Ο Ολυμπιακός βρήκε τον Μεντιλίμπαρ και σήκωσε Ευρώπη. Ο Παναθηναϊκός βρήκε τον Μπενίτεθ και παίζει την τελευταία του ζαριά. Γράφει ο Χρ. Σταθόπουλος.
Αυτή τη στιγμή ο Παναθηναϊκός μοιάζει με ένα αεροπλάνο εν πτήσει που προσπαθεί να επιδιορθώσει μια μηχανική βλάβη του. Πετάει, αλλά με το check engine να αναβοσβήνει εδώ και χρόνια. Και τώρα ο Αλαφούζος φέρνει στο πιλοτήριο τον Ράφα Μπενίτεθ, έναν προπονητή που δεν ήρθε για να κοιτάξει τα σύννεφα, αλλά να δει αν το καύσιμο φτάνει μέχρι τον τίτλο.
Δεν είναι άλλη μια κίνηση, μικρή ή μεγάλη. Είναι η τελευταία ευκαιρία ενός ιδιοκτήτη που κουβαλάει πάνω του χρόνια αποτυχιών, αμφισβήτησης και εσωτερικής φθοράς. Και είναι, ταυτόχρονα, ίσως η τελευταία μεγάλη πρόκληση ενός 65χρονου προπονητή που ακούει σε όλη την Ευρώπη ότι είναι τελειωμένος, επειδή δεν τον προσλαμβάνουν η Ρεάλ και η Μπάγερν.
Ο Μπενίτεθ δεν χρειάζεται συστάσεις. Champions League, Europa League (2), Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ, δύο πρωταθλήματα Ισπανίας με τη Βαλένθια και όχι με Ρεάλ ή Μπαρτσελόνα, κύπελλα Αγγλίας και Ιταλίας, Διηπειρωτικό και μια καριέρα σε πάγκους όπως της Λίβερπουλ, της Ίντερ, της Ρεάλ, της Τσέλσι, της Νάπολι. Plus ότι την πρώτη του La Liga την πήρε με τη Βαλένθια στα 42 του, σπάζοντας το αιώνιο δίπολο.
Τώρα, στα 65, μπορεί και να έρχεται στην Ελλάδα για να αποδείξει πως οι μεγάλοι δεν τελειώνουν έτσι ευκολα, αλλά καμιά φορά… κουράζονται να αποδεικνύουν το αυτονόητο.
Ο Μεντιλίμπαρ, που κάποιοι ειρωνεύονταν («ποιος είναι αυτός που ήρθε απολυμένος από τη Σεβίλλη;»), πήρε Ευρώπη και άλλαξε επίπεδο τον Ολυμπιακό. Ο Μπενίτεθ έρχεται από το ίδιο… ράφι. Κι αν κάτι χρειάζεται ο Παναθηναϊκός εδώ και χρόνια, είναι άνθρωπο με τόσο ισχυρή προσωπικότητα και όχι άλλον έναν υπάλληλο πάγκου.
Από το μεγάλο κόλπο που επιχειρεί ο Αλαφούζος, καταλαβαίνουμε ότι κανει all in. Δεν έχει άλλο χαρτί. Ούτε άλλες δικαιολογίες. Ή τώρα θα δει τον Παναθηναϊκό να επιστρέφει εκεί που πρέπει, στην κορυφή και στα πρωταθλήματα, ή θα γράψει το όνομά του δίπλα στη λέξη «χαμένη δεκαετία (και βάλε)». Οι οπαδοί του τριφυλλιού δεν πείθονται πια με λόγια, έχουν κουραστεί να βλέπουν «προσπάθειες» και θέλουν τίτλο! Κι ο τίτλος δεν αγοράζεται με ανακοινώσεις, χτίζεται με προπονητές που έχουν δουλέψει σε πραγματικά μεγάλους συλλόγους.
Ο Μπενίτεθ δεν είναι «λύση ανάγκης». Είναι τεστ ωριμότητας. Αν ο οργανισμός τον αντέξει, αν ο Αλαφούζος δεν μπει ανάμεσα στα αποδυτήρια και το γραφείο, αν δεν ξαναδούμε «ο Παναθηναϊκός παίζει καλά αλλά…», τότε αυτή η συνεργασία μπορεί να γράψει ιστορία.
Γιατί ο Ράφα δεν είναι άνθρωπος του «σχεδόν». Όπου πήγε, συγκρούστηκε, ακόμα και στη Λίβερπουλ που πήρε το ιερό δισκοπότηρο του ποδοσφαίρου. Αν δεν τον εμπιστευτείς, θα συγκρουστεί. Αν τον εμπιστευτείς, θα σε αλλάξει.
