Δεινός ρήτορας, αψεγάδιαστο βιογραφικό, πολύγλωσσος, μέγας οικονομολόγος, πολυγραφότατος. Μεταξύ άλλων έγραψε στη γερμανική γλώσσα και το «Περί ευθύνης υπουργών» που εκδόθηκε στη Λειψία το 1929. Ίδρυσε μαζί με τον Αλ. Σβώλο το «Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζομένου Λαού», αφού είχε θητεύσει επιτυχώς σε πολλά υπουργεία. Σαν υπουργός συντονισμού το 1951-52 στην κυβέρνηση Πλαστήρα κατάφερε με τα σκληρά μέτρα που πήρε να βγάλει την οικονομία από το χάος που είχε βυθιστεί λόγω των πολέμων τα προηγούμενα χρόνια, για να του πει ο μαύρος καβαλάρης: «Γιώργη, όπως το πας δεν θα βρούμε ούτε τη ψήφο μας στις εκλογές». «Στρατηγέ μου, ότι χάσουμε εμείς σε ψήφους, θα το κερδίσει ο τόπος δε πρόοδο», ήταν η απάντηση του Καρτάλη!
Χάρη στα μέτρα που πήρε ο Καρτάλης τότε, πέτυχε απόλυτα η υποτίμηση της δραχμής που έκανε λίγο αργότερα ο ιδεολογικός του αντίπαλος, Σπ. Μαρκεζίνης , όπως ο ίδιος o Μαρκεζίνης είχε ομολογήσει.
Όταν ο Καρτάλης ήταν υπουργός συντονισμού, η ΟΤΟΕ με πανίσχυρο πρόεδρο τον Γιάννη Αλευρά τότε, είχε κηρύξει γενική απεργία, δημιουργώντας μεγάλα προβλήματα στην κυβέρνηση Πλαστήρα, ο Καρτάλης, (κατά τον Ν. Νικολάου στο βιβλίο του «τα πρόσωπα της οικονομίας») το χειρίστηκε ως εξής το πράγμα: Έστειλε τον τότε νεαρό υπάλληλο του υπουργείου του και αργότερα Διοικητή της Τραπέζης Ελλάδος, τον Δ. Χαλικιά, να «κλέψει» το μισθολόγιο των τραπεζικών το οποίο όταν το διάβασε ο Καρτάλης έφριξε: ο κλητήρας της Ττ Ε, έπαιρνε μεγαλύτερο μισθό από τον υπουργό συντονισμού!
Αμέσως πήρε τον Αλευρά τηλέφωνο και του είπε επι λέξη: «Αν ως αύριο δεν ανασταλεί η απεργία σου, θα δώσω σε όλες τις εφημερίδες το μισθολόγιό σας». Βεβαίως η απεργία έληξε την ίδια στιγμή.
Ο Καρτάλης πέθανε το 1957 στα 49 του χρόνια, αφήνοντας στο χώρο μεγάλο κενό. Ένα αλλιώτικο κενό, γεμάτο κενόδοξους.
Κώστας Τζιμας
