Η φράση αυτή αποτελεί τον κεντρικό στίχο από το ποίημα «Όσο μπορείς» του Κωνσταντίνου Καβάφη. Παροτρύνει να μην φθείρουμε τη ζωή μας μέσα από την υπερβολική κοινωνική συνάφεια, τις κενές σχέσεις και την καθημερινή ανοησία, ακόμα κι αν δεν καταφέρνουμε να τη ζούμε ακριβώς όπως επιθυμούμε.
Βασικά μηνύματα του ποιήματος:
Προστασία της αξιοπρέπειας: Μην αφήνεις τη ζωή σου να παρασύρεται στη μετριότητα.
Αποφυγή περιττών σχέσεων: Απέφυγε την “πολλή συνάφεια” που αλλοιώνει τον χαρακτήρα.
Συνειδητή στάση: Ακόμη και στις δυσκολίες, προσπάθησε να διατηρείς την ποιότητα της ύπαρξής σου.
Είναι ένα κάλεσμα για σεβασμό στον εαυτό μας, ζώντας με ουσία και όχι με επιφανειακές συναναστροφές.