Πρέπει να τον εμπιστευτούν: εδώ και χρόνια ο Παναθηναϊκός είναι το club του… σχεδόν: σχεδόν πήρε πρωτάθλημα, σχεδόν έκανε πορεία στην Ευρώπη, σχεδόν βρήκε σταθερότητα. Μόνο που στο ποδόσφαιρο, τα «σχεδόν» δεν γράφουν ιστορία. Η ΑΕΚ πήρε τίτλο, ο Ολυμπιακός πήρε Ευρώπη, ο ΠΑΟΚ πρωτάθλημα και κράτησε τον δικό του προπονητή, αλλά ο Παναθηναϊκός κάθε Μάιο έχει και μια δικαιολογία για τη χημεία.
Αυτή τη φορά, λοιπόν, δεν υπάρχει περιθώριο καθυστέρησης. Με τον Ράφα Μπενίτεθ είτε θα γυρίσει η σελίδα, είτε θα σκιστεί το βιβλίο. Κι αυτό, στο βάθος, το ξέρει κι ο ίδιος ο Αλαφούζος, διότι δεν θα βρει ποτέ ξανά στην αγορά τέτοιο όνομα, όσο τουλάχιστον κολυμπάει στα ποδοσφαιρικά ρηχά.
Οι μεταγραφές του Τετέι και του Παντελίδη είναι δευτερεύουσες μπροστά στο μέγεθος της είδησης Μπενίτεθ. Ο πρώτος, δυνατός, εκρηκτικός, με κίνηση στο χώρο, έρχεται να δώσει ένταση, αλλά πρέπει να μάθει να παίζει εκεί που δεν υπάρχει χώρος. Ο δεύτερος, ένα ελληνικό project που θα χρειαστεί καθοδήγηση. Αυτό που μετράει, όμως, είναι ότι ο Παναθηναϊκός μπαίνει ξανά στο ραντάρ της Ευρώπης. Όταν υπογράφεις τον Μπενίτεθ, δεν αλλάζεις προπονητή, αλλάζεις επίπεδο.
Κι αυτό το είδαμε στην περίπτωση του Ολυμπιακού. Οι ερυθρόλευκοι με τον Μεντιλίμπαρ έδειξαν τι σημαίνει να φέρνεις άνθρωπο από υψηλό επίπεδο και να τον αφήνεις να δουλέψει. Ο οργανισμός τον προστάτεψε, τον πίστεψε και δικαιώθηκε. Ο Παναθηναϊκός οφείλει να κάνει το ίδιο χωρίς να τον καταπνίξει στη δεύτερη ισοπαλία.
Αν αρχίσουν οι γνωστές ιστορίες, τότε το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο με όλα τα προηγούμενα.
Ο Μπενίτεθ στα 65 έχει να αποδείξει κάτι ακόμα: ότι μπορεί να ξανασηκώσει σύλλογο από τη μέση της αμφισβήτησης και να τον πάει στην κορυφή. Αυτό δεν θα το κάνει με μαγικά. Θα το κάνει με πειθαρχία, δομή, ρόλους και χαρακτήρα. Δεν ήρθε να περάσει καλά. Ήρθε να ξαναγίνει πρωταγωνιστής, κι αν δεν τον αφήσουν, δεν θα φταίει αυτός.
Το ποδόσφαιρο δεν συγχωρεί
Η φήμη του Παναθηναϊκού έχει φθαρεί, όχι από την ιστορία του, αλλά από τη διαχείρισή του. Κι αν πρέπει να το πούμε χωρίς περιστροφές, θα το κάνουμε: αυτή εδώ είναι η τελευταία ευκαιρία του Αλαφούζου να πάρει πρωτάθλημα -εφέτος ή του χρόνου- και η τελευταία ευκαιρία του Μπενίτεθ να αποδείξει ότι το ποδόσφαιρο τον χρειάζεται ακόμα. Δύο άνθρωποι που ξέρουν ότι άλλη φορά δεν έχει, ή τουλάχιστον δύσκολα θα υπάρξει.
Και στο τέλος, όπως πάντα, αν αποτύχουν, το ξέρουμε το αφήγημα: Ο Αλαφούζος θα φταίει και για τον Μπενίτεθ και για τον… Τετέι που τον χρυσοπλήρωσε το 2025, ενώ μπορούσε να τον έχει «τζάμπα» από το ‘23. Αλλά αν πετύχουν; Τότε ίσως, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, ο Παναθηναϊκός θα θυμίσει Παναθηναϊκό.
