Αντιμέτωποι με δύο «μαύρες τρύπες»

Φόρτωση Text-to-Speech… Δύσκολο εγχείρημα αποδεικνύεται για την κυβέρνηση η «φυγή προς τα εμπρός», καθώς στη θετική ατζέντα που δημιουργεί με μέτρα όπως το «πακέτο» της Θεσσαλονίκης λειτουργούν αντίρροπα η επιμονή της ακρίβειας, αλλά και η διατήρηση στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας των υποθέσεων των Τεμπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ. Το υφιστάμενο σκηνικό αποτυπώνεται και στις έρευνες της κοινής γνώμης, όπου η Ν.Δ. παραμένει εγκλωβισμένη σε ποσοστά κάτω του 30%, αν και, όπως παρατηρούν δημοσκόποι, και τα μέτρα της ΔΕΘ του 2024 δεν απέδωσαν άμεσα δημοσκοπικά, αλλά σταδιακά μέχρι τον Ιανουάριο του…

 O «Μπουσίντο» λειτουργεί και στην Ανδαλουσία

Φόρτωση Text-to-Speech… Οταν στο Περιστέρι τελείωνε το ημίχρονο του αγώνα της Κηφισιάς με την ΑΕΚ, οι οπαδοί της Ενωσης που βρίσκονταν στο γήπεδο και μάθαιναν τα νέα από την Ισπανία online, σίγουρα μπήκαν σε διαδικασία συγκρίσεων. Οχι πως επί Ματίας Αλμέιδα δεν έζησαν ανάλογες καταστάσεις με αυτές που περνούσαν από την… παρέα του Τετέι στο πρώτο 45λεπτο αλλά όπως και να έχει, ακόμη και το ίδιο το deja vu διαφέρει αφού σημασία έχουν και τα πρόσωπα που το διαμορφώνουν. O «El Pelado» και οι «μαθητές» του στην Σεβίλλη, έδωσαν το…

Μια πειστική Τόσκα χωρίς εκπτώσεις

Φόρτωση Text-to-Speech… Η όπερα είναι σκηνική τέχνη. Επομένως, εύλογα τις τελευταίες δεκαετίες οι εκδόσεις dvd αντικατέστησαν τις ηχογραφήσεις δίσκων. Ενδιαφέρουσες σκηνοθετικές αναγνώσεις με οπτικά πειστικούς πρωταγωνιστές έχουν ανανεώσει το ενδιαφέρον για τα έργα και έχουν προσελκύσει νέο κοινό. Παράλληλα, έχουν αυξήσει εκείνους που κρίνουν κυρίως με βάση όσα βλέπουν, παρά με γνώμονα όσα ακούν. Ωστόσο, η όπερα είναι θέατρο μέσω της μουσικής: μέσα από αυτήν πλάθει κάθε συνθέτης τους χαρακτήρες του και αποδίδει τις καταστάσεις. Ο Πουτσίνι είναι κατεξοχήν θεατρικός συνθέτης. Ενδιαφέρεται για το τάιμινγκ και τη δράση, ξέρει σε…

Σαν σήμερα: 5 Οκτωβρίου 1713 – Γεννιέται ο Ντενί Ντιντερό

Φόρτωση Text-to-Speech… Ο Ντενί Ντιντερό υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους Γάλλους συγγραφείς του 18ου αιώνα και μία από τις κεντρικές μορφές του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1713 στην κωμόπολη Λαγκρ της Γαλλίας, όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Γονείς του ήταν ο σιδηρουργός Ντιντιέ Ντιντερό και η Ανζελίκ Βινερό, οι οποίοι φρόντισαν ο γιος τους να λάβει αξιοπρεπή μόρφωση, φοιτώντας στο σχολείο των Ιησουιτών της περιοχής τους. Αμφότεροι ήταν πιστοί καθολικοί χριστιανοί και ήλπιζαν να ακολουθήσει ο πρωτότοκος γιος τους, Ντενί, εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Στη συνέχεια, ο Ντιντερό…

