Εδώ και 3 χρόνια φωνάζω, σκούζω, ρεκάζω, χτυπιέμαι, ότι η Ανάπτυξη θα έρθει στην Ελλάδα, αλλά δεν θα βρει κανέναν να την υποδεχτεί.
Από το 1977 μέχρι σήμερα, το εργατοτεχνικό δυναμικό της χώρας διαρκώς συρρικνώνεται και ακόμα και οι Αλβανοί τεχνίτες παίρνουν των ομματιών τους και την κάνουν για τας Ευρώπας.
Χαρακτηριστικό είναι ότι μια πολυκατοικία που έπαιρνε 2 χρόνια να ολοκληρωθεί, τώρα θέλει 3 και 4, ελλείψει τεχνιτών αλλά και ανειδίκευτων εργατών. Φίλος εργολάβος μου έλεγε ότι αναγκάζεται να “νοικιάζει” τεχνίτες από άλλους συναδέλφους του, με κόστος 150 ευρώ/ημέρα.
Και από την άλλη, ο μέσος Έλληνας γονιός δεν θέλει να δει το παιδί του “μουτζούρη” και προτιμάει να ξεπαραδιαστεί για να το βοηθήσει να πάρει ένα πτυχίο θεολογίας ή φιλολογίας (και να καταλήξει σε κάποια κακοπληρωμένη απασχόληση), παρά να το στείλει να γίνει ένας καλοπληρωμένος και καθόλα αξιοπρεπής τεχνικός.
Και απορούμε με την Τουρκία, που έχει μια πληθώρα εξειδικευμένων τεχνικών, γιατί “μαζεύει” όλα τα Ευρωπαϊκά εργοστάσια εκεί.
Είμαστε για τα πανηγύρια, αν δεν κάνουμε ΑΜΕΣΑ κάτι γι’ αυτό…
f – Κώστας Κάπος
