ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΠΟΣ
Έχετε ποτέ αναρωτηθεί, σύντροφοι του καναπέως, γιατί συνεχώς ακούμε από το ΚΚΕ και την υπόλοιπη Αριστερά, για “ακροδεξιά” και “φασιστική” Κυβέρνηση Μητσοτάκη, ενώ δεν ακούσαμε ΠΟΤΕ τέτοια πράγματα για την Κυβέρνηση Σαμαρά ή Καραμανλή;
Έχετε αναρωτηθεί γιατί τόσο μίσος για τον Θανάση Πλεύρη (που έχει αποκηρύξει τις θέσεις του πατέρα του) ή τον Μάκη Βορίδη (που αναγνώρισε τη νεανική του καφρίλα), από ανθρώπους που θεωρούν “Νέστορες της Πολιτικής” ιστορικά στελέχη του ΕΛΑΣ που ήταν υπεύθυνα για πολλούς φόνους κατά τον Εμφύλιο;
Μήπως γιατί μέσω αυτών προσπαθούν να παρουσιάσουν “μαύρη” ολόκληρη την Παράταξη; Ποτέ δεν είδα ΤΟΣΟ μίσος να εκδηλώνεται εναντίον κάποιου Πρωθυπουργού, όσο αυτό που βλέπω τώρα.
Το θέμα είναι απλό. Τόσο ο Σαμαράς, όσο και ο Κωστάκης έπαιζαν μέσα στα δικά τους δεξιά χωράφια, με τα δικά τους “γαλάζια παιδιά”, συνεπώς ήταν ακίνδυνοι. Απευθύνονταν σε συγκεκριμένο εκλογικό Κοινό που δεν θα ψήφιζε ποτέ την Αριστερά, ακόμα κι αν έβγαζε ο Ήλιος κέρατα. Δεν διεκδικούσαν κομμάτι από την πίτα της.
Όμως, ο “Κούλης” από την αρχή ξεκίνησε να κάνει παιχνίδι μέσα στην έδρα τους, καταρρίπτοντας τις σάπιες και πολυκαιρισμένες τους ιδεολογίες, και γι αυτό είναι τόσο λυσσασμένοι. Γι αυτό στοχοποίησαν τον Χρυσοχοϊδη, τη Μενδώνη, τον Φλωρίδη και τον Θεοδωρικάκο και ευχαρίστως θα το έκαναν αν μπορούσαν και για τον Πιερρακάκη.
Και αυτό δείχνουν να μην το αντιλαμβάνονται και πολλοί φίλοι από την δεξιά πλευρά, κατηγορώντας τον ΚΜ ότι έχει ενδώσει στην Αριστερά και δεν εκπροσωπεί κάποια “παραδοσιακή ιδεολογική καθαρότητα” που ούτε οι ίδιοι μπορούν να προσδιορίσουν τι πρεσβεύει πια.΄Άλλωστε, η Ελληνική Συντηρητική Παράταξη, κακά τα ψέματα, δεν είχε ΠΟΤΕ της κάποια συγκεκριμένη Κοινωνική ή Οικονομική ιδεολογία, όπως π.χ. οι Ευρωπαίοι Συντηρητικοί ή οι Χριστιανοδημοκράτες.
Τα τελευταία 37 χρόνια, ένας μόνο άνθρωπος το προσπάθησε, να γκρεμίσει τα κουρελιασμένα ιδεολογικά τείχη που έχει χτίσει η Αριστερά για να κρατάει τα πρόβατά της στο μαντρί. Ένας μετριοπαθής Κεντρώος με αντιστασιακές περγαμηνές κατά της Χούντας ήταν, όχι κανένας φασίστας συνεργάτης της.
Παύλος Μπακογιάννης λεγόταν, αν θυμάστε και ίσως θυμάστε ποιοι και γιατί τον δολοφόνησαν…
