφικός μα και επαναστάτης;
Είναι αμφίβολο εάν ο Τραμπ είναι βαθύς γνώστης της ιστορίας του ποδοσφαίρου. Θα έλεγε, πάντως, κανείς πως δεν ήταν τυχαία η επιλογή του να αγνοήσει το όνομα του Μαραντόνα από το γκρουπ των κορυφαίων, κατά την ομιλία του. Θυμήθηκε τον σπουδαίο Πελέ, αναφέρθηκε στον Κριστιάνο Ρονάλντο, αλλά ο Ντιέγκο δεν είχε θέση στο ντιμπέιτ για τον «καλύτερο όλων των εποχών».
Ο Μέσι είχε ξανά στο παρελθόν την ευκαιρία να βρεθεί στον Λευκό Οίκο. Τον είχε καλέσει τον Ιανουάριο του 2025 ο Τζο Μπάιντεν -λίγο πριν παραδώσει τα «κλειδιά» στον Τραμπ- για να τον παρασημοφορήσει με το Προεδρικό Μετάλλιο Ελευθερίας. Αποδέχτηκε το βραβείο, αλλά δεν παρέστη στην τελετή λόγω «υποχρεώσεων».
Αυτή τη φορά έδωσε το «παρών» και μάλιστα στο τέλος στάθηκε δίπλα στον πρόεδρο των ΗΠΑ, σε μια σπάνια χειρονομία για έναν αθλητή που σε αντίθεση με άλλους σπουδαίους -τον Καντονά, τον Σόκρατες ακόμα και τον Γκουαρντιόλα– απέφευγε καθετί μπορούσε να εκληφθεί ως πολιτικό. Οπως αναφέρει δημοσίευμα του The Athletic, το χθεσινό σκηνικό μπορεί να διαβαστεί ως μια ακόμη «αγγαρεία» για τον Μέσι στην εμπορική του αποστολή να καταστήσει την Ιντερ Μαϊάμι ένα χρυσό ποδοσφαιρικό brand. Η βαριά σημειολογία της εικόνας δίπλα στον Τραμπ όμως αναμφίβολα υπερτερεί – ειδικά σε αυτή την περίοδο πολεμικής ανάφλεξης.
«Εχω την τιμή να πω κάτι που κανένας άλλος πρόεδρος των ΗΠΑ δεν είχε την ευκαιρία να πει στο παρελθόν: Λιονέλ Μέσι κάλως όρισες στον Λευκό Οίκο». Με αυτή την επαινετική (αυτό)αναφορά ο Τραμπ υποδέχτηκε τον Αργεντίνο σταρ. Με μερικές τυπικές φωτογραφίες και την υπόσχεση για ένα δώρο στο Οβάλ γραφείο τον αποχαιρέτησε. «Η εξαιρετικά παράδοξη αυτή εκδήλωση», όπως σχολιαζε το The Athletic, έφτανε στο τέλος της.
