Ετικέτα: ΑΡΘΡΑ

Κυριάκος Μπερμπερίδης Αυτά που συμβαίνουν τελευταία στο ΠΑΣΟΚ, είναι τραγικά από κάθε άποψη. Καταφέρνουν κάθε φορά και πυροβολούν τα πόδια τους, πότε με τις βελόνες του Γερουλάνου και τα “όλοι χωράνε”, πότε με τις εμμονές του Δούκα, πότε με τα ευτράπελα της λεγόμενης “διεύρυνσης”, πότε με τις ακατανόητες διαγραφές βουλευτών τους επειδή εκφράζουν ανησυχίες και προβληματισμούς. Κερασάκι στην τούρτα η χθεσινή διαγραφή ενός προβεβλημένου στελέχους, του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου. Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα ιστορικό κόμμα που κυβέρνησε τη χώρα τα μισά χρόνια της Μεταπολίτευσης. Ενώ έβαλε πλάτη και στη δύσκολη τριετία…

Και εκτίθενται κάθε φορά! Εκταφές που δεν έγιναν ποτέ, (πού είναι αυτοί που μας επέκριναν για αναισθησία στο δράμα του πατέρα!!!!), απεργίες πείνας, γιαλαντζί «αγρότες» με βαρύ ποινικό μητρώο, αγρότισσες με ταξίδια σε ΝΥ μετά την διαμαρτυρία στις κάμερες για την τιμή του σιταριού, «κτηνοτρόφοι» με μίσος κατά της αστυνομίας και επιθέσεις άνανδρες κατά άοπλων αστυνομικών που απλά κάνουν τη δουλειά τους… Ένα καλό, ωστόσο, το έχει αυτή η ιστορία. Όσοι στερούνται αρχών και εντιμότητας συνήθως είναι και ανόητοι. Και διαπράττουν λάθη επί λαθών, εκθέτοντας τελικά τους εαυτούς τους. Και…

ΚΩΣΤΑΣ ΛΥΤΡΑΣ Το να σέβεσαι τους θεσμούς δεν σημαίνει απαραίτητα ότι πρέπει να συμφωνείς με τις απόψεις, τις πράξεις και τους σχεδιασμούς εκείνων που τους εκπροσωπούν. Αντίθετα, πρέπει να διαφωνείς όταν , κατά την κρίση σου, διακυβεύεται το κοινό συμφέρον. Εκείνο που οι νοήμονες άνθρωποι έχουν καταλάβει σε τούτη τη ζωή είναι ότι στις σύγχρονες κοινωνίες κανείς δεν είναι αλάνθαστος ούτε βρίσκεται στο απυρόβλητο, οποία θέση κι αν κατέχει στον κοινωνικό ιστό. Όλοι είμαστε κριτές, αλλά και κρινόμενοι και οι υποτιθέμενες θέσεις ισχύος ή εξουσίας στις οποίες πιθανόν περιστασιακά βρισκόμαστε…

Ανήκω σε μία γενιά που μεγάλωσε μέσα στην παραδοσιακή μορφή της ελληνικής οικογένειας με την αυστηρότητα δασκάλων και γονιών, τον φόβο, αλλά και τον σεβασμό. Σε εποχές που πατεράδες, μανάδες και δάσκαλοι είχαν κάθε “δικαίωμα” να ασκούν και σωματική βία με χαστούκια, τράβηγμα αυτιών και το αποτύπωμα του χάρακα στις παλάμες μας. Η αυταρχική αυτή μορφή της Εκπαίδευσης μάς έμαθε τα γράμματα, αλλά άφησε πληγές σε πολλά σώματα και ψυχές παιδικές. Οφείλουμε, ωστόσο, να ομολογήσουμε πως μας βοήθησαν και να σφυρηλατήσουμε χαρακτήρες ικανούς να αντιμετωπίσουν και το κακό και τις…

