Πολλοί νέοι προτιμούν να «χτυπιούνται» παρά να μιλούν… Το ανησυχητικό φαινόμενο της νεανικής βίας, ειδικά μεταξύ των μαθητών, παίρνει διαστάσεις. Τελικά, μήπως η κατάσταση μάς έχει ξεφύγει; Οι νέοι προτιμούν να επιλύουν τις διαφορές τους με χειροδικίες, βρίσιμο, βωμολοχίες και άσεμνες χειρονομίες. Όσο για τον διάλογο, έχει καταντήσει άγνωστη λέξη. Ναι μαθαίνεις τους λόγους ξυλοδαρμού και λες
‘’ αμάν και για αυτό σκοτώθηκαν έλεος ’’
Πληθαίνουν τον τελευταίο καιρό τα φαινόμενα της νεανικής βίας και παραβατικότητας στη χώρα μας (ξυλοδαρμός σταθμάρχη πέρσι, συμμορίες ανηλίκων στην Αθήνα στην Λαμία, μέσα –έξω από τα σχολεία κλπ). Κι αυτό είναι ένα γεγονός που πρέπει να προβληματίσει όλους μας και ιδίως αυτούς που αναλαμβάνουν την κυβερνητική εξουσία και με τις αποφάσεις τους επηρεάζουν καθοριστικά τη ζωή μας. Η δικαιοσύνη να ψαχτεί. Nα αλλάξει τους νόμους της να γίνει αυστηρή.
Η αφορμή για τα γραφόμενα σήμερα… Άγρια συμπλοκή σημειώθηκε λίγο πριν τις 13:00 αυτές τις μέρες το μεσημέρι στο κέντρο της Λαμίας. Περίπου 40 άτομα νεαρής ηλικίας από 15 έως 20 ετών συνεπλάκησαν για άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία στην οδό Αγίου Νικολάου, ενώ κρατούσαν λοστάρια και καδρόνια στα χέρια. «Το έναν τον είχαν βάλει στο έδαφος και τον χτυπούσαν με κλωτσιές, μπουνιές και αντικείμενα που είχαν στα χέρια τους. Με το που έφτασε η αστυνομία τράπηκαν σε φυγή. Τι είχαν να χωρίσουν με τέτοια βαρβαρότητα. Με ενοχλεί τώρα που γράφω μια μύγα και δεν θέλω να την σκοτώσω απλά την διώχνω. Τον άλλο τον χτυπούσαν με λοστάρια. Χριστέ μου δεν υπάρχει πόνος σε αυτά τα παιδιά. Να μιλήσουν και να βρουν την λύση γιατί δεν το προσπαθούν. Ότι και να έγινε υπάρχει η συγνώμη η αποζημίωση η δικαιοσύνη. Έτσι πρέπει να λύνονται ρε βλαστάρια.
Σε βίντεο-ντοκουμέντο, που προβλήθηκε από το Mega, φαίνονται πολλοί μαθητές στην αυλή του σχολείου να επιτίθενται ο ένας στον άλλον. Διακρίνεται ο 17χρονος ενώ επιτίθεται σε κάποιον και έπειτα επεμβαίνουν άλλοι μαθητές, μερικοί εκ των οποίων του ορμούν μαζικά. Τώρα τελευταία την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου.
Οι καθοριστικοί παράγοντες που δημιουργούν κι επηρεάζουν την εξέλιξη αυτού του προβλήματος είναι εν ολίγοις:
• Η οικογένεια με τη σημερινή χαλαρή μορφή της εντός της οποίας, οι μετέπειτα νεαροί παραβάτες, είναι συχνά θύματα κακοποιήσεων.
• Το απρόσωπο χωρίς όρια σχολείο που επιτρέπει την εκδήλωση της βίας μέσα στις διαπροσωπικές σχέσεις των μαθητών του (ατομικά ή ομαδικά), θυματοποιώντας πρόσωπα ή τμήματα μαθητών ακόμα και σ’ αυτούς τους δράστες των εκφοβιστικών ή ρατσιστικών ή σεξιστικών επεισοδίων.
• Η κοινωνικοποίηση των παιδιών και των νέων με σωστά πρότυπα και αξίες που θα επιτρέψει την αποδοχή και την αναγνώρισή τους από τους μεγαλύτερους, χωρίς να τους αναγκάσει να καταφύγουν σε εκτροπές και παραβατικά μέσα.
• Τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και δη η τηλεόραση που προβάλλει στους νέους έναν εξωπραγματικό τρόπο ζωής με “ήρωες-πρότυπα” που ζουν στη χλιδή και το εύκολο κέρδος, δίχως κανονική εργασία, με εθισμό στη βία και το σεξ, με δραματοποίηση της παραβατικότητας κ.ά.
• Το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον, που καλλιεργεί την εμπορευματοποίηση του ελεύθερου χρόνου των νέων κι αναπτύσσει μια βιομηχανία του ελεύθερου χρόνου, που εμπορεύονται οι κερδοσκόποι στις “προηγμένες” κοινωνίες μετατρέποντάς τον σε ανταλλάξιμη αξία.
