Οι δεκαετίες του 1960 και 1970
Η ομάδα της Αναγέννησης κυριάρχησε στο επαρχιακό ποδόσφαιρο, με αποκορύφωμα τη δεκαετία του ’70, όταν έφτασε στα πρόθυρα της Α΄ Εθνικής. Η δημοτικότητά της ξεπέρασε τα στενά όρια του νομού και έφτασε να έχει φιλάθλους σε γειτονικές πόλεις όπως στην Αμφιλοχία, στη Βόνιτσα κ.ά. Το σημαντικότερο είναι ότι κατόρθωσε το κατόρθωσε με τα δικά της παιδιά, σε αντίθεση με άλλες ομάδες όπως, ο μεγάλος Άγιαξ της Ηπείρου Π.Α.Σ. Γιάννινα, η Α.Ε.Λ. και Π.Σ. Καλαμάτας. Λέγεται ότι από ένα αστείο της μοίρας ο Πορτογάλος προπονητής Γκόμεζ Ντε Φαρία κατέληξε το 1971 στην πρωτεύουσα της Ηπείρου και στον Π.Α.Σ. Γιάννενα, αντί στην αναγέννηση.
Τη σεζόν 1961–62 αγωνίσθηκε στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής κατηγορίας, το οποίο ήταν το τελευταίο που διεξήχθη χωρίς μόνιμο χαρακτήρα, αφού από την επόμενη σεζόν οι ομάδες αποδεσμεύτηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα των ενώσεων. Μετείχαν 74 ομάδες χωρισμένες με γεωγραφικά κριτήρια σε δυο “τομείς” το βόρειο και το νότιο. Φυσικά δεν επρόκειτο για εθνικό πρωτάθλημα, αλλά για ένα τουρνουά, τύπου Β΄ Εθνικής. Η Αναγέννηση Άρτας συμμετείχε στον Ε΄ όμιλο του βορρά μαζί με Λαρισαϊκό, Ηρακλή Λάρισας, Ατρόμητο Ιωαννίνων, Αβέρωφ Ιωαννίνων και Ανάπλαση Τυρνάβου. Τελικά η Αναγέννηση Άρτας τερμάτισε 4η στον όμιλο και έτσι πήρε την πρόκριση για το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής κατηγορίας της επόμενης σεζόν που ήταν το πρώτο με μόνιμο χαρακτήρα. Τη σεζόν 1962–63 η Αναγέννηση συμμετείχε στον Δ΄ Όμιλο, τερμάτισε στην 11η θέση συγκεντρώνοντας 57 βαθμούς. Τελικά υποβιβάστηκε μετά από μπαράζ με τον Αβέρωφ και την Παλλαμιακή.[4][5][6] Τη σεζόν 1964–65 αγωνίσθηκε πάλι στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής όπου τερμάτισε 10η στον Α΄ όμιλο. Την επόμενη σεζόν (1965–66) εντάχθηκε στην ερασιτεχνική Β΄ Εθνική. Τερμάτισε στην δεύτερη θέση έναν βαθμό πίσω από τον Λεβαδειακό και έχασε την άνοδο. Τη σεζόν 1966–67 το εθνικό πρωτάθλημα τρίτης κατηγορίας ονομάστηκε και επίσημα Γ΄ Εθνική κατηγορία. Η Αναγέννηση κατέκτησε την πρώτη θέση στον Α΄ υποόμιλο αλλά έχασε την άνοδο στα μπαράζ από τον Αστέρα Ζωγράφου. Τελικά υποβιβάστηκε στα τοπικά λόγω κατάργησης του πρωταθλήματος. Τη σεζόν 1968–69 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Ηπείρου και πήρε την άνοδο στην Β΄ Εθνική κατηγορία μέσω του ειδικού ερασιτεχνικού πρωταθλήματος. Την σεζόν 1969–70 έκανε μια πολύ καλή πορεία στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής όπου τερμάτισε στην τρίτη θέση συγκεντρώνοντας 78 βαθμούς. Αυτή ήταν μια μεγάλη διάκριση στην ιστορία της καθώς εκείνη την χρονιά ήρθε αντιμέτωπη με πολλές ιστορικές ομάδες (Απόλλων Αθηνών, Κόρινθος, Καλαμάτα, ΠΑΣ Γιάννινα, Παναιτωλικός, Π.Α.Σ. Πρέβεζα, Κέρκυρα). Από τη σεζόν 1970–71 μέχρι τη σεζόν 1973–74 διέπρεψε στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής κατηγορίας καθώς έκανε πολύ καλές πορείες, ενώ πάλευε μέχρι τέλους για μία καλή θέση αλλά και την άνοδο στην Α΄ Εθνική, κάτι που η Αναγέννηση δεν το κατάφερε. Τη σεζόν 1974–75 τερμάτισε 12η στον Α΄ όμιλο Β΄ Εθνικής και υποβιβάστηκε αλλά δεν άργησε να επιστρέψει, καθώς τη σεζόν 1975–76 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Ηπείρου και έτσι ανέβηκε ξανά στην Β΄ Εθνική μέσω των αγώνων μπαράζ.
Η Αναγέννηση στο πρωτάθλημα της σεζόν 1976–77 συμμετείχε στον Βόρειο όμιλο της Β΄ Εθνικής κατηγορίας. Πάλευε μέχρι τέλους να παραμείνει στην κατηγορία αλλά δεν τα κατάφερε και υποβιβάστηκε. Από τότε αγωνίστηκε ξανά μόνο μια φορά στην Β΄ Εθνική κατηγορία, τη σεζόν 1978–79, όπου και ήταν η τελευταία της παρουσία στην Β΄ Εθνική κατηγορία. Εκείνη την σεζόν η Αναγέννηση τερμάτισε 17η στον Βόρειο όμιλο με ισοβαθμία με την Βέροια. Λόγω της ισοβαθμίας αυτής έγινε αγώνας κατάταξης στην Ριζούπολη. Στο γήπεδο βρέθηκαν 18.000 φίλοι του ποδοσφαίρου με τους 12.000 να είναι αρτινοί, οι οποίοι βρέθηκαν εκεί για να συμπαρασταθούν στην Αναγέννηση ώστε να παραμείνει στην κατηγορία αλλά η Αναγέννηση ηττήθηκε με 1-0 από την Βέροια και υποβιβάστηκε. Από τότε δεν ξανανέβηκε στην Β΄ Εθνική κατηγορία. Τη σεζόν 1979–80 τερμάτισε 3η στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής και έχασε την άνοδο.
Η δεκαετία του 2000
Η παραμονή στο τοπικό είναι σύντομη. Κατακτάει το πρωτάθλημα και ανεβαίνει άμεσα κατηγορία. Η δεκαετία αυτή θα βρει την ομάδα μεταξύ Γ΄ Εθνικής και Δ΄ Εθνικής. Έγιναν κάποιες προσπάθειες για το κάτι παραπάνω αλλά ένα τραγικό γεγονός έβαλε τέλος. Το τραγικό γεγονός είναι η αυτοκτονία του τότε προέδρου της Αναγέννησης Μπάμπη Μανιώτη. Αποτέλεσμα να φύγουν παίχτες και σιγά σιγά η Αναγέννηση να χάσει δυναμικότητα και να κατρακυλήσει βαθμολογικά. Σε αυτό προστέθηκαν και τα οικονομικά προβλήματα.
https://el.wikipedia.org
