Μέχρι και πέρυσι λοιπόν, ο Κασσελακης ήταν στον Σύριζα “το φως απέναντι στο σκοτάδι” και αυτός που θα αποκαθήλωνε τον Μητσοτάκη, επειδή ανάμεσα στ’ άλλα μιλούσε και καλά αγγλικά. Τόσο τους έκοβε, τόσο έκαναν.
.
Όταν αποδείχθηκε κουτσό άλογο που τους έκανε μαντάρα, τον ξαπόστειλαν από κει που ήρθε με συνοπτικές διαδικασίες.
Προηγήθηκε βεβαίως η καρατόμηση Φαμελλου από επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας αλλά και η διαγραφή Πολακη για το θέμα Λινού.
Δυο γεγονότα που έγειραν ασφαλώς την πλάστιγγα εναντίον του καθώς η ανιδιοτέλεια δεν είναι ακριβώς χαρακτηριστικό της Αριστεράς παρα τα αντιθέτως θρυλουμενα.
Και τώρα που καταδικάστηκε, στον Σύριζα χαρακτηρίζουν την καταδίκη ως “πικρή δικαίωση” και επιτίθενται στη Νέα Δημοκρατία και στην Ομάδα Αλήθειας, επειδή δήθεν παρενέβησαν τότε ευθέως στα εσωτερικά τους στηρίζοντας τον Κασσελάκη.
Στα χρόνια της Μεταπολίτευσης είδαμε πολλές και μεγάλες κρίσεις σε κόμματα. Με εντάσεις, διαγραφές, καρατομήσεις, διασπάσεις, αλλά και ηχηρές μετακινήσεις.
Ποτέ όμως δεν είδαμε ένα κόμμα να φορτώνει σε άλλα κόμματα τις δικές του πομπές και αμαρτίες.
Θα αρκούσε ένα “συγνώμη, κάναμε λάθος με τον Κασσελακη”. Αντί γι’ αυτό επιχείρησαν κάτι πρωτοφανές. Έριξαν τις δικές τους ευθύνες σε άλλους. Αυτοί απλώς παραπλανηθηκαν και δεν ήξεραν τίποτα για το φόνο.
Θράσος ; υποκρισία ; ανηθικότητα ; Ίσως όλα τα παραπάνω κι ακόμα περισσότερα.
Κάτι ήξερε και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής που σε μια ιστορική ομιλία του στη Βουλή, τους είπε κατάμουτρα :
-Περισσότερο όμως από τας ιδέας σας, αντιπαθώ τας μεθόδους σας.
Kyriakos Berberidis
