Ο Νίκος Καζαντζάκης ήταν Έλληνας συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, δημοσιογράφος, πολιτικός, μουσικός, θεατρικός συγγραφέας, ποιητής, φιλόσοφος και τέκτων, με πλούσιο λογοτεχνικό, ποιητικό και μεταφραστικό έργο.
Έγραφε:
Ο Θεός δε βρίσκεται στα μοναστήρια.
Βρίσκεται στα σπίτια των ανθρώπων.
Όπου άνδρας και γυναίκα, εκεί και ο Θεός.
Όπου παιδιά κι έγνοιες και μαγειρέματα και καβγάδες και φιλιωμοί, εκεί και ο Θεός … Ν. Καζαντζάκη
Μια νύχτα είδα ένα όνειρο.
Ήμουν λέει στην άκρα του γιαλού και κοίταζα. Η θάλασσα ήταν κατάμαυρη, όλο τρόμο και χοχλακούσε. Κι από πάνω της ο ουρανός, κατάμαυρος κι αυτός όλο φοβέρα, κατέβαινε όλο και πιο χαμηλά, λίγο ακόμα και θα άγγιζε τη θάλασσα.
Αγέρας δε φυσούσε…δεν μπορούσα να πάρω ανάσα…
Κι άξαφνα στη στενή χαραμάδα που απόμενε λεύτερη, ανάμεσα ουρανού και θάλασσας, άστραψε ένα κάτασπρο πανί.
Ήταν μια μικρή βαρκούλα αυτόφωτη και μέσα στην πλανταγμένη απανεμιά φούσκωνε γοργά το πανί της…και προχωρούσε βίαια μέσα στα σκοτάδια.
Άπλωσα κατά πάνω της τα χέρια:
«Η καρδιά μου!» φώναξα και ξύπνησα.
Βοήθεια μεγάλη στάθηκε τ´όνειρο τούτο στη ζωή μου.
Σε δύσκολες στιγμές, όταν όλα γύρω μου σκοτεινιάζουν κι οι πιο ακριβοί μου φίλοι και οι πιο σίγουρες ελπίδες με παρατούσαν…πόσες φορές δεν έκλεινα τα μάτια και έβλεπα ανάμεσα από τα ματοτσίνορα μου τη βαρκούλα αυτή κι η καρδιά μου έπαιρνε κουράγιο, τινάζουνταν επάνω «Όρτσα και μην φοβάσαι!» μού φώναζε κι έσκιζε το σκοτάδι.
Νίκος Καζαντζάκης.
«…νύχτα μέρα τρέχω τροχάδην, κάνω το κέφι
μου, κι ας τσακιστώ, να γίνω τρίψαλα.
Τι έχω να χάσω; τίποτες.
Τάχα μου αν πορεύουμαι φρόνιμα,
δε θα τσακιστώ; Θα τσακιστώ·
φωτιά στα τόπια, το λοιπόν! […]
Κάθε άνθρωπος έχει την τρέλα του·
μα η μεγαλύτερη τρέλα, είναι, θαρρώ,
να μην έχεις τρέλα».
Νίκος Καζαντζάκης
Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά
«ιδανικός δάσκαλος είναι εκείνος που γίνεται γέφυρα για να περάσει αντίπερα ο μαθητής του. Κι όταν πια του διευκολύνει το πέρασμα, αφήνεται χαρούμενα να γκρεμιστεί, ενθαρρύνοντας το μαθητή του να φτιάξει δικές του γέφυρες.»
Ν.Καζαντζάκης
«Μου δώσατε μια κατάρα, Άγιοι Πατέρες, σας δίνω μια ευχή: Σας εύχομαι να ‘ναι η συνείδησή σας τόσο καθαρή όσο η δική μου και να ‘στε τόσο ηθικοί και θρήσκοι όσο είμαι εγώ»….
Διαχρονικός και πάντα επίκαιρος Νίκος Καζαντζάκης
— Συγχώρεσέ με, Χριστέ μου, μια στιγμή λιποψύχησα• άνθρωπος είμαι, μαθές, πηλός κι αγέρας, λιποψύχησα.
Στην αρχή θάρρεψα πως δεν νοιάζεσαι για τους ανθρώπους• πως έβλεπες την αδικία και την αναίδεια αδιάφορος• μπορούσες να σηκώσεις το μικρό σου δαχτυλάκι, να σώσεις τα πάντα• δεν το σήκωσες.
Ύστερα ήμαρτον, Θεέ μου, μπήκα πιο βαθειά στο κρίμα• θάρρεψα πως δεν αγαπάς τους ανθρώπους και σου άρεσε να μας βλέπεις ν’ αδικούμαστε και να πονούμε• είχε σαλέψει το μυαλό μου από τον πόνο ήμαρτον!
Μα τώρα βλέπω, είσαι καλός, αφήνεις τους ανθρώπους να φτάσουν ως τον πάτο της Κόλασης, κι από κει αρχίζει η σωτηρία.
— Μπας και βρίσκεται στον πάτο της Κόλασης, Κύριε, η πόρτα της Παράδεισος;
Οι Αδερφοφάδες-Ν. Καζαντζάκης
Μέσα απ’ τα ερείπια λοιπόν…. ανοίγει η ψυχή…. δικό της δρόμο…
Ο Χριστός ξανασταυρώνεται.
Νίκος Καζαντζάκης!!
Τι ’ναι η ζωή αλήθεια…
Τι λίγα πράματα χρειάζεται ο άνθρωπος για να ’ναι ευτυχισμένος…
και πάει και χάνεται για τα μεγάλα φαντάσματα
Νίκος Καζαντζάκης
Πώς να είναι ευτυχισμένος όταν δίπλα του έχει σκοτάδι αφωνία έλλειψη αγάπης. Πως; Γιαυτό φωνάζω με την δύναμη που δίνεις…“Ν΄ αγαπάς τον καθένα ανάλογα µε τη συνεισφορά του στον αγώνα. Μη ζητάς φίλους να ζητάς συντρόφους!
Μονάχα το πηγαίο, καθαρότατο γέλιο μπορεί να εξουδετερώσει όσο ζούμε τη φρίκη της ζωής. Μονάχα όποιος ένιωσε την τραγικότητα της ζωής, αυτός μπορεί να νιώσει την απολυτρωτική δύναμη του γέλιου.
Ν. Καζαντζάκης
Αν όμως χάθηκε το γέλιο. Αν μαύρισε η ψυχή σου…αν…Τι αποφάσεις παίρνεις τότε. Άντε τις απλές αλλά και αποτελεσματικές. Θέλεις όχι να νικήσεις αλλά να ελευθερωθείς από τους κακούς. Γιατί όσο περνά ο καιρός καταλαβαίνεις ότι είναι κακοί γιατί ζουν εγκλωβισμένοι μόνοι τους, χωρίς κάτι να τους δυναμώνει. Οπότε σκουπίδια…
“Ονειρεύομαι να φυσάει άνεμος δυνατός, να πάρει μακρά όλα τα σκουπίδια της ζωής μου.”
