Φόρτωση Text-to-Speech…
Αυστραλοί έμποροι παλαιών και σπάνιων εκδόσεων εκφράζουν την ανησυχία τους στην εφημερίδα Guardian για μια νέα πρακτική στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης. Σπάνια και παλαιά βιβλία φέρεται να αγοράζονται σε μεγάλες ποσότητες από εταιρείες ή φορείς που συνδέονται με τον χώρο της τεχνητής νοημοσύνης και να ψηφιοποιούνται για την εκπαίδευση μοντέλων AI, με τους ανθρώπους του βιβλίου να προειδοποιούν ότι σε ορισμένες περιπτώσεις τα φυσικά αντίτυπα καταστρέφονται μετά τη διαδικασία σάρωσης.
Για τους ανθρώπους που δραστηριοποιούνται στον χώρο των σπάνιων εκδόσεων, το ζήτημα δεν αφορά μόνο την απώλεια ενός φυσικού αντικειμένου. Οπως επισημαίνουν βιβλιοπώλες και συλλέκτες στον Guardian, ένα παλιό αντίτυπο δεν είναι απλώς ένα σύνολο σελίδων και λέξεων, αλλά ένα τεκμήριο με τη δική του ιστορία: τις σημειώσεις που μπορεί να έχει αφήσει ένας προηγούμενος αναγνώστης, τις αφιερώσεις στις πρώτες σελίδες, τα σημάδια της χρήσης και της διαδρομής του μέσα στον χρόνο.
Οι ανησυχίες αυτές εντείνονται καθώς η ζήτηση για υλικό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από συστήματα τεχνητής νοημοσύνης αυξάνεται διαρκώς. Βιβλιοπώλες αναφέρουν ότι ορισμένοι αγοραστές δεν ενδιαφέρονται πλέον για την κατάσταση, τη σπανιότητα ή την ιστορία ενός βιβλίου, αλλά κυρίως για το περιεχόμενο και τη δυνατότητα να μετατραπεί σε ψηφιακή μορφή.
Ορισμένοι επαγγελματίες του χώρου φοβούνται ότι η τάση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε μια νέα αντίληψη για τα βιβλία, όπου η αξία τους θα μετριέται περισσότερο από την ποσότητα και τη χρησιμότητα των δεδομένων που μπορούν να προσφέρουν παρά από τη σημασία τους ως πολιτιστικά αντικείμενα. Για τους συλλέκτες και τους βιβλιοπώλες σπάνιων εκδόσεων, η ψηφιοποίηση μπορεί να διασώσει τη γνώση που περιέχεται σε ένα βιβλίο, δεν μπορεί όμως να αντικαταστήσει την ιστορία και τη μοναδικότητα του ίδιου του αντικειμένου.
Ευρύτερη συζήτηση
Η υπόθεση στην Αυστραλία εντάσσεται σε μια ευρύτερη συζήτηση που βρίσκεται σε εξέλιξη τα τελευταία χρόνια: μέχρι πού μπορεί να φτάσει η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης χωρίς να επηρεάζεται η ανθρώπινη δημιουργία;
Τα ερωτήματα αυτά δεν αφορούν μόνο τα βιβλία του παρελθόντος, αλλά και τη λογοτεχνία τού σήμερα. Συγγραφείς και εκδότες βρίσκονται αντιμέτωποι με νέα δεδομένα, καθώς η τεχνητή νοημοσύνη επηρεάζει όλο και περισσότερο τον τρόπο με τον οποίο γράφονται τα βιβλία.
Στον εκδοτικό κόσμο, μια πρόσφατη υπόθεση με πρωταγωνιστή τον συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων Τζέρι Φάλαντ έφερε ξανά στο επίκεντρο τα όρια ανάμεσα στην ανθρώπινη γραφή και στη χρήση της AI. Το νέο του βιβλίο «Call me, I’ll hide the body» είχε προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον στην αγορά, με τη συμφωνία έκδοσης να ξεπερνά τα 2 εκατ. δολάρια σε μια ανταγωνιστική διαδικασία μεταξύ εκδοτών.
Ωστόσο, η συμφωνία κατέρρευσε μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσαν ερωτήματα σχετικά με το αν χρησιμοποιήθηκε τεχνητή νοημοσύνη κατά τη συγγραφή. Ο ίδιος ο συγγραφέας αρνήθηκε ότι το μυθιστόρημα είχε παραχθεί από τεχνητή νοημοσύνη, υποστηρίζοντας ότι η χρήση τεχνολογικών εργαλείων δεν αντικατέστησε τη δική του συγγραφική εργασία.
Η υπόθεση, ωστόσο, ανέδειξε τη δυσκολία που αντιμετωπίζει πλέον η εκδοτική βιομηχανία: πώς μπορεί να διαχωριστεί η χρήση βοηθητικών εργαλείων από την παραγωγή ενός κειμένου που δεν αποτελεί αποκλειστικά ανθρώπινο δημιούργημα;