-Αγρια συμπλοκή ανηλίκων σε σχολείο στην Ερέτρια. -Αιματηρή συμπλοκή με μαχαιρώματα στην Τρίπολη. -Στην Αμαλιάδα ένας 14χρονος εκβίαζε κι απειλούσε. -Μάστιγα η βία ανηλίκων: Δίνουν ραντεβού για ξύλο εκτός σχολείου. -Καθημερινότητα για τους εφήβους κλοπές, μαχαιρώματα και άγριοι ξυλοδαρμοί. Ξέρω κουράζω. Δεν γίνετε όμως κάπου πρέπει να μπει φρένο. Αφορμη σήμερα επεισόδιο με μαχαίρωμα 14χρονου προς συμμαθητριά του στην Γαλλία. Δεν έχουν τέλος τα περιστατικά βίας μεταξύ ανηλίκων, που καταλήγουν αρκετές φορές στα νοσοκομεία. Ξυλοδαρμοί, βρισιές, σπρωξίματα, μαχαιρώματα, ακόμα και μέσα σε σχολεία, μπροστά σε καθηγητές. Μόνο το τελευταίο έτος…

Πες ότι μεγάλωσες, ρε φίλε, σε ένα περιβάλλον όπου τα βιοποριστικά σου προβλήματα και η καλοπέρασή σου ήταν λυμένα από ένα Κράτος-Πατερούλη που δήλωνε με στεντόρεια φωνή την ανεξαρτησία του, εννοώντας ότι μπορούσε να κάνει του κεφαλιού του στην Οικονομία και να μη δέχεται συστάσεις από τους εταίρους που το χρηματοδοτούσαν με δανεικά. Πες ότι μεγάλωσες σε μία περίοδο που ως «πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική» σήμαινε να είσαι φιλαράκι και με τον Αραφάτ και με τον Καντάφι, με τους Σαντινίστας, τους Κουβανούς και τους Ιρανούς, να χορεύεις ζεϊμπεκιές με τα φιλαράκια…

ΚΩΣΤΑΣ ΛΥΤΡΑΣ Τσακο με φωνάζουνε οι άνθρωποι. Είμαι ένας μικροκαμωμένος σκύλος, εκεί πάνω στα ψηλα βουνά της Ηπείρου. Γεννήθηκα στις αρχές της άνοιξης, πριν από πέντε χρόνια. Ήμασταν μια μεγάλη οικογένεια σκύλων, χαρούμενη και ορεξάτη καθημερινά . Ο παππούς μου, ένας περήφανος γκέκας που, με το κεφάλι κάτω όργωνε τα ορμάνια και τα λιβάδια . Σήκωνε το κεφάλι σπάνια. Μόνο μια φορά τον θυμάμαι να καρφώνει το κεφάλι ψηλα, κοιτάζοντας μια θεόρατη βελανιδιά. Γάβγιζε δυνατά και γυρνούσε κυκλικά το δενδρο. Σκόνταφτε κάποτε στον κορμό, αλλά δεν σταματούσε. Μια τεράστια αγριόγατα,…

Το δυστύχημα των Τεμπών και το «καπέλωμα» της συγκέντρωσης Η Μαρία Καρυστιανού ως άτομο με πολιτικές φιλοδοξίες και όχι πια ως μητέρα ενός θύματος του δυστυχήματος των ΤεμπώνΠολιτική Επειδή ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή καλύπτεται σε 24ωρή βάση προτείνω να κάνουμε ένα διάλειμμα και να ασχοληθούμε και με κάτι άλλο (ναι, μπορεί στην τηλεόραση να μην το καταλαβαίνουν αλλά συμβαίνουν κι άλλα πράγματα στον κόσμο). Ας πούμε με την επετειακή συγκέντρωση για τα Τέμπη, η οποία τελικά δεν μετατράπηκε στην πρώτη προεκλογική συγκέντρωση της Μαρία Καρυστιανού. Όχι γιατί η κβαντική…