Η πρώτη ημέρα στο Φυσικό της Πάτρας (ώρα 8:00 το πρωί για παρακολούθηση στο Θεοδοσίου), ξεκίνησε με ΔΥΟ απρόοπτα.
Το Πρώτο,
η κατάληψη του Αμφιθεάτρου στο Παράρτημα της Κορίνθου, ως αντίδραση των φοιτητών, γιατί η Ελλάδα με Πρωθυπουργό το Γεώργιο Ράλλη, είχε επιστρέψει στο Στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, απ’όπου είχε αποχωρήσει στις 14 Αυγούστου 1974, λόγω της εισβολής των τούρκων στην Κύπρο. Ένα γεγονός που φούντωσε μέσα μου τη σπίθα, που ήδη υπήρχε από τα μαθητικά μου χρόνια, για ενασχόληση με τα κοινά και μάλιστα με την παράταξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.
40 χρόνια και Συνεχίζουμε.
Το Δεύτερο,
ήταν η πρόσκληση του Φοιτητικού Συλλόγου προς τους πρωτοετείς και μη, να παρακολουθήσουμε το βράδυ στο αμφιθέατρο, μια ρεμπέτικη βραδιά με τον ΜΠΑΜΠΗ ΓΚΟΛΕ και τα ΠΑΙΔΙΑ από ΠΑΤΡΑ. Βραδιά ονειρική και αξέχαστη για εμάς τους επαρχιώτες, η οποία σηματοδότησε το ύφος της διασκέδασης για τα επόμενα φοιτητικά χρόνια που έληξαν για εμένα, έγκαιρα και με επιτυχία την 10η Ιουλίου 1984.
Εύχομαι σε όλους τους πρωτοετείς φοιτητές να προγραμματίζουν σωστά το χρόνο τους, ώστε να ανταποκριθούν στις εκπαιδευτικές τους υποχρεώσεις, αλλά και να προσθέσουν στην καθημερινότητα τους φίλους και ευχάριστες στιγμές.
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ στα παιδιά της ΔΑΠ, τον Πουλέα, τον Σταματάκο, τον Παπαδόπουλο, τους αδελφούς Λύτρα,το Μάρτζι (συγχωρεμένος), τον Ζιώγα, τον Τσούλο, τον Γυφτοκώστα, τον Μπερσή, το Ζώη Παυλόπουλο,το Μάκη Ζελελίδη, τον Μπερμπερίδη, τον Τσιφουτίδη, το Μπογονικολό, τον Αναστασόπουλο, τον Γούδα, το Δρακόπουλο, το Φέγγο, τον Κολυβά τον Τσιμπερδώνη, και τους νεότερους Σιδέρη, Ευσταθόπουλο κ.ά.
Και ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΑ της Φοιτητικής Εστίας, τη Σπυριδούλα με τον Καθάρειο, το Θέμη, το Σταύρο, το Λουκά, τον Καίσαρα, την Άννα, το Χρήστο, τη Δέσποινα, το Γκάτζιο, το Δήμου, το Λάμπη (συγχωρεμένος), τη Μέρκα, τη Βάσω, τον Παναγιώτη τον Μπάρμαν και όλη την παρέα με την οποία αλληλοσυμπληρώναμε τον ελεύθερο χρόνο μας.
fb – Nikos Basakidis
