ΠΡΩΤΟΝ, παρέλκει να επανέλθω στις αιτίες του πολέμου στην Ουκρανία. Πρόκειται για μια βάναυση και βάρβαρη εισβολή εναντίον ενός ανεξαρτήτου κράτους από έναν δικτάτορα και μια κατά πολύ υπέρτερη δύναμη. Οι δικτάτορες ποτέ δεν είχαν τη συμπάθειά μου.
Ενας πόλεμος που κρατάει ήδη τρία χρόνια, όταν τα γιουσουφάκια του Πούτιν μας έλεγαν ότι θα κάνει παρέλαση σε 3-4 μέρες, άντε μια εβδομάδα. Στόχος του Πούτιν ήταν να καταλάβει εδάφη δια των όπλων, αυτά τα εδάφη να τα προσαρτήσει και να τα οικειοποιηθεί. Η Ουκρανία, παρά την ηρωϊκή αντίστασή της ξέμεινε από δυνάμεις και συμμάχους. Αναμενόμενο ήταν.
Τώρα, οι…σύμμαχοι, έχουν φέρει την Ουκρανία στο «κρεβάτι του Προκρούστη» και διαπραγματεύονται τους όρους της παράδοσής της.
-Ο Πούτιν θέλει το 20-25% των εδαφών της, θέλει να κάνει τα Ρωσικά επίσημη γλώσσα, να αναθέσει κάποιο ρόλο στο Ρωσικό Πατριαρχείο (αυτό μην το υποτιμάτε) και να λάβει…εγγυήσεις ότι η Ουκρανία δεν θα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Με άλλα λόγια τη θέλει…ευάλωτη για το μέλλον!
-Ο Τράμπ για να παράσχει…εγγυήσεις ασφάλειας, θέλει τις σπάνιες γαίες και ν’ αγοράσει η Ουκρανία στρατιωτικό εξοπλισμό από τις ΗΠΑ αξίας 100 δις δολάρια! Είπαμε η ειρήνη δεν έρχεται…τσάμπα!
-Τα κοράκια των κατασκευαστικών βγάζουν ήδη τα γαμψά νύχια τους για τα φιλέτα της…ανοικοδόμησης, θα είναι κάποιες εκατοντάδες δις ευρώ!
Δεν είναι καινούργιο το έργο, το έχουμε ξαναδεί και το έχουμε πληρώσει και εμείς. Για αυτό πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.
Οταν ενδίδεις σε προκλητικούς αντιπάλους, τους αποθρασύνεις, δεν θα μείνουν ποτέ ικανοποιημένοι παρά μόνον όταν τα πάρουν όλα!
ΔΕΥΤΕΡΟΝ, η δημιουργία τετελεσμένων δια των όπλων δημιουργεί επικίνδυνο προηγούμενο και ανοίγει τις ορέξεις και άλλων δικτατόρων και αναφέρθηκα σε μια υπόθεση εργασίας με μια μελλοντική επίθεση της Τουρκίας εναντίον μας.
Αυτό δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
-Το “θα έρθουμε βράδυ” το λένε και το επαναλαμβάνουν καθημερινά από τον Ερντογάν μέχρι τα τουρκικά…πρωϊνάδικα.
-Το φληνάφημα της “Γαλάζιας Πατρίδας” διδάσκεται ακόμα και στα….νηπιαγωγεία. Αποτελεί εθνική πολιτική της Τουρκίας που έχουν υιοθετήσει όλα τα κόμματα! Και ο Ερντογάν, σε σχέση με την αντιπολίτευσή του, είναι…ήπιος!
-Μόλις πριν λίγους μήνες η Τουρκία εισέβαλε στη Συρία, ενώ έχει στρατιωτικές δυνάμεις και βάσεις σε δεκάδες χώρες της Αφρικής.
-Θυμίζω, ότι έκαναν μια πρόβα στον Εβρο, τον Μάρτιο του 2020 επί ένα μήνα.
Θα πρέπει να είμαστε αφελείς, αν πιστεύουμε οτι δεν θα επιχειρήσουν να δημιουργήσουν ένα σκηνικό κρίσης, είτε στο Αιγαίο, είτε στη Θράκη, είτε και στα δυο μέτωπα ταυτόχρονα.
