Βρίσκω τη συζήτηση για το άν υπήρξαν νεκροί μέσα ή έξω απο το Πολυτεχνείο εξαιρετικά βλακώδη και αντιπαραγωγική.
Το γεγονός οτι υπήρξαν φτάνει και περισσεύει.
Όπως βρίσκω και εξαιρετικά αφόρητες τις κοινοτοπίες για τα νοήματα της εξέγερσης που δήθεν “παραμένουν ακόμα και σήμερα επίκαιρα”.
Δόξα τω θεω και Ψωμί έχουμε σήμερα, και Παιδεία και Ελευθερία.
Κι αυτό χάρη σε όσους αγωνίστηκαν τότε ανιδιοτελώς και με κίνδυνο της ζωής τους αλλά και χάρη στον Κωνσταντίνο Καραμανλή που αποκατέστησε μια υποδειγματική Δημοκρατία που με όλες τις περιπέτειες και τα στραβά της, αντέχει 52 χρόνια τώρα.
Κι αυτό σημαίνει οτι χτίστηκε πάνω σε γερά θεμέλια.
Και καιρός είναι πια να τελειώσει και αυτή η αισχρή καπηλεία.
Όσοι αντιστάθηκαν ήταν απ´όλους τους πολιτικούς χώρους.
Για παράδειγμα, ο Ιπποκράτης Σαββούρας ήταν φιλοβασιλικός, ο Σπύρος Μουστακλής δεξιός, ο Αλέκος Παναγούλης κεντρώος, η Πέπη Ρηγοπούλου αριστερή.
Ας συμφωνήσουμε λοιπόν κάποτε στα αυτονόητα όπως αρμόζει σε μιά ώριμη κοινωνία και ας πάμε παρακάτω.
fb – Kyriakos Berberidis
