Ετικέτα: ΑΡΘΡΑ

Τα εύσημα διαβάζω απέδωσε στην Ελλάδα η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ, Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα, κατατάσσοντας τη χώρα στις κορυφαίες οικονομίες της ευρωζώνης από πλευράς προόδου και μεταρρυθμίσεων, και αποκαλώντας την “παράδειγμα προς μίμηση”. Θα μου πείτε τώρα τί να ξέρει τώρα η Γκεοργκίεβα μπροστά στην αντιπολίτευση και κάποιους δημοσιολογούντες που αγωνιούν γιατί η οικονομία και η χώρα καταρρέουν και οι Έλληνες είναι σχεδόν πένητες, άλλο αν έγινε ρεκόρ και φέτος στην πασχαλινή έξοδο και η ανεργία μειώθηκε σε ιστορικό χαμηλό δεκαπενταετίας. Η Ιστορία είναι άλλωστε γεμάτη από τέτοιου είδους αντιφάσεις. Κινητικότητα,…

Έχει υπολογιστεί ότι μέχρι τον 19ο αιώνα, το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων μεγάλωναν, ταξίδευαν, συνέλεγαν εμπειρίες μιας ζωής, έκαναν οικογένειες και πέθαιναν σε μια ακτίνα μικρότερη από 4-5 χιλιόμετρα από το σημείο που είχαν γεννηθεί. Είναι λοιπόν φυσικό, σε τέτοιες κοινότητες να επικρατούν οι δεισιδαιμονίες, η τυφλή υποταγή στα κελεύσματα της εκκλησίας και του τοπικού Άρχοντα και η πλήρης άγνοια σχετικά με το τι γινόταν γύρω τους. Απλά, κάποια μέρα, αν δεν ήταν τυχεροί, περνούσε από τα μέρη τους ένας στρατός και τους έσφαζε. Ίσως φανώ υπερβολικός, βρε σύντροφοι, αλλά…

Σάκης Μουμτζής Βουτηγμένος μέσα στα σκάνδαλα (οικογενειακά και πολιτικά), στηριγμένος σε μια εύθραυστη ισορροπία με περιφερειακά εθνικιστικά κόμματα, αναζητά το νέος ήθος της Ευρώπης, κυρίως μέσα από την αναστολή της συνεργασίας με το Ισραήλ. Ο Πέδρο Σάντσεθ ανήκει σε εκείνους τους σοσιαλιστές που είναι αντισημίτες και δεν το κρύβουν. Μάλιστα με τρόπο αγοραίο συνδέει τον ιστορικό αντισημιτισμό της Καθολικής Εκκλησίας με την ευρωπαϊκή ισλαμοαριστερά της οποίας είναι επίλεκτο μέλος, προσπαθώντας να επιβιώσει πολιτικά. Την ίδια ώρα, αυτός ο πολιτικός που πουλά «ήθος», πουλά συγχρόνως όπλα και στην Τουρκία, μια αναθεωρητική…

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΙΚΗ ΝΑΣΣΗ Ο λαϊκός μύθος «Πέρα στον βάλτο της Μπούντας[1] ζούσε ένα μεγάλο ντέμι[2] που μούγκριζε δυνατά και ακουγόταν σε όλο το Φανάρι. Εμείς το φωνάζαμε Μπούμη. Το ακούγαμε μέρα νύχτα να μουγκρίζει μέσα στη γη και σκιαζόμασταν τα παιδιά, κάθε φορά που ακούγαμε το μουγκρητό του. Όταν πηγαίναμε με τη μάνα μου και τις άλλες γυναίκες στο βουνό της Χόχλας και στο Κουκούλι να κόψουμε σφάκες και να τις φέρουμε στο σπίτι για προσάναμμα, θυμάμαι, όπου πατούσε το άλογο κι εμείς, εκεί ακουγόταν το μουγκρητό από κάτω.…

