Από την εισαγωγική τοποθέτηση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου:
… είχαμε τις εξελίξεις στη θετική πορεία της ελληνικής οικονομίας, το υψηλό πρωτογενές πλεόνασμα για το 2025, κάτι το οποίο μας επέτρεψε πριν από λίγες μέρες να κατευθύνουμε ακόμα 500 εκατομμύρια ευρώ σε μόνιμες αλλά και σε έκτακτες ενισχύσεις, σε σημαντικές μερίδες συμπολιτών μας: σε 1 εκατομμύριο οικογένειες με παιδιά, σε όλους τους ενοικιαστές, στο 85% πια των συνταξιούχων άνω των 65 ετών, σε 250.000 αγρότες και σε πολλούς, δεκάδες χιλιάδες πολίτες με ανεξόφλητες οφειλές, που θα μπορούν πια να ρυθμιστούν σε 72 δόσεις. Κι όλα αυτά ως κοινωνικό μέρισμα μίας ανάπτυξης, η οποία ήταν προϊόν μιας συνετής πολιτικής -και παρά, προφανώς, τα πολλά εμπόδια από τη διεθνή αναστάτωση.
Είναι μόλις πέντε, αν δεν κάνω λάθος, οι χώρες στην Ευρώπη που είχαν πέρυσι πρωτογενές πλεόνασμα. Στις πιο πολλές χώρες, τις ευρωπαϊκές, η συζήτηση είναι για το πώς θα παρθούν έκτακτα μέτρα προκειμένου οι χώρες αυτές να συμμορφωθούν με τους ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς κανόνες. Εμείς εδώ είμαστε στην ευχάριστη θέση να συζητούμε για τον τρόπο με τον οποίο θα κατανείμουμε δίκαια αυτό το πλεόνασμα, το οποίο προέκυψε από την ανάπτυξη της οικονομίας.
Να τονίσω και κάτι ακόμα, γιατί νομίζω ότι αξίζει, σας παρακαλώ πολύ να το υπενθυμίζουμε διαρκώς στον δημόσιο διάλογο: αναφέρομαι στον ταχύτατο τρόπο με τον οποίο αποκλιμακώνεται το δημόσιο χρέος στην πατρίδα μας. Αν δείτε ένα σχετικό διάγραμμα, το ανάρτησα κιόλας, παρότι δεν συνηθίζω να αναρτώ εικόνες και φωτογραφίες, στον εβδομαδιαίο απολογισμό μου, η Ελλάδα έχει την ταχύτερη αποκλιμάκωση δημόσιου χρέους από οποιαδήποτε άλλη ανεπτυγμένη οικονομία τα τελευταία 40 χρόνια. Νομίζω αυτό έχει μια ξεχωριστή σημασία διότι το δημόσιο χρέος αποτέλεσε έναν βραχνά για την πατρίδα μας εδώ και 40 χρόνια. Ήταν ουσιαστικά και η γενεσιουργός αιτία της μεγάλης οικονομικής κρίσης της προηγούμενης δεκαετίας. Και το γεγονός πια ότι αυτή η κυβέρνηση μπορεί ταυτόχρονα να επιτυγχάνει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, πλεόνασμα το οποίο επιστρέφεται στους πολίτες, να μειώνει την ανεργία, να προσελκύει επενδύσεις και να αποκλιμακώνει το χρέος, άρα να τροφοδοτούμε την ανάπτυξη οργανικά και όχι με δανεικά, είναι μια μεγάλη επιτυχία της οικονομικής μας πολιτικής συνολικά αυτά τα επτά χρόνια.
Αλλά νομίζω και μια παρακαταθήκη και ένα διαγενεακό συμβόλαιο το οποίο υπογράφουμε με τη νέα γενιά, η οποία τελικά θα είχε υποστεί τις συνέπειες μιας χώρας η οποία θα εξακολουθούσε, υπό άλλες συνθήκες, να διατηρεί ένα εξαιρετικά υψηλό χρέος. Εκτιμώ ότι ενδεχομένως και στα τέλη αυτού του έτους -αυτό που θα σας πω θα φάνταζε πρωτοφανές πριν από κάποια χρόνια- η Ελλάδα δεν θα είναι πια η χώρα η οποία θα έχει το υψηλότερο χρέος στην Ευρώπη ως ποσοστό του ΑΕΠ.
