Φόρτωση Text-to-Speech…
Βασιλική, πώς μοιάζουν τα πρωινά σου αυτή την περίοδο;
Συνήθως είμαι με τον γιο μου, που είναι δύο χρονών και κάτι. Κάνουμε την πρωινή μας ρουτίνα.
Ωραίο ταξίδι η μητρότητα;
Είναι πολύ χαρούμενο ταξίδι, που με κάνει να νιώθω πιο ευχαριστημένη με τη ζωή μου.
Έχει και τις δοκιμασίες της; Όπως το ταξίδι της Οδύσσειας που παρουσιάζετε στου Ρέντη;
Δεν το βιώνω ως δοκιμασία – καθόλου. Για μένα η μητρότητα έχει τεράστια ανταμοιβή. Έχει κούραση, έχει δουλειά, αλλά είσαι κάθε μέρα με ένα πολύ όμορφο πλάσμα, και αυτό από μόνο του είναι φοβερό. Τις προάλλες πηγαίναμε με μια φίλη σε μια συναυλία και λέγαμε «κοίτα πόση ταλαιπωρία έχουμε φάει για να φτάσουμε εδώ»: μετρό, περπάτημα, κίνηση, πάρκινγκ. Και μετά φτάνεις και περνάς τέλεια. Κάπως έτσι το νιώθω και εδώ: τα ωραία πράγματα έχουν και κόπο. Αν θέλω να το συνδέσω με την Οδύσσεια, θα σου πω ότι έχει τα κύματά της. Εκεί που λες «περάσαμε τη μία πίστα», έρχεται η άλλη.
Τι θα δούμε σε αυτή τη βιωματική Οδύσσεια στα Village του Ρέντη;
Είναι μια διαδραστική, βιωματική εμπειρία για όλες τις ηλικίες, κάτι σαν θεματικό παιχνίδι μάθησης. Ο επισκέπτης ακολουθεί τη διαδρομή του Οδυσσέα, περνά από τους γνωστούς σταθμούς του ταξιδιού του και συναντά πρόσωπα-κλειδιά της ιστορίας. Εμείς οι ηθοποιοί εμφανιζόμαστε μέσα από ψηφιακές προβολές. Εγώ παίζω την Πηνελόπη και νομίζω ότι έχω κάτι από την υπομονή της. Λέω συχνά στον γιο μου: «Η υπομονή είναι αρετή».
Γιατί επιστρέφουμε τόσο πολύ στην Οδύσσεια τελευταία;
Γιατί είναι ένα από τα βασικά κείμενα του πολιτισμού μας. Είναι πηγή. Ένα έργο εντυπωσιακό ποιητικά και δραματουργικά, που έχει μέσα όλες
τις πρωταρχικές αλήθειες της ζωής. Είναι μήτρα.
Η δική σου «Ιθάκη» ποια είναι;
Η Ιθάκη μου; Μάλλον η Νεφελοκοκκυγία μου. Μια ζωή με τα λιγότερα δυνατά προβλήματα. Μια ζωή όπως τη ζουν τα παιδιά, χωρίς μεγάλες υποχρεώσεις, δράματα και απώλειες. Βέβαια, αυτό δεν γίνεται. Η ζωή τα έχει όλα μέσα.
Είσαι πάνω από δεκαπέντε χρόνια στο επάγγελμα. Είναι κι αυτή η διαδρομή λίγο Οδύσσεια;
Είναι αγώνας δρόμου. Μικρή αγορά, λίγα χρήματα, περιορισμένοι ρόλοι και συχνά αστείοι μηχανισμοί ανάδειξης. Σκέψου ότι μπορεί να κάνεις μια επιτυχία και μετά να μην έχεις προτάσεις ή να σου προτείνουν ξανά συνθήκες πρωτοεμφανιζόμενου. Εγώ, για παράδειγμα, πήρα πριν από δέκα χρόνια ένα βραβείο στο σινεμά (σ.σ. Β΄ γυναικείου ρόλου της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου για το Ουζερί Τσιτσάνης) και από τότε δεν ξαναέκανα μεγάλο ρόλο σε ταινία μεγάλου μήκους. Θα κάνω φέτος! Δεν υπάρχει η προστασία ή η συνέχεια που μπορεί να έχει μια μεγαλύτερη βιομηχανία.
Στο Γκλόρια, που ανεβάζετε φέτος στο θέατρο, τι περιμένει τους θεατές;
Είναι ένα πανέξυπνο κείμενο, με στοιχεία τρελής κωμωδίας, αλλά και πιο δραματικά. Μιλά για μια ομάδα ανθρώπων που δουλεύει σε ένα περιοδικό και βιώνει τους ανταγωνισμούς μιας corporate συνθήκης εργασίας. Περιγράφει «ταμάμ» τον χώρο των μίντια, νομίζω όμως ότι αφορά γενικότερα το καθημερινό «9 με 5», τις ισορροπίες και τον φθόνο μέσα σε ένα εταιρικό εργασιακό περιβάλλον.
Εσύ πώς διαχειρίζεσαι τις τοξικές καταστάσεις στη δουλειά;
Συνήθως αποχωρώ. Τέτοια περιβάλλοντα με μαραίνουν. Μου ρουφάνε τη δύναμη, το κέφι, ακόμα και τις δυνατότητές μου.
Πες μου ένα κομπλιμέντο που σου έχει μείνει όλα αυτά τα χρόνια.
Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος μου είχε πει κάποτε: «Σπουδαία κόρη, σπουδαίου πατέρα». Ο πατέρας μου ήταν εκδότης, είχε τις εκδόσεις Τροχαλία, και γνωρίζονταν. Νομίζω ότι είχε μόλις πεθάνει ο μπαμπάς μου, γι’ αυτό και μου έχει μείνει τόσο έντονα. Ήταν πολύ συγκινητικό.
Ομήρου Οδύσσεια by Dreamland Experience, έως 10/1/27 στο Village Shopping & More (Θηβών 228, Αγ. Ιωάννης Ρέντης).
Γκλόρια του Μπρένταν Τζέικομπς-Τζένκινς στο Θέατρο Χορν (Αμερικής 10, Σύνταγμα), σε σκηνοθεσία της Έμιλυ Λουίζου. Από 12/10, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 20.00. Προπώληση: more.com.