Οταν μια χώρα εγκλωβίζεται σε μια επιθετική ρητορική αναγκάζεται να δράσει γιατί η μη δράση θεωρείται ήττα. Είναι η γνωστή “παγίδα του Θουκυδίδη”. Σ’ αυτή τη φάση βρίσκεται η Τουρκία.
Ακόμα πιο επικίνδυνο είναι να πιστεύουμε πως αν η Τουρκία μας επιτεθεί, θα μας σώσει το…άρθρο 5 του ΝΑΤΟ, η ΕΕ, οι..Νεφελίμ, η …Ελληνική μαγκιά και ο Θείος Σάμ.
Κανένας δεν θα μας σώσει, μόνοι μας θα αντιμετωπίσουμε την επίθεση. Οι άλλοι θα μας στέλνουν τις…ευχές τους και θα μας καλούν να δείξουμε…ρεαλισμό!
Ο Ερντογάν δεν είναι αφελής, ξέρει ότι έχει ένα παράθυρο 2-3 ετών όσο θα είναι ο Τράμπ στην προεδρία των ΗΠΑ και πριν προλάβουμε να πάρουμε όλες τις Belhara και τα F-35.
ΤΡΙΤΟΝ, ως χώρα έχουμε πληρώσει ακριβό τίμημα, κάθε φορά που ήμασταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Καμιά φορά ακόμα και ως νικητές. Θυμίζω, εν τάχει:
-Χάσαμε τη Βόρεια Ηπειρο, αν και την είχαμε απελευθερώσει.
-Το 1922, με τη Συνθήκη των Μουδανιών, οι Σύμμαχοι, που μας είχαν στείλει στη Μικρά Ασία με τη Συνθήκη των Σεβρών, μας υποχρέωσαν να παραδώσουμε την Ανατολική Θράκη, μέρος της Ελληνικής Επικράτειας ως αντάλλαγμα στον Κεμάλ.
-Το 1955, εν καιρώ ειρήνης, αποδεχθήκαμε, σχεδόν αδιαμαρτύρητα, τον ξεριζωμό των Ελλήνων της Πόλης, που υποτίθεται ότι προστατεύονταν από τη Συνθήκη της Λωζάνης.
-Το 1974 χάθηκε σχεδόν η μισή Κύπρος όταν οι ηλίθιοι δικτάτορες πίστευαν στις διαβεβαιώσεις των Αμερικανών.
-Στις 8 Ιουνίου 1995, η Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας χαρακτήριζε την τυχόν μονομερή επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο στα 12 ν.μ. ως casus belli, δηλαδή αιτία πολέμου. Και έκτοτε δεν τολμάμε να ασκήσουμε ένα δικαίωμά μας κατοχυρωμένο από το διεθνές δίκαιο!
-Και λίγους μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 1996, εν καιρώ ειρήνης, χάσαμε τα Ιμια. Και μη μου πεί κανένας ότι τα Ιμια είναι πια Ελληνική επικράτεια. Ας τολμήσει να πλησιάσει ένα πλοίο του πολεμικού ναυτικού, να αποβιβάσει ένα άγημα και να υψώσει την Ελληνική Σημαία, αφού είναι Ελληνική επικράτεια;
-Δεν αναφέρομαι στα γεγονότα (Ιούλιο και Νοέμβριο του 2024) μεταξύ Κάσου και Καρπάθου για την πόντιση των καλωδίων της διασύνδεσης με Κύπρο και Ισραήλ γιατί είναι πρόσφατα και τα θυμόμαστε όλοι.
Όταν, λοιπόν, έχουν συμβεί όλα αυτά, όταν η Τουρκία έχει αποκομίσει οφέλη σε βάρος μας, είτε με τη χρήση βίας, είτε με εκβιασμούς, είτε με την απειλή χρήση βίας, ποιος μπορεί να αποκλείσει να στηθεί ένα νέο σκηνικό έντασης που θα μας υποχρεώσει σε κάποια διαπραγμάτευση με τον…ειρηνοποιό που θέλει να πάρει το Νόμπελ Ειρήνης. Να δώσουμε κάτι, όπως καλείται να δώσει τώρα η Ουκρανία για να…κοιμόμαστε ήσυχοι και να έχουμε μια …μόνιμη ειρήνη.
