Αν το λειτούργημα του δικαστή είναι εξ ορισμού απαιτητικό, στην Ελλάδα, και ειδικά σε υποθέσεις με πολιτική χροιά, χρειάζεται επιπλέον και αρκετές δόσεις ηρωισμού.
Οι αποκρουστικές σκηνές που είδαμε σήμερα στη Λάρισα, στη δεύτερη μέρα της δίκης για τα Τέμπη, δεν ήταν ένα μεμονωμένο φαινόμενο.
Ο εφέτης-ανακριτής της υπόθεσης, που όπως λένε πολλοί παράγοντες της δίκης, δούλεψε με αυτοθυσία και έκανε καταπληκτική δουλειά, λοιδωρείται ωστόσο, συκοφαντείται και στοχοποιείται ανελέητα εδώ και τρία χρόνια. Πότε ως τσιράκι της κυβέρνησης, πότε γιατι δήθεν απέκρυψε στοιχεία, πότε γιατί έκλεισε δήθεν άρον άρον την ανάκριση.
Κι ας εκδικάζεται η υπόθεση τρία μόλις χρόνια μετα το συμβάν όταν αντίστοιχη περίπτωση στην Ισπανία πήρε σχεδόν μιά δεκαετία.
Το ίδιο και οι τακτικοί δικαστές για τους οποίους έγιναν άλλωστε αιτήσεις εξαίρεσης, με προφανή και ανομολόγητο στόχο την καθυστέρηση της δίκης απο αυτούς που κατα τ´άλλα κόπτονται για απόδοση δικαιοσύνης. Το “κατέβα κάτω μωρή” που ακούστηκε απο κάποιους στην πρώτη μέρα της δίκης και αφορούσε στην πρόεδρο του δικαστηρίου, ήταν ανατριχιαστικό και η επιτομή του φασισμού.
Δεν ξέρω αν πράγματι η αίθουσα παρουσιάζει τα λειτουργικά προβλήματα που κάποιοι ισχυρίζονται.
Η αίσθηση πάντως είναι οτι αν δεν έφταιγαν τα μικρόφωνα και οι καρέκλες που κάποιοι λένε οτι δεν επαρκούσαν, θα έφταιγαν σίγουρα οι πρίζες, τα φώτα, ο εξαερισμός, ο Ερμής που ήταν ανάδρομος, ο κακός μας ο καιρός.
Και το να δικάζει κανείς μιά τέτοια υπόθεση, έχοντας απ´εξω προγλωσσικούς κουκουέδες να διαδηλώνουν με αυτά τα μακρόσυρτα και περίεργα συνθήματα, τη γνωστή διαταραγμένη που τσακώνεται ακόμα και με τον ίσκιο της αλλά και τη “μάνα” που βρήκε τη μέρα να ανακοινώσει ίδρυση κόμματος φιλοδοξώντας να χτίσει πολίτική καριέρα πατώντας πάνω στα πτώματα 57 ανθρώπων, δεν είναι ακριβώς και η πιο εύκολη δουλειά στον κόσμο.
Καλό κουράγιο και ο θεός να βάλει το χέρι του.
fb – Kyriakos Berberidis
