ΚΩΣΤΑΣ ΚΥΤΡΑΣ
Θέλω να αγιάσω και δεν μ’ αφήνουν . Να πυρωθώ στο τζάκι μου, να ακούσω τη μουσική μου, να πλάσω εικόνες από το διάβασμα . Και αλλά όμορφα πράγματα .
Η ίδια η κοινωνία όπως γίνηκε ξέφυγε από κάθε μέτρο – και κατ’ επέκταση απώλεσε και τις χαρές της ζωής. Γι’ αυτό και κινείται
στο σκοτάδι, στα μαύρα μονοπάτια, χάνοντας στοιχειώδη μικροπράγματα που ορίζουν την αληθινή ζωή του ανθρώπου. Και η ανθρωπότητα σήμερα – ειδικότερα αυτή του δυτικού πολιτισμού, που γενάρχες του είναι ο Πλατωνας και ο Αριστοτελης και ο Πυθαγόρας και ο Θαλης και όλα τα μυαλά της παλαιας εποχής -κλυδωνίζεται από την ηθική που της δίδαξαν οι θρησκείες και παραβλέπει τη λογική για να εξηγήσει τις απορίες της και να προχωρήσει .
Ηθικολογώντας λοιπόν οι φιλοι μας οι οικολόγοι – από ποια οργάνωση δεν γνωρίζω, είναι πολλές άλλωστε και θα χαθούμε αν αρχίσουμε την καταγραφή τους – όταν το λυκόφως παραδίνεται στο έρεβος, βγαίνουν στα δάση με τις πραμάτειες τους, όλα δηλαδή τα καλούδια που οι φορολογούμενοι πολίτες έχουμε πληρώσει. Και αρχίζουν, «απόψε εδω στην πλαγιά, ας ρίξουμε φίδια να ενισχύσουμε την πανίδα της περιοχής». Και χαίρονται σαν μικρά παιδιά που κάνουν το καλό.
Πάνε παρακάτω και αφήνουν αλεπούδες, «εδώ καλά είναι, τόσο δρόμο κάναμε από την πόλη, πουθενά δεν τις συναντήσαμε, άρα η πανίδα και εδώ θέλει ενίσχυση». Και αφήνουν τα όμορφα ζώα στο δάσος και την ώρα εκείνη η ψυχούλα τους αγαλλιάζει, νιώθουν σαν να χαϊδεύουν αιθέρια μαλλιά.
Κάπως έτσι σε μια ασέληνη βραδιά γέμισε η περιοχή αλεπούδες και αμοληθήκαν αυτές στα κοτέτσια και έκαναν χαρές μέσα στη νύχτα. Το πρωί η θεία Κατερίνα έφτασε στο μικρό κοτέτσι να συλλέξει τα αβγά. Αντίκρισε οκτώ κότες νεκρές. Το επόμενο πρωί, φτάνοντας στο κοτέτσι είδε έκπληκτη μέσα σε αυτό κατεργάρα αλεπού να κοιμάται του καλού καιρού. Πρωτύτερα είχε φάει τα αβγά και είχε φουσκώσει – ξέρετε , το πολύ φαγητό τις βραδινές ώρες φέρνει υπνηλία !
Ανάλογες δράσεις οικολογικές αυτής της μορφής με συνέπειες τραγικές για την αγρότισσα που έχει ενα μικρό κοτέτσι και συμπληρώνει το χαμηλό, ούτως ή άλλως , εισόδημα της πολλές μπορούμε να εξιστορήσουμε, όμως το ζητούμενο δεν είναι εκεί. Το θέμα μας είναι άλλο. Με ποια μελέτη, ποια λογική, ποια αντικειμενική γνώση αφήνουν ο,τι θέλουν , όπου τους καπνίσει ; Και γιατί άραγε τις δουλειές αυτές τις κάνουν βράδυ ; Φοβούνται τη ημέρα μήπως τους κάψει ο ήλιος ;
Οι ανεξέλεγκτες παρόμοιες δρασεις κάποιων οικολόγων γίνονται νύχτα, διότι είναι παράνομες. Στην ίδια κατηγορία οι ακτιβιστές της νύχτας με τους λαθροθήρες. Λυμαίνονται από κοινού- με διαφορετικό τρόπο- τη φυση και κάνουν μεγάλο κακό στην πανίδα, μη γνωρίζοντας καν τι σημαίνει πανίδα .
Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Εντάξει, ξέρουμε, είναι φανατικοί αντί κυνηγοι επειδή στα σεμινάρια που τους κάνουν οι καθοδηγητές τους περνάνε εύκολα τα « θέλω τους και τους σκοπούς τους». Όμως, ας αναλογιστούν οι «εκδρομείς της νύχτας» ότι το νόμισμα έχει δυο όψεις, υπάρχει και η άλλη πλευρά . Γιατί άραγε η θεία- Κατερίνα να πληρώνει την ακτιβιστική επιπολαιότητά τους;
Τέτοια εποχή πέρσι πλησίαζα για το Χωριο, νύχτα ήταν μια Παρασκευή ,και τα δέντρα με το φεγγάρι έδιναν εικόνες τρόμου! Με την παρέα μου όμως, ρολάροντας πάνω στο δρόμο και ακούγοντας τη μουσική μας, στο ανάποδο πέταλο σαν φτάσανε, απαντήσαμε ένα τσακάλι στη μέση του δρόμου να έχει πιασμένη μια αλεπού. Μας είδε ξαφνικά και την άφησε. Κυρία όμως και η κυρά-Μαρω, τινάχτηκε και τράβηξε σε αντίθετη πορεία. Ναι, έχουν αφήσει και τσακάλια οι φίλοι μας στο Ξηροβούνι- για την πανίδα πάντοτε…