ΤΕΤΑΡΤΟΝ, διαβάζω κάτι ανιστόρητα «πουτινάκια» που ακόμα ελπίζουν στον «Μόσχοβο που θα έρθει να φέρει το σεφέρι», το «ξανθόν γένος» και την…ομόδοξη…συμμαχία.
Πόσες φορές να το γράψω πια;
-Να θυμίσω τα Ορλωφικά το 1776;
-Να θυμίσω τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου το 1877 με την οποία άρπαξαν την Βόρεια Θράκη, δημιούργησαν τη Μεγάλη Βουλγαρία και με όχημα τον Πανσλαβισμό διεκδικούσαν την κάθοδο στο Αιγαίο και τον έλεγχο του Αγίου Ορους;
-Να θυμίσω τη Συνθήκη Φιλίας μεταξύ Λένιν και Κεμάλ, την οικονομική βοήθεια προς την Τουρκία, ίση περίπου με ένα τουρκικό προϋπολογισμό, που συνέβαλλε τα μέγιστα στην ήττα μας στη Μικρά Ασία. (Αν πάτε στην Πόλη δείτε προσεκτικά το σύμπλεγμα της νίκης, θα δείτε και τους του κομιστές της οικονομικής βοήθειας) Βέβαια, για να μην είμαστε άδικοι, ο Λένιν ένα δίκιο το είχε γιατί ο Βενιζέλος είχε μπλέξει την Ελλάδα σ’ εκείνη την τραγωδία της εκστρατείας στην Κριμαία.
-Να θυμίσω την υποδαύλιση του Εμφυλίου με την οποία προωθούσαν την απόσχιση της Μακεδονίας και της Θράκης;
Να έρθω και στα πιο πρόσφατα;
-Τι έκανε η Ρωσία το 1974 για να εμποδίσει την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο; Θυμίζω ότι ο Μακάριος ήταν ρωσολάγνος.
-Θυμάστε, το 2012, εκείνον τον δύσμοιρο Υπουργό Οικονομικών της Κύπρου, που παρακαλούσε για 2 δις, για να μη μπεί η Κύπρος στη λαιμητόμο των Μνημονίων και ο Πούτιν τον είχε να περιμένει στο διάδρομο επί ώρες και μετά τον έδιωξε σαν δαρμένο σκυλί;
-Θυμάστε τον αφελή Παναγιώτη Λαφαζάνη, το 2015, πού είχε παραμυθιαστεί ο έρμος ότι ο Πούτιν θα τους βοηθούσε να αποφύγουν το νέο μνημόνιο; Όχι μόνον δεν τους βοήθησε, αλλά τους έδωσε στεγνά και στον…Ολάντ!
Τα ξεχάσαμε όλα αυτά;
Ακόμα υπάρχουν αφελείς που συντάσσονται με τον Πούτιν και ελπίζουν στη Ρωσική βοήθεια; Ελεος!
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:
Η Ελλάδα δεν μπορεί να συντάσσεται με αναθεωρητικές δυνάμεις που επιδιώκουν αλλαγή συνόρων δια των όπλων. Αναθεωρητική δύναμη είναι η Ρωσία, όπως είναι και η Τουρκία.
Δεν μπορεί να συμφωνεί με τετελεσμένα τα οποία δημιουργούν προηγούμενο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον μας.
Αυτή τη στιγμή στο τραπέζι των…ειρηνοποιών είναι η Ουκρανία.
Να ευχηθούμε να μη βρεθούμε κι εμείς στη θέση της.
Ο λόρδος Palmerston είπε οτι “Η Μεγάλη Βρετανία δεν έχει ούτε μόνιμους φίλους, ούτε μόνιμους εχθρούς. Εχει μόνιμα συμφέροντα.»
Το ίδιο θα πρέπει να αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της πολιτικής μας ως χώρα.
Γιατί την ώρα της κρίσης, οι σύμμαχοι θα μας δίνουν….ευχές και …συμβουλές!
Αντιγραφή από Κωνσταντίνος Τριανταφυλλάκης
ΤΟ “ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ” ΚΑΙ Η ΜΟΙΡΑ ΤΟΥ ..ΗΤΤΗΜΕΝΟΥ
