Μερικές φορές, ξέρω φίλοι μου ότι μπορεί να ακούγομαι ανάλγητος και υπερβολικά φιλελές στα αυτιά κάποιων από αυτούς που κάνουν μια περατζάδα από τον τοίχο μου.
Δεν είναι έτσι όμως και σε κάποια σημεία ασπάζομαι τις αντιλήψεις της υγιούς Αριστεράς, όσον αφορά τα κοινωνικά προγράμματα και στο ότι η Κοινωνία μας δεν μπορεί να λειτουργεί σε συνθήκες Κοινωνικού Δαρβινισμού και να αφήνει τα αδύναμα μέλη της πίσω της.
Πληρώνω ένα σκασμό φόρους, γνωρίζοντας ότι αυτοί ΔΕΝ θα επιστρέψουν στο ακέραιο σε εμένα, αλλά θα φροντίσουν και αυτούς που δεν κατάφεραν να φανούν τόσο τυχεροί όσο εγώ και έχουν ανάγκη τη συνδρομή του Κράτους για τους ίδιους και τα παιδιά τους.
Αν θέλουμε να είμαστε Πολίτες και όχι ατομιστές μοναχοφάηδες, όλα αυτά είναι μονόδρομος και όσοι λένε ότι η Αγορές θα ρυθμίσουν τα πάντα, λυπάμαι, αλλά δεν ξέρουν τι τους γίνεται.
Όμως…
Παρατηρούμε ότι στην Ελλάδα ένα μεγάλο ποσοστό των συμπολιτών μας θεωρούν ότι έχουν το εκ Θεού αναφαίρετο δικαίωμα να τους φροντίσει το Κράτος, χωρίς οι ίδιοι να συμμετέχουν είτε οικονομικά, είτε εθελοντικά σε καμία από τις λειτουργίες της Κοινωνίας και αυτό το θεωρώ ως το χειρότερο είδος ατομισμού, ακόμα κι από αυτό των ακραίων φιλελεύθερων, που τουλάχιστον προσπαθούν να διαφυλάξουν τα κεκτημένα που απέκτησαν με τη ΔΙΚΗ τους δουλειά.
Και φτάνουμε στο σημείο, τις τύχες αυτής της χώρας να θέλουν να τις ρυθμίζουν τα άτομα αυτά, που δεν κατάφεραν στη ζωή τους να φτιάξουν απολύτως τίποτα, δεν προσέφεραν στην Κοινωνία ούτε μιας πεντάρας υπηρεσίες ή φόρους και περιμένουν από την Κοινωνία μας να τους φροντίσει.
Εντάξει ρε παιδιά, να σας φροντίσουμε, αλλά για να το κάνουμε αυτό θα πρέπει να καταλάβετε ότι κάποιοι εξ ημών θα πρέπει να είναι ελεύθεροι να δουλέψουν, να επενδύσουν, να πληρώσουν λογικούς φόρους και να περισσέψουν χρήματα για να απολαύσετε κι εσείς κάποια ευεργετήματα.
Όταν όμως θεωρείτε ότι ΕΣΕΙΣ, οι μη παραγωγικοί και αποτυχημένοι αυτού του αγώνα πρέπει να πάρετε στα χέρια σας το τιμόνι του Κράτους, τι σκατά περιμένετε να συμβεί, πέρα από το να διαχειριστείτε τη χώρα με τον ίδιο τρόπο που σας έσπρωξε στο Περιθώριο; Προσπαθείτε δηλαδή να σκοτώσετε την αγελάδα που σας δίνει γάλα; Τι θα καταφέρετε;
Αυτό θα έπρεπε να είναι το κεντρικό συμπέρασμα των όποιων διαβουλεύσεών σας στα τσιπουράδικα, αν θέλατε να είστε ειλικρινείς με τον εαυτό σας. Αφήστε μας να δουλέψουμε κι εμείς ξέρουμε να βγάλουμε τόσα χρήματα που θα φτάνουν για να περνάτε κι εσείς ανθρώπινα, αλλιώς το μόνο που θα καταφέρετε θα είναι να γιγαντώσετε τη μιζέρια σας και να την κάνετε Καθεστώς για όλους μας.
Με αγάπη σας το λέω, κι ας με πείτε “φασίστα”. Καλύτερα να είσαι επιδοματίας στη Δανία, παρά Δημόσιος Υπάλληλος στο Μπαγκλαντές. Θυμηθείτε, άλλωστε, πόσοι Στρατηγοί, καθηγητές πανεπιστημίου και Δημόσιοι Λειτουργοί από την Αλβανία καθάριζαν τα μπάζα των σπιτιών σας τη δεκαετία του ’90, για να καταλάβετε τι εννοώ.
Όλα τα άλλα, περί “ταξικού μίσους και ταξικού πολέμου” είναι παπάντζες για εσωτερική κατανάλωση. Εσείς, άλλωστε, ΜΟΝΟ μπάζα ξέρετε να παράγετε, όχι να χτίζετε.
Συντροφικά φιλούθκια
fb – ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΠΟΣ
