Φόρτωση Text-to-Speech…
Στην Ελλάδα μιλάμε μόνο για επιδοτήσεις και για δυνατότητα μειώσεων στους φόρους καυσίμων όταν το παιχνίδι είναι ξεκάθαρο ότι παίζεται εδώ και καιρό αλλού. Ο πρόεδρος Μακρόν ζήτησε αυτή την εβδομάδα την αναβολή αυστηρότερων όρων στις εκπομπές μεθανίου και την άμβλυνση κανόνων για τη διύλιση καυσίμων. Είναι εντυπωσιακό ότι γίνονται όσα γίνονται και ακόμη οι αυστηροί κανόνες που υπήρχαν προ κρίσης συνεχίζουν να εφαρμόζονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο αυξάνοντας το κόστος των καυσίμων. Η Κομισιόν διά του αρμοδίου επίτροπου Νταν Γιόργκενσεν πλέον το συζητάει, καθώς ο ίδιος θεωρεί βέβαιο ότι ο φετινός χειμώνας θα είναι αντίστοιχα κακός με τον χειμώνα του 2022. Η Ευρώπη συνολικά είναι έτοιμη να υποκύψει και στις πιέσεις Τραμπ –που απειλεί με πάγωμα εξαγωγών– και να σταματήσει να χτίζει αποθέματα σε συγκεκριμένα είδη καυσίμων, κίνηση που είχε αυξήσει τις τιμές στις ΗΠΑ, αλλά αν το κάνει θα αυξήσει την πιθανότητα προβλημάτων επάρκειας στο μέλλον.
Είπαμε, το «παιχνίδι» έχει γίνει πολύ σύνθετο και οι αποφάσεις λαμβάνονται μέρα με τη μέρα και η αιτία, ειδικά στην κρίση ντίζελ που διανύουμε, είναι ότι εδώ και καιρό η Ευρώπη είχε αφήσει τη διύλιση στην τύχη της. Συνολικά 35 από τα 100 διυλιστήρια στην Ευρώπη έκλεισαν από το 2009 μέχρι σήμερα. Η περίπτωση του Ηνωμένου Βασιλείου είναι ενδεικτική της μακράς αποβιομηχάνισης. Από 18 διυλιστήρια το 1970 λειτουργούν σήμερα μόλις τέσσερα.
Το 2024 η Ευρώπη αντιπροσώπευε μόλις το 14,4% της παγκόσμιας διυλιστικής δυναμικότητας, περίπου 15 εκατ. βαρέλια ημερησίως. Η Ασία και ο Ειρηνικός είχαν ήδη φθάσει στο 36,1%, ενώ η Βόρεια Αμερική στο 21%. Η Κίνα, ειδικότερα, υπερδιπλασίασε τη δυναμικότητά της μέσα σε δύο δεκαετίες. Η μετατόπιση αυτή θα είχε μικρότερη σημασία, εάν η κατανάλωση πετρελαίου μειωνόταν εξίσου γρήγορα. Ομως το πετρέλαιο εξακολουθεί να καλύπτει περίπου το 32% της παγκόσμιας ενεργειακής κατανάλωσης, ενώ η ζήτησή του αυξήθηκε κατά 1,3% μεταξύ 2023 και 2024. Συνεπώς, το κενό που αφήνει μια ευρωπαϊκή μονάδα δεν ισοδυναμεί αυτομάτως με ισόποση μείωση της ζήτησης. Συχνά καλύπτεται από ένα διυλιστήριο εκτός Ευρώπης.
Παραδόξως, η Ελλάδα δεν ακολούθησε την τάση συρρίκνωσης των διυλιστηρίων. Οχι με κάποια κρατική πολιτική, αλλά επειδή οι δύο εταιρείες μας που λειτουργούν τα τέσσερα διυλιστήρια της χώρας επένδυσαν εγκαίρως στον εκσυγχρονισμό τους, με αποτέλεσμα οι πωλήσεις τους στο εξωτερικό να αναλογούν στο 26% των συνολικών ελληνικών εξαγωγών αγαθών. Κάποιοι, τώρα, σκέφτονται να τους «τιμωρήσουν» σκληρά γι’ αυτή την επιλογή τους, ως μέρος και αυτό της συζήτησης για εσωτερική κατανάλωση…