• Τέλος το περιβόητο “χάσμα των γενεών”, που όχι μόνο δεν μίκρυνε, αλλά αντίθετα μεγάλωσε, καθώς οι νέοι εμφανίζουν καινούριους τρόπους συμπεριφοράς, οι οποίοι δεν γίνονται αποδεκτοί από τους ενήλικες με αποτέλεσμα τη διεύρυνση της διάστασης μεταξύ τους. Οι μεγάλοι στιγματίζουν τη νεανική συμπεριφορά ως απαράδεκτη και αντικοινωνική και οι νέοι επαναστατούν κι αμφισβητούν την αυθεντία της γενιάς των γονιών τους. Σ’ αυτήν την κρίσιμη περίοδο είναι εύκολη η εκτροπή των παιδιών μας προς τη νεανική βία και την παραβατική συμπεριφορά, για την οποία οι ενήλικες εμφανίζονται έκπληκτοι λες κι έπεσε “ως κεραυνός εν αιθρία”, ενώ συνέβαλαν τα μέγιστα στην εμφάνισή της! ( Γιάννης Μητράκος)
Είναι γεγονός, το ότι ακούμε καθημερινά για περιστατικά βίας, τα οποία εκτυλίσσονται κυρίως σε σχολεία. Ξεκινάνε τα διαλλείματα και φουντώνουν στην λήξη των μαθημάτων. Δυστυχώς οι έφηβοι δεν έχουν μάθει να ελέγχουν τον θυμό τους και για αυτό αρκετές φορές φτάνουν σε ανεξέλεγκτο ξέσπασμα. Ο λόγος που καταφεύγουν οι μαθητές στη βία είναι επειδή δυσκολεύονται να βρουν τον αυτοέλεγχό τους και τους καταβάλλει η εφηβική παρορμητικότητα. Επίσης, τα λανθασμένα πρότυπα, όπως καλλιτέχνες με απρεπή συμπεριφορά, λειτουργούν αρνητικά στην ψυχολογία των εφήβων. Πολλοί νέοι δεν διαχειρίζονται τον θυμό τους και καταλήγουν σε κλωτσιές και μπουνιές. Το ζήσαμε φέτος με τα οπαδικά θανατηφόρα γεγονότα. Το ζήσαμε πριν χρόνια με τους άδικους θανάτους κοριτσιών από συντρόφους τους. Το ζούμε με τους συχνούς βιασμούς. Το βλέπουμε με τους αναρχικούς και οπαδούς κομμάτων που κυκλοφορούν με λοστάρια μες στην τρελή χαρά σαν να μην συμβαίνει κάτι. Το βλέπουν οι νέοι στις τηλεοράσεις και να σου οι ίδιοι μιμητές της δικής τους καθημερινότητας. Μακελειό χωρίς αιτία. Και με μαχαίρια συλλαμβάνονται. Αν τους βάλλεις να κόψουν ψωμί μπορεί να σακατευτούν, εκεί τα έχουν στα χέρια σαν να μην συμβαίνει τίποτε.
“Σκιαγραφώντας το profile των ανήλικων παραβατών στην χώρα μας, διαπιστώνουμε πως στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι αγόρια ηλικίας 12 έως 17 ετών. Ωστόσο το ερευνητικό ενδιαφέρον επικεντρώνεται και στην παραβατικότητα ανήλικων κοριτσιών καθώς παρατηρούμε μία αύξηση των επιθετικών συμπεριφορών τους, ή ακόμη βλέπουμε να είναι αυτόπτες μάρτυρες των βίαιων περιστατικών και να μην παρεμβαίνουν. Ως προς την απεικόνιση του profile των παραβατών βλέπουμε ότι η σχέση τους με το οικογενειακό περιβάλλον είναι δυσλειτουργική, δηλαδή παρατηρείται μία παντελής έλλειψη επικοινωνίας με τους γονείς, υπάρχουν τεταμένες σχέσεις μεταξύ των οικογενειακών μελών και βέβαια μπορεί ακόμη να υπάρχουν σοβαρά κοινωνικοοικονομικά προβλήματα στον πυρήνα της οικογένειας. Ακόμη παρατηρούνται εξαρτήσεις των γονέων από ουσίες, μπορεί επίσης ο ένας εκ των δύο γονέων να βρίσκεται στη φυλακή. Από την άλλη πλευρά μία οικογένεια μπορεί φαινομενικά να μην έχει προβλήματα, ωστόσο η έλλειψη επικοινωνίας και συγκεκριμένα το γεγονός ότι οι γονείς δεν μπορούν να αφουγκραστούν τις ανάγκες των παιδιών και να επικοινωνήσουν μαζί τους αποτελεσματικά, είναι ένα πολύ σοβαρό στοιχείο που συνθέτει το profile των νεαρών παραβατών.” Αγγελική Καρδαρά – διδάκτωρ του Τμήματος ΕΜΜΕ ΕΚΠΑ, φιλόλογος και Τακτική Επιστημονική Συνεργάτιδα Κέντρου Μελέτης του Εγκλήματος.
Ναι αυτό που περιγράφει για τα κορίτσια είναι γεγονός. Έστω και σαν θεατές μετέχουν σε βανδαλισμούς και ξυλοδαρμούς. Φωτογραφίες στον τύπο και στα site μάρτυρες.
Πόσο καλά τα σκιαγραφούν οι επιστήμονες πόσο άστοχα φθάνουν στην κοινωνία. Η βαρβαρότητα δεν βλέπω να προβληματίζει πραγματικά την κοινωνία. Να τους συλλάβουν και να τους περάσουν ψυχολογικό κόσκινο όλους τους εμπλεκόμενους. Μετά να τους βάλλουν στην αυλή φυλακών να συζητήσουν και να ζήσουν από κοντά τον χώρο που θα τους κακοδεχτεί αν δεν συνέρθουν. Λειτούργησε κράτος μας αποτελεσματικά γιατί καθημερνά παθαίνουμε σοκ από αυτά τα άθλια γεγονότα.
ΛΥΤΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
Άποψη
