Στην Ελλάδα, το νομικό πλαίσιο για την τύχη ενός κατοικιδίου μετά από ένα διαζύγιο ή χωρισμό έχει εξελιχθεί σημαντικά με τον
Νόμο 4830/2021.
Ακολουθούν τα βασικά σενάρια για το τι συμβαίνει:
1. Κοινή Συμφωνία (Η καλύτερη λύση)
Οι σύντροφοι μπορούν να αποφασίσουν μόνοι τους για την τύχη του σκύλου μέσω ενός ιδιωτικού συμφωνητικού. Μπορούν να συμφωνήσουν:
Ποιος θα έχει την κύρια φροντίδα.
Πώς θα μοιράζονται τα έξοδα (τροφή, κτηνίατρος).
Το πρόγραμμα επικοινωνίας (πότε θα βλέπει ο άλλος το ζώο).
2. Δικαστική Απόφαση
Αν οι δύο πλευρές διαφωνούν, το δικαστήριο καλείται να αποφασίσει. Με βάση τον νέο νόμο, ο σκύλος δεν αντιμετωπίζεται πλέον απλώς ως “αντικείμενο” ή περιουσιακό στοιχείο, αλλά λαμβάνονται υπόψη οι κανόνες ευζωίας του Νόμος 4830/2021. Το δικαστήριο εξετάζει:
Ποιος είχε την ουσιαστική φροντίδα του ζώου κατά τη διάρκεια της σχέσης.
Ποιος έχει το κατάλληλο περιβάλλον (χώρος, χρόνος) για να το προσέχει.
Τον συναισθηματικό δεσμό του ζώου με κάθε μέλος της οικογένειας (ειδικά αν υπάρχουν παιδιά).
3. Η σημασία του Microchip
Η εγγραφή στο Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς παίζει καθοριστικό ρόλο. Αν και το όνομα στο microchip δεν αποτελεί απόλυτη απόδειξη ιδιοκτησίας σε περίπτωση αντιδικίας, θεωρείται ισχυρό τεκμήριο για το ποιος είναι ο υπεύθυνος ιδιοκτήτης.
4. Κατοικίδιο και Παιδιά
Αν υπάρχουν παιδιά, τα δικαστήρια συνήθως αποφασίζουν το κατοικίδιο να παραμένει στο σπίτι όπου διαμένουν τα παιδιά, καθώς ο χωρισμός από το ζώο μπορεί να προκαλέσει επιπλέον ψυχολογικό τραύμα στους ανήλικους.
Συμβουλή: Για νομική καθοδήγηση σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, μπορείτε να ανατρέξετε στην ιστοσελίδα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών για αναζήτηση εξειδικευμένου δικηγόρου.
AI
