ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΠΟΣ
Απευθυνόμενος σε όλους τους φίλους που έχουν πατήσει το όριο του “senior citizen”, δηλαδή έχουν κλείσει το 65ο έτος της ηλικίας τους, έχω μια απλή ερώτηση: Δεν νιώθετε πια την ανάγκη να αρχίσετε να ξεφορτώνετε;
Ξοδεύουμε τη ζωή μας, από τα 20 μέχρι τα 60, φορτώνοντας. Κάποια στοιχεία είναι άυλα, όπως οι σπουδές, η επαγγελματική εμπειρία, η εμπειρία της ζωής και η αυτοπεποίθηση που χτίζεται σιγά-σιγά.
Κάποια άλλα, είναι τελικά τα βαρίδια με τα οποία φορτώνουμε τη ζωή μας, προσπαθώντας να της δώσουμε αξία. Καταθέσεις, σπίτια, εξοχικά, αυτοκίνητα, σκάφη, αεροσκάφη, κοσμήματα, ρούχα και δεν ξέρω εγώ τι διάολο θα γυαλίσει στον καθένα μας.
Και όταν φτάνουμε πλέον στην ηλικία που μας επιτρέπει να κάνουμε έναν απολογισμό, ανακαλύπτουμε ότι γεμίζαμε βαρίδια τόσα χρόνια, που η διαχείρισή τους μας απορροφά χρόνο που πλέον νιώθουμε ότι είναι πεπερασμένος.
Έτσι αρχίσουμε και “ξεφορτώνουμε” στις νεότερες γενιές, για να μην έχουμε να ανησυχούμε για όλα αυτά που στην ουσία ήταν όχι μόνο άχρηστα, αλλά ροκάνιζαν κομμάτια από τη ζωή μας.
Και ακολουθούν και άλλα ξεφορτώματα στην πορεία, μέχρι να μείνουμε με τα bare minimums, έτοιμοι να παραδώσουμε πινακίδες χωρίς να κοιτάξουμε πίσω μας. Αυτό ΔΕΝ ισχύει βέβαια για τις γυναίκες, είναι άλλο ζωικό είδος αυτές.
Και φυσικά, ξεφορτωνόμαστε ανθρώπους που δεν είχαν ποτέ κάποιο ρόλο στη ζωή μας.
Ελπίζω να έχουμε την υγεία μας, σύντροφοι, να καθόμαστε σαν τα γερόντια του Muppet Show να σχολιάζουμε χολερικά τους διάφορους μαλάκες και να διασκεδάζουμε με τρόπους που δεν μπορούν να καταλάβουν τα παιδιά των 20 και 30, ακόμα και 40 ετών.
Η ζωή μπορεί να είναι πολύ διασκεδαστική και δημιουργική, χωρίς βαρίδια…
