Από τις τοποθετήσεις του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη κατά τη συζήτησή του με τον συγγραφέα Daniel Mendelsohn, στο πλαίσιο του συνεδρίου «Διάλογοι για την Αθήνα: Από τον μύθο στη σύγχρονη πόλη», που διοργανώνει η εφημερίδα «Το Βήμα»:
Θα ήθελα να υπενθυμίσω στο ακροατήριό μας ότι το πρώτο αίτημα για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα υποβλήθηκε το 1836, και έχουν περάσει, όπως γνωρίζετε, σχεδόν δύο αιώνες χωρίς να έχει σημειωθεί ιδιαίτερα μεγάλη πρόοδος. …
Δεν νομίζω, λοιπόν, ότι μπορεί κανείς να αμφισβητήσει πραγματικά το ζήτημα της ιδιοκτησίας, αλλά αυτό δεν αφορά μόνο το ζήτημα της ιδιοκτησίας. Ο Παρθενώνας είναι ένα παγκόσμιο σύμβολο, όχι μόνο του ελληνικού πολιτισμού αλλά της ανθρωπότητας, θα έλεγα. Εμφανίζεται, ξέρετε, στο λογότυπο της UNESCO. …
Θα έλεγα λοιπόν ότι σε μια εποχή που η δημοκρατία αμφισβητείται τόσο από τα δεξιά όσο και από τα αριστερά, αυτή η ιστορία έχει μία ιδιαίτερη παγκόσμια πολιτική απήχηση. Και γι’ αυτό πιστεύω ότι η επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα στο Μουσείο της Ακρόπολης αποτελεί ένα τόσο επίκαιρο θέμα και πρέπει να αντιμετωπιστεί ως μοναδική περίπτωση.
Δεν υποστηρίζουμε ότι πρέπει να αδειάσουν τα μεγάλα και παγκοσμίου εμβέλειας μουσεία ανά τον κόσμο. Θέλουμε όμως να εκθέσουμε τα επιχειρήματά μας, ότι η περίπτωση των Γλυπτών του Παρθενώνα είναι πραγματικά μοναδική και ότι η επανένωσή τους στην Αθήνα θα αποτελούσε επίσης ένα προηγούμενο για μια μοναδική πολιτιστική συνεργασία μεταξύ της Ελλάδας και του Ηνωμένου Βασιλείου, και ειδικότερα μεταξύ της Ελλάδας και του Βρετανικού Μουσείου.
Ναι, έχουμε κάνει συζητήσεις. Δυστυχώς, δεν έχουν προχωρήσει. Θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής. Θα παρουσιάσουμε με μεγαλύτερη ένταση τις αξιώσεις μας, όχι μόνο προς το Βρετανικό Μουσείο αλλά και προς τη Βρετανική Κυβέρνηση, διότι υπάρχει νόμος του 1963 ο οποίος ουσιαστικά απαγορεύει στο Βρετανικό Μουσείο να εκχωρεί μόνιμα αντικείμενα που αποτελούν μέρος της συλλογής του. Επομένως, θα χρειαζόμασταν μια εξαίρεση, μια τροποποίηση του νόμου, και αυτό είναι κάτι που μόνο μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία μπορεί να εφαρμόσει.
Θα ήθελα, ωστόσο, να παρουσιάσω αυτό το ζήτημα ως μια πρόταση που ωφελεί και τις δύο πλευρές (win-win). Θα μπορούσαμε να προσφέρουμε στο Βρετανικό Μουσείο μια μοναδική πολιτιστική συνεργασία. Θα μπορούσαμε να προσφέρουμε στο Βρετανικό Μουσείο δυνατότητες ως προς προσωρινές εκθέσεις ελληνικών θησαυρών που δεν έχουν βγει ποτέ από τη χώρα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε -και ίσως το συζητήσουμε αυτό- ότι στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο πραγματοποιείται μια εντυπωσιακή ανακαίνιση, που σημαίνει ότι θα παραμείνει κλειστό για χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι αντικείμενα από τη συλλογή του θα είναι διαθέσιμα προς αξιοποίηση στο πλαίσιο μιας πρωτοβουλίας πολιτιστικής διπλωματίας, και σίγουρα θα θέσω το ζήτημα αυτό με μεγάλη έμφαση στον Βρετανό Πρωθυπουργό όταν τον συναντήσω. Πιστεύω ότι έχει έρθει η ώρα. Η βρετανική κοινή γνώμη υποστηρίζει την επανένωση των Γλυπτών, και πιστεύω ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να ασκήσουμε πίεση προς αυτή την κατεύθυνση.
Μια τελευταία σκέψη. Όσοι από εμάς λυπηθήκαμε όταν είδαμε το Ηνωμένο Βασίλειο να αποχωρεί από την ευρωπαϊκή οικογένεια, παρακολουθήσαμε με μεγάλο ενδιαφέρον τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου σύμφωνα με τις οποίες οραματίζεται μια ισχυρότερη σχέση μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ευρώπης. Τα Γλυπτά του Παρθενώνα θα αποτελέσουν μέρος αυτής της συζήτησης. Αυτό δεν είναι απλώς ένα ζήτημα για την Ελλάδα, είναι ένα ζήτημα για την Ευρώπη.