Η «γροθιά» του Σιμεόνε και η ευλογία του Εμερι

Φόρτωση Text-to-Speech… Ενίοτε, τα βρετανικά ταμπλόιντ έχουν σοβαρό… θέμα με την αλήθεια, δείχνουν μαλωμένα με αυτή και την παρουσιάζουν όπως τους βολεύει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα μια είδηση προ τεσσάρων ετών που αφορούσε κλοτσοπατινάδα στα αποδυτήρια του «Μετροπολιτάνο» της Μαδρίτης, μετά από αγώνα της Ατλέτικο με την Βιγιαρεάλ για την ισπανική La Liga. Η βρετανική εφημερίδα «Sun» δημοσίευσε στην ιστοσελίδα της άρθρο με τίτλο «Προπονητής της Ατλέτικο τιμωρήθηκε με αποκλεισμό τριών αγώνων επειδή γρονθοκόπησε στο στόμα έναν βοηθό του Ουνάι Εμερι σε επεισόδιο που έλαβε χώρα στο τούνελ». Προσοχή, προπονητής και όχι ο προπονητής.…

Το έλλειμμα των βιογραφιών | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Φόρτωση Text-to-Speech… Ο Καβάφης φαίνεται πως ήταν κάποιος που όσο τον απασχολούσαν «μεγάλα θέματα –η Αρχαιότητα, ο ανθρώπινος πόθος, η τύρβη των καιρών, το εθνικό και φυλετικό ανακάτεμα ανθρώπων, η ύβρις αρχαίων πολιτικών μορφών, η ομοφυλοφιλία–», άλλο τόσο «φύλασσε επίσης τα μικρά πράγματα της ζωής του με την ίδια επιμέλεια: εισιτήρια τρένου, λίστες με καθημερινές δουλειές, κατάλογοι με λίστες, πολλά σχεδιάσματα επιστολών, εντολές σχετικά με το καθάρισμα του σπιτιού, σημειώματα για οικογενειακά χρέη, προσκλητήρια γάμου, κατάλογοι εστιατορίων, και άλλα παρεμφερή. (…) Πώς μπορούσε ένας καλλιτέχνης τόσο καθοριστικός για την ελληνική…

Ο πατέρας δεν πέθανε | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Φόρτωση Text-to-Speech… Μιχάλης ΜιχαηλίδηςΗ τελευταία πλεκτάνηεκδ. Νεφέλη,2025, σελ. 678 Ο Σαβίριν Ροντιόν Αντόνοβιτς είναι ένας πάρα πολύ τυχερός άνθρωπος. Υπό τη σκέπη του πατέρα του, διαπρεπούς γιατρού, περνάει ακηλίδωτος τα χρόνια που ακολούθησαν την Οκτωβριανή Επανάσταση μέχρι τον θάνατο του Στάλιν το 1953. Το μυθιστόρημα του Μιχάλη Μιχαηλίδη επιμερίζεται σε τέσσερα κεντρικά κεφάλαια, που αντιστοιχούν στο διάστημα 1950-1953. Ωστόσο, η αφήγηση διαγράφει ένα τεράστιο χρονικό άνυσμα, με αναφορές που οπισθοδρομούν ακόμη και στις αρχές του 20ού αιώνα. Ο πατέρας του Σαβίριν δυσκολεύεται να ξεπεράσει τα τσαρικά μεγαλεία. Το ίδιο και…

«Δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις το άδειο βλέμμα των παιδιών στην εμπόλεμη ζώνη»

Φόρτωση Text-to-Speech… «Θυμάμαι ανθρώπους που τους έφερναν τραυματισμένους με καρότσια στη μέση του πουθενά και εμείς με πολύ λίγα μέσα έπρεπε να τους χειρουργήσουμε. Και όταν με κάποιον τρόπο καταφέρναμε να τους σώσουμε και σηκώνονταν για να γυρίσουν σπίτι τους, δεν έκαναν αυτό που ίσως θα περίμεναν κάποιοι, να θέλουν να φιλήσουν το χέρι του γιατρού που τους έσωσε. Αυτό που ζητούσαν ήταν να καταλάβουν ποιοι και γιατί βρίσκονταν πίσω από αυτό. “Αλήθεια, υπάρχει κάποιος θεός που είναι εδώ για εμένα;”, ρωτούσαν. Και η απάντησή μου ήταν “όχι, υπάρχει κάτι…