Σάκης Μουμτζής Όσο περνούν οι μέρες και ξεκαθαρίζει η εικόνα, φαίνεται πως κάποιοι μέσα στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (Ελληνικό τμήμα) επιδιώκουν, με τον τρόπο που παρεμβαίνουν, να αναδιαμορφώσουν το πολιτικό τοπίο στην Ελλάδα. Να το πω διαφορετικά. Οι δικογραφίες που έστειλαν δεν λειτουργούν δευτερογενώς πολιτικά, αλλά εστάλησαν με τέτοιο τρόπο ώστε να αποτελέσουν ένα ενιαίο πολιτικό γεγονός. Μάλιστα το ενδεχόμενο επαναλήψεως παρόμοιων πολιτικών μεθοδεύσεων – διότι για μεθοδεύσεις πρόκειται – επιβάλλει στην ελληνική κυβέρνηση να αντιμετωπίσει αυτές τις μεθοδεύσεις με πολιτικό τρόπο. Ποιος θα είναι αυτός; Ας βάλουν το μυαλό τους…

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΙΚΗ ΝΑΣΣΗ Οι Σουλιώτες, ακολουθώντας το πατροπαράδοτο έθιμο των Αρβανιτών προγόνων τους, ξύριζαν την κόμη τους στο μέτωπο και τους κροτάφους και άφηναν πίσω πλούσια χαίτη, αρβανίτικη συνήθεια, την οποία υπαγόρευσαν οι συνεχείς πολεμικές συγκρούσεις. Το γνωστό από την αρχαιότητα και τους πρώτους διδάξαντες Πελασγο-Έλληνες Άβαντες κούρεμα του πολεμιστή υιοθετήθηκε και από τους Αρβανίτες της Ύδρας, όπως βεβαιώνει ο Σκωτσέζος περιηγητής, John Galt,[1] που ταξίδεψε στην Ανατολή από το 1809 ως το 1811 και επισκέφτηκε και την Ύδρα, όπου διαβίωναν Αρβανίτες. «Οι Υδραίοι», αναφέρει, «ξύριζαν το μεγαλύτερο μέρος…

Όταν πρωτοανέφερα τον προβληματισμό μου για τις μεθοδεύσεις της λεγόμενης ευρωπαϊκής εισαγγελίας και το τσουβάλιασμα αστείων και σοβαρών υποθέσεων με το στίγμα των σκανδάλων, κάποιοι εξυπνάκηδες με λοιδώρησαν και με αποκάλεσαν οπαδό των θεωριών συνωμοσίας. Όταν προσπάθησα σε κάποιο τηλεοπτικό κανάλι να πω τα ίδια, με σταμάτησαν γιατί μου είπαν ότι ο χρόνος μάς πίεζε και έπρεπε να αλλάξουνε θέμα… Χαίρομαι όμως τώρα γιατί όλα όσα είχα πρώτος καταγγείλει, αρχίζουν να παίρνουν τη μορφή χιονοστιβάδας αφού όλο και περισσότεροι πολιτικοί αναλυτές εκφράζουν την ίδια δυσπιστία και τον ίδιο προβληματισμό. Άλλος…

Μόνο στην Φαιδρά Χώρα της Πορτοκαλέας, αγαπημένα μου συντροφάκια, έχουμε φτάσει στο σημείο που ο κάθε πυροβολημένος πολιτικάντης να φτιάχνει και από ένα κόμμα, να μας μοστράρει τη μουτσούνα του στις αφίσες του και να το ονομάζει (ως Μονοπρόσωπη ΕΠΕ) με ονόματα όπως «Πλεύση Ελευθερίας-Ζωη Κωνσταντοπούλου» ή «Ελληνική Λύση – Κυριάκος Βελόπουλος». Από την άλλη, βλέπουμε 4 όλα κι όλα κόμματα στη Μ. Βρετανία και άλλα 5 στη Γερμανία, τα οποία βρίσκονται στην Πολιτική Σκηνή εδώ και πολλές δεκαετίες (ή και αιώνες), και κινούνται σε κάποιο ιδεολογικό φάσμα, πότε σε…