Ετικέτα: ΑΡΘΡΑ

Την ώρα που γράφω αυτό το κείμενο, το μόνο που ξέρω είναι ότι για μια ακόμη φορά είμαστε αιχμάλωτοι με τις προσωρινές λύσεις για το μέλλον του κυνηγιού. Όπως γίνεται δηλαδή τα τελευταία χρόνια- σε δουλεια να βρισκόμαστε. Και αναφέρομαι στο νόμο «Άργος» 4830/2021 που πλέον είναι σε ισχύ από 1/1/2026 με ότι αυτό συνεπάγεται . Υπήρχαν κάποιες αλλαγές και τροποποιήσεις σχετικά με τα παράβολα ειδικά για τους κυνηγούς το οικονομικό κόστος που αφορά την υποχρέωση αποστολής DNA για αυτούς που επιθυμούν να εξαιρεθούν της υποχρεωτικής στείρωσης , όπου ο…

Τι είναι το συναισθηματικό κενό; Είναι η αίσθηση που προκαλείται από την απουσία συναισθήματος. Μια γενική αίσθηση ότι κάτι λείπει από μέσα μας, ένα αίσθημα αποσύνδεσης από τον εαυτό μας και τους άλλους ανθρώπους. Μερικές φορές βιώνεται ως μούδιασμα, ως κενός χώρος στην κοιλιά, στο στήθος, στο λαιμό ή σε κάποιο άλλο μέρος του σώματος … Το συναισθηματικό κενό, είναι μια κατάσταση κατά την οποία δεν νιώθεις απολύτως τίποτα. Δεν μπορείς να χαρείς, δεν μπορείς να στεναχωρηθείς και που νιώθεις απέραντη μοναξιά. Σαν να μην έχει μείνει τίποτα, σαν να…

Ζούμε χωρίς αμφιβολία σε παράξενους καιρούς. Η μεταπολεμική τάξη και ασφάλεια που ήταν επι σειρά ετών ο κανόνας, φαίνεται να είναι τώρα η εξαίρεση. Σταθερές πλέον δεν υπάρχουν και αυτό δεν προοιωνίζει τίποτα καλό. Και στις ΗΠΑ τα πράγματα διολισθαίνουν σε κάτι που αρχίζει και αναδύει έντονο άρωμα αυταρχισμού. “Δεν έμαθες το μάθημά σου από χθες;”, ρώτησε ειρωνικά μια Αμερικανίδα που διαδήλωνε στη Μιννεάπολη, ένας πράκτορας του ICE, της περιβόητης Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής. Ενός Σώματος πραιτωριανών που αναπτύσσει ο Τράμπ κυρίως στις “ενοχλητικές” πολιτείες. Σε αυτές δηλαδή που…

Φίλοι αμετανόητοι ΠΑΣΟΚοι, εσείς που κάνατε διάφορα βιτριολικά σχόλια αποκαλώντας με “γενίτσαρο”, επειδή κάποτε ψήφιζα ΠΑΣΟΚ, έχω 1-2 πραγματάκια να σας πω, για να καταλάβετε τη στάση μου απέναντι στον Νίκο Ανδρουλάκη και την κομπανία του, αποτελούμενη από παιδιά του κομματικού σωλήνα: 1. Ναι, ψήφισα ΠΑΣΟΚ το 1996, το 2000 και (δυστυχώς, πάλι) το 2004. Θα με λέγατε και Σημιτικό εκείνη την εποχή. Θέλετε λοιπόν να μου πείτε τι σχέση έχει ο Νίκος Ανδρουλάκης με τον Κώστα Σημίτη; Λυπάμαι, αλλά ο Νικολής είναι προϊόν κομματικών διεργασιών και συμφερόντων και με…

Κυριάκος Μπερμπερίδης Από την άκρα δεξιά μέχρι την άκρα αριστερά, πολλοί στην αρχή ήλπιζαν ότι η τραγωδία των Τεμπών θα έριχνε την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Η κυβέρνηση πράγματι ταρακουνήθηκε με τα συλλαλητήρια και τον θόρυβο με τα ξυλόλια αλλά δεν έπεσε παρά τα όποια επικοινωνιακά της λάθη κάτω και από την πίεση των στιγμών. Αργότερα, πολλοί εναπόθεσαν τις ελπίδες τους στον Τραμπ, που κέρδισε, ανέλπιστα ίσως, και δεύτερη θητεία. Και αυτό το έργο δεν πήγε όμως πολύ καλά γιατί στο μεταξύ ο Τραμπ υπέγραψε ενεργειακές συμφωνίες με την κυβέρνηση Μητσοτάκη ενώ…

Με άρθρο του ο Γρηγόρης Δημητριάδης, που φιλοξενεί η Athens Voice, θέτει το ερώτημα: «Συνεργασίες: λύση ή ταξίδι στο άγνωστο;». «Πώς είναι δυνατόν να προκύψει από αυτήν την πολιτική Βαβέλ βιώσιμη εναλλακτική κυβερνητική λύση;», διερωτάται ο Γρηγόρης Δημητριάδης για να υπογραμμίσει πως «η πολιτική σταθερότητα, η ταχύτητα αποφάσεων και οι μεταρρυθμίσεις δοκιμάζονται στις κυβερνήσεις συνεργασίας». Το άρθρο του Γρηγόρη Δημητριάδη Σε ένα εξαιρετικά απρόβλεπτο διεθνές περιβάλλον, σε μια περίοδο που η Ελλάδα έχει ανάγκη όσο ποτέ την πολιτική σταθερότητα, αίφνης πυκνώνουν οι φωνές ότι η χώρα είναι «μη διακυβερνήσιμη». Θέση…

Μονολίθι, Γράμμος, Λούρος: το αποτύπωμα του διδύμου Καχριμάνη – Ιωάννου στην Ήπειρο. Η παραλία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους στο Μονολίθι Πρέβεζας δεν καταστράφηκε από τη φύση. Καταστράφηκε από επιλογές. Από αποφάσεις. Από μια διοίκηση που επιμένει να παρεμβαίνει χωρίς σχέδιο, χωρίς σεβασμό στο περιβάλλον και –το κυριότερο– χωρίς την ικανότητα να αποκαθιστά τις ζημιές που η ίδια προκαλεί. Το «έργο» του ποδηλατόδρομου στην ακτή Μονολιθίου, έργο της Περιφέρειας Ηπείρου, αποτελεί πλέον ζωντανό μνημείο διοικητικής αποτυχίας. Ογκόλιθοι και αδρανή υλικά έχουν διασπαρεί στον αιγιαλό, η αμμώδης παραλία έχει αλλοιωθεί δραματικά σε μήκος…

Οι φιλοδοξίες της και η συμμαχία του «προοδευτικού κόΖμου» Η Μαρία Καρυστιανού ως αντιπολιτευτική δύναμη και οι εν δυνάμει ψηφοφόροι της Αν μέχρι πριν λίγο καιρό κανείς τολμούσε να κρίνει τη Μαρία την Καρυστιανού θα έπεφτε θύμα της λύσσας του όχλου που την είχε ανακηρύξει αγία. Όσο προσεκτικός κι αν ήταν στην κριτική του, η αντίδραση θα ήταν οργισμένη. Το «πώς τολμάς να κρίνεις μια μάνα που έχασε το παιδί της;» θα ήταν η πιο ήπια αντίδραση ακόμα κι όταν η κριτική στρέφονταν στις πολιτικές θέσεις της «Μαρίας των Τεμπών»…