Τα ευρήματα της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Communications, προέρχονται από ερευνητική ομάδα του Ινστιτούτου Αθλητισμού και Υγείας (iMUDS) του Πανεπιστημίου της Γρανάδας, σε συνεργασία με ερευνητικά και βιοϊατρικά κέντρα της Ισπανίας, στο πλαίσιο του προγράμματος TEMPUS.
Στην κλινική δοκιμή συμμετείχαν 187 ενήλικες με παχυσαρκία, περίπου οι μισοί από τους οποίους ήταν γυναίκες. Οι ερευνητές τούς χώρισαν τυχαία σε τέσσερις ομάδες: συνήθη φροντίδα, διαλειμματική νηστεία, επιβλεπόμενη άσκηση και συνδυασμό διαλειμματικής νηστείας και άσκησης.
Για 12 εβδομάδες, όλοι οι συμμετέχοντες έλαβαν καθοδήγηση σχετικά με τη μεσογειακή διατροφή και τη σωματική δραστηριότητα. Όσοι ακολουθούσαν διαλειμματική νηστεία κατανάλωναν τα γεύματά τους μέσα σε ένα παράθυρο οκτώ ωρών καθημερινά, ενώ οι ομάδες άσκησης ακολούθησαν επιβλεπόμενο πρόγραμμα που συνδύαζε προπόνηση ενδυνάμωσης και υψηλής έντασης αερόβια άσκηση.
Περισσότερη απώλεια βάρους, όχι όμως ηπατικού λίπους
Ένας από τους βασικούς στόχους των ερευνητών ήταν να διαπιστώσουν εάν οι συγκεκριμένες παρεμβάσεις θα μπορούσαν να μειώσουν περισσότερο το λίπος που συσσωρεύεται στο ήπαρ, το οποίο μετρήθηκε με μαγνητική τομογραφία, καθώς και να βελτιώσουν δείκτες καρδιαγγειακής υγείας.
Το ηπατικό λίπος μειώθηκε και στις τέσσερις ομάδες. Ωστόσο, οι ερευνητές δεν εντόπισαν στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στις τρεις παρεμβάσεις και τη συνήθη φροντίδα, ούτε μεταξύ των ίδιων των παρεμβάσεων.
Διαφορετική ήταν η εικόνα στη ζυγαριά. Οι συμμετέχοντες που ακολούθησαν διαλειμματική νηστεία, είτε ως μεμονωμένη παρέμβαση είτε σε συνδυασμό με άσκηση, έχασαν περισσότερο βάρος από εκείνους που έκαναν μόνο άσκηση ή ακολούθησαν τη συνήθη φροντίδα. Κατά μέσο όρο, η απώλεια βάρους στις δύο ομάδες νηστείας ήταν περίπου 2,2 κιλά μεγαλύτερη σε σύγκριση με την ομάδα της συνήθους φροντίδας.
Ο συνδυασμός νηστείας και άσκησης οδήγησε επίσης σε μεγαλύτερη απώλεια συνολικού σωματικού λίπους σε σχέση τόσο με τη συνήθη φροντίδα όσο και με την άσκηση μόνη της. Παράλληλα, οι δύο ομάδες που ασκούνταν παρουσίασαν βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής τους ικανότητας, ενός σημαντικού δείκτη φυσικής κατάστασης και καρδιαγγειακής υγείας.
«Τα αποτελέσματα αυτά μάς επιτρέπουν να αξιολογήσουμε τις επιδράσεις των παρεμβάσεων πέρα από το βάρος, λαμβάνοντας υπόψη και τις αλλαγές στις εναποθέσεις λίπους στο ήπαρ, στο συνολικό σωματικό λίπος και στη φυσική κατάσταση», εξηγεί ο Antonio Clavero Jimeno, συν-επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και υποψήφιος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο της Γρανάδας.
Τι έδειξαν τα αποτελέσματα για το λιπώδες ήπαρ
Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης εάν άνδρες και γυναίκες ανταποκρίθηκαν διαφορετικά στις παρεμβάσεις. Στους άνδρες, ο συνδυασμός νηστείας και άσκησης συνδέθηκε με μεγαλύτερη μείωση του ηπατικού λίπους σε σύγκριση με τη συνήθη φροντίδα, διαφορά που δεν παρατηρήθηκε στις γυναίκες.
Η Alba Camacho Cardeñosa, συν-επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο ibs.GRANADA, επισημαίνει, ωστόσο, ότι τα συγκεκριμένα δεδομένα δεν επαρκούν για να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η παρέμβαση λειτουργεί διαφορετικά ανάλογα με το φύλο.
Ένα ακόμη ενδιαφέρον εύρημα αφορούσε όσους είχαν λιπώδες ήπαρ στην αρχή της μελέτης. Περίπου το 30% όσων συνδύασαν διαλειμματική νηστεία και άσκηση δεν πληρούσε πλέον, μετά την παρέμβαση, τα κριτήρια που χρησιμοποιήθηκαν για τη διάγνωση της κατάστασης, έναντι 6,5% στην ομάδα της συνήθους φροντίδας.
Τι απέμεινε έναν χρόνο αργότερα
Εδώ, όμως, βρίσκεται και ένας σημαντικός αστερίσκος της μελέτης. Έναν χρόνο μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος, οι διαφορές μεταξύ των ομάδων ως προς το βάρος και τη σύσταση του σώματος δεν ήταν πλέον ανιχνεύσιμες. Αντίστοιχα, δεν διαπιστώθηκαν διαφορές μεταξύ των ομάδων ως προς τις μεταβολές του ηπατικού λίπους.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν την ανάγκη να μελετηθούν παρεμβάσεις μεγαλύτερης διάρκειας, ιδιαίτερα σε ανθρώπους με υψηλά επίπεδα λίπους στο ήπαρ, αλλά και να αναζητηθούν στρατηγικές που θα βοηθούν στη διατήρηση των οφελών σε βάθος χρόνου.
Η μελέτη, επομένως, δεν υποδεικνύει μία «γρήγορη λύση» για την παχυσαρκία. Δείχνει, ωστόσο, ότι ο συνδυασμός διαλειμματικής νηστείας και οργανωμένης άσκησης μπορεί να προσφέρει πρόσθετα βραχυπρόθεσμα οφέλη στην απώλεια βάρους και σωματικού λίπους – με το μεγάλο στοίχημα να παραμένει η διατήρησή τους.
Πηγή: ygeiamou.gr
Κλέλια Γιαρίμογλου
