Από τότε που ήμουν παιδί και δούλευα από το Γυμνάσιο έως φοιτητής στην οικοδομή στις “διακοπές” μου, θυμάμαι το ίδιο σενάριο. Το ΚΚΕ – εργατικό κέντρο – σε κάθε απεργία έβγαινε παγανιά να δει ποιος δουλεύει σε απεργία για να τον κατεβάσει κάτω από την οικοδομή.
Δεν είχαν σημασία για το ΚΚΕ τα αιτήματα. Σημασία είχε να κάνει κάθε τόσο επίδειξη δύναμης.
Και εμείς ακόμα και εάν είχαμε δουλειά και καιγόταν ο κ@λος μας είτε δεν πηγαίναμε, είτε κρυφοδουλεύαμε σε καμία οικοδομή που μπορούσαμε να κρυφτουμε.
Μιλάμε τώρα για τη δεκαετία 1980 – 90.
Φυσικά όταν δεν είχαμε καθόλου δουλειά, γιατί έτσι είναι η οικοδομή, μεροκάματο δεν έβγαινε, αλλά οι συνδικαλιστές του ΚΚΕ πληρώνονταν κανονικά για το εργατικό τους νταβατζιλικι.
Anyway τότε ήταν ημέρες Πασοκ. Από τότε έχουν περάσει σχεδόν 40 χρόνια. Και το ΚΚΕ συνεχίζει ανενόχλητο .
Εχθές στην Πάτρα γυρνούσαν τα εργοτάξια για να κάνουν τα ίδια. Βρέθηκε εκεί ένας καλός και από τους μετριοπαθεις δημοσιογράφους της Πάτρας να τους καταγράψει. Ε έφαγε και αυτός της χρονιάς του. Είναι στο νοσοκομείο με κολάρο.
Να θυμίσω ότι το καλοκαίρι οι ίδιοι είχαν κλείσει στην ουσία ΠΑΡΑΝΟΜΩΣ όλη τη ναυτική κίνηση Πάτρας – Ιταλίας και η κυβέρνηση δεν κουνήθηκε.
Ερώτημα λοιπόν προς την κυβέρνηση. Αν ήταν συμμορία Χρυσαυγιτών που έβγαινε παγανιά για οποιαδήποτε “περιφρούρηση” δεν θα τους είχε τώρα μπουζουριάσει;
Τι σκ@τα ασυλία εχει αυτο το κόμμα που επί δεκαετίες νομίζει ότι μπορεί με τάγματα τρομοκρατίας να εκφοβιζει εργαζόμενους, φοιτητές ή δεν ξέρω τι άλλο;
Ως πότε θα γίνονται ανεκτές σε μια Δημοκρατία συμμορίες που γυρνάνε τους δρόμους και επιβάλλονται σε ελεύθερους ανθρώπους με τη βία ;
Αντιγραφή από Antonios Darzentas
