Γιάννης Σιδέρης
68 νεκροί και πάνω από 80 τραυματίες ήταν ο τραγικός αριθμός θυμάτων την ώρα που γραφόταν το κείμενο, στο νέο τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα της Ισπανίας. Σε μια χώρα όπου το σύστημα ασφαλείας των τρένων είναι πλήρως αυτοματοποιημένο.
Η αυτοματοποίηση δεν εγγυάται την απόλυτη ασφάλεια. Τα μηχανήματα παθαίνουν βλάβες και τότε υπεισέρχεται η ανθρώπινη παρέμβαση για την αποκατάστασή τους. Και εκεί εμφιλοχωρεί το ανθρώπινο λάθος με αποτέλεσμα η σιδηροδρομική γραμμή γίνεται θυσιαστήριο αίματος.
Όπως χθες, που δόθηκε άδεια σε αμαξοστοιχία να συνεχίσει την πορεία της και αν συγκρουστεί με προσωρινά κινητοποιημένο για επιδιόρθωση βλάβης συρμό.
Το προηγούμενο πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ισπανία, είχε συμβεί τον Ιανουάριο στην περιοχή της Κόρδοβα, και με δραματικό αποτέλεσμα 46 νεκρών. Δεν μπορούμε να έχουμε αντιδράσεις στο χθεσινό δυστύχημα, αλλά εκείνες του Ιανουαρίου είναι ενδεικτικές για τη διαφορά του επιπέδου της εκεί πολιτικής ζωής το αντίστοιχο δικό μας.Πολιτική ανάλυση
Η Αριστερά Sumar περιορίστηκε να ζητήσει σεβασμό και σιωπή έως ότου ξεκαθαρίσουν τα γεγονότα. Τα σταυραδέρφια του Τσίπρα οι Podemos, ζήτησαν επιτάχυνση της έρευνας και επανεξέταση της υπεργολαβίας σε σιδηροδρομικές υπηρεσίες.
Φυσικά στη μειλιχιότητα των αντιδράσεων καθόρισε το γεγονός της κυβερνητικής συνεργασίας με το σοσιαλιστικό κόμμα PSOE του Πέδρο Σάντζεθ. Ωστόσο και η σκληρή αντιπολίτευση δεξιών και ακροδεξιών χρησιμοποίησε πολιτικά επιχειρήματα.
Ο ηγέτης του κεντροδεξιού κόμματος Αλμπέρτο Νούνιεθ Φεϊχό δήλωσε ότι η κατάσταση των σιδηροδρομικών γραμμών αντανακλά την κατάσταση της χώρας. Κατηγόρησε την κυβέρνηση για έλλειψη διαφάνειας και παραμέληση της συντήρησης των σιδηροδρομικών γραμμών, έναντι της επέκτασής τους.
Το σκληρό φρανκικό VOX του Σαντιάγκο Αμπασκάλ μίλησε για εγκληματική ανικανότητα της κυβέρνησης που κατέστησε το ταξίδι με τρένο στην Ισπανία μη ασφαλές, και συνέδεσε το δυστύχημα με διαφθορά και ψέματα της κυβέρνησης.
Επίσης και εκεί έγινε το γνωστό «μπάζωμα» για να διευκολυνθεί η δυνατότητα μετακίνησης των βαγονιών, αλλά ουδείς πολιτικός το ανέγνωσε ως προσπάθεια απόκρυψης στοιχείων.
Ποτέ δεν έγινε προσπάθεια να καταστεί το δυστύχημα κεντρικό στοιχείο της μετωπικής αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση. Από κανένα κόμμα δεν εκφράστηκαν θεωρίες συνωμοσίας περί εξαφανισμένων βαγονιών και περί παράνομης μεταφοράς τολουολίων ή… ΝΑΤΟικού οπλισμού με προορισμό την Ουκρανία.Κυβερνητική πολιτική
Οι διαδηλωτές με την γνήσια συγκίνηση και οργή, δεν έγιναν χειραγωγούμενα υποχείρια των κομμάτων. Τα συνθήματα ήταν «Δικαιοσύνη τώρα», «Οσκαρ Πουέντε παραίτηση» (ο υπουργός Μεταφορών), «Σάντσεθ δεν ήταν ατύχημα, είναι έλλειψη συντήρησης», «Η μνήμη των θυμάτων ζητά δικαιοσύνη», «Δεν αξίζουμε τέτοιο τέλος», «Σάντσεθ πάντα απών», «Βάλτε τα δυνατά σας» (στους πολιτικούς), κ.α.
Πουθενά δεν ακούστηκε η λέξη «δολοφόνοι» (δεν αναφερόμαστε στους γονείς), κανείς δεν ζήτησε συνολικά την παραίτηση της κυβέρνησης, πέραν αυτής του αρμόδιου υπουργού (τον οποίο η Sumar υπερασπίστηκε!). Κανείς πολιτικός αντίπαλος δεν ισχυρίστηκε, και καμιά αντιπολιτευόμενη εφημερίδα δεν έγραψε, ότι στις συγκεντρώσεις ο λαός με την παρουσία του και την οργή του είπε «Σάνσεθ παραιτήσου», όπως έκαναν για τον εδώ Πρωθυπουργό κάποια Πουλέν του Τσίπρα και του Βελόπουλου.
Και βέβαια κανένα κόμμα δεν αποσιώπησε το ανθρώπινο λάθος (όπως εδώ του σταθμάρχη που σύμφωνα με τα πανό των συγκεντρώσεων «Είναι ο τελευταίος που φταίει»). Και φυσικά, παρότι και εκεί έγινε σύλλογος συγγενών θυμάτων, δεν εκμεταλλεύτηκαν την συναισθηματική ή αυτάρεσκη τρωτότητα μιας μάνας για να την καταστήσουν αιχμή της αντικυβερνητικής τους πολιτικής.
Ούτε βεβαίως κάποια πολιτικά πρόσωπα πρότειναν κάποια από τις χαροκαμένες μάνες της Ισπανίας για … Πρωθυπουργό της χώρας, όπως έκαναν εδώ ο κοτζάμ πρώην υπουργός Νίκος Κοτζιάς («Εγώ τη Μαρία των Τεμπών θα την πρότεινα για Πρωθυπουργό της χώρας»), ή η «βουλεύτρια» Έλενα Ακρίτα που συνυπέγραψε τη δήλωση Κοτζιά για τη «δυναμική επστημόνισσα» Μαρία: («Συνυπογράφω με τα δυο μου χέρια. Τέτοια άτονα χρειαζόμαστε για να πάει ο τόπος μπροστά»).
Είναι προφανής η διαφορά σοβαρότητας.Διπλωματικές σχέσεις
liberal.gr
