Φόρτωση Text-to-Speech…
Γαλάζιο έως εκεί που φτάνει το μάτι –και ο φακός της κάμερας–, χρυσές αμμουδιές, λευκόχτιστα σοκάκια, γυμνές βουτιές, πορφυρά ηλιοβασιλέματα, ατελείωτα ξενύχτια, αλλά και μια Αθήνα που λιώνει μέσα στον καύσωνα. Το ελληνικό καλοκαίρι έχει αποτυπωθεί στο κινηματογραφικό φιλμ με ποικίλους τρόπους, από το γραφικό και το φολκλόρ μέχρι το δημιουργικά ρομαντικό, το έξυπνα κωμικό και το δραματικά αγωνιώδες. Κάνουμε μια βόλτα στον χάρτη, σταματώντας στα μέρη τα οποία επισκέφθηκαν ξένες και εγχώριες παραγωγές, οι οποίες μετέφεραν στην οθόνη, εκτός από την εκάστοτε πλοκή, και όλα εκείνα που κάνουν μοναδική αυτή την εποχή του χρόνου στη χώρα μας.
«Το παιδί και το δελφίνι»
Υδρα
Η πρώτη χολιγουντιανή παραγωγή που γυρίστηκε στην Ελλάδα (1957) είχε για πρωταγωνίστρια την απλώς ακαταμάχητη Σοφία Λόρεν. Σε μία από τις καταδύσεις της για σφουγγάρια, η νεαρή Φαίδρα θα ανακαλύψει ένα αρχαίο γλυπτό τεράστιας αξίας. Παρά την ευκαιρία του μεγάλου κέρδους, εκείνη διχάζεται ανάμεσα στους υποψήφιους αποδέκτες: από τη μία έναν έντιμο αρχαιολόγο και από την άλλη έναν αδίστακτο έμπορο, που θέλει να το πουλήσει στο εξωτερικό. Μια Ελλάδα άλλης εποχής, λίγη ευπρόσδεκτη καλοκαιρινή αφέλεια και, φυσικά, μια αξέχαστη Λόρεν να τραγουδά (στα ελληνικά παρακαλώ) παρέα με τον Τώνη Μαρούδα το εθιστικό «Τι ‘ναι αυτό που το λένε αγάπη» του Τάκη Μωράκη.
«Απέραντο γαλάζιο»
Αμοργός
Η ταινία στην οποία, σε μεγάλο βαθμό, οφείλεται και η σημερινή δημοφιλία των Κυκλάδων στις τάξεις των Γάλλων τουριστών είναι ένα παραμύθι ανταγωνισμού διά χειρός Λικ Μπεσόν. Οι παιδικοί φίλοι Ζακ (Ζαν-Μαρκ Μπαρ) και Ενζο (Ζαν Ρενό) θα μετατραπούν σε σκληρούς αντιπάλους με έπαθλο τα ρεκόρ των ελεύθερων καταδύσεων και φόντο τη μαγευτική Χοζοβιώτισσα της Αμοργού, κάτω από το εκτυφλωτικό φως του Αιγαίου. Συμπληρωματικά, προτείνουμε και το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ «Dolphin Man» του Λευτέρη Χαρίτου, το οποίο αφηγείται την αληθινή ιστορία του πρωταγωνιστή –και θρυλικού δύτη– Ζακ Μαγιόλ.
«Mamma Mia!»
Σκιάθος/Σκόπελος
Ενα κλασικό μιούζικαλ με μουσικές των ΑΒΒΑ, μερικοί εμφανώς ευδιάθετοι χολιγουντιανοί αστέρες και οι όμορφες Σποράδες αρκούν για ένα διασκεδαστικό, άκρως καλοκαιρινό δίωρο. Την ώρα που η ξενοδόχος Ντόνα (Μέριλ Στριπ) ετοιμάζει τον γάμο της κόρης της (Αμάντα Σέιφριντ), εκείνη καλεί κρυφά τρεις άνδρες (Πιρς Μπρόσναν, Στέλαν Σκάρσγκαρντ, Κόλιν Φερθ) από το παρελθόν της μητέρας της προκειμένου να ανακαλύψει ποιος είναι ο μπαμπάς της. Υπήρξε και σίκουελ το 2018, όμως το ορίτζιναλ μυρίζει… θάλασσα, ήλιο και τραγούδι μέχρι τελικής πτώσης. Αφήστε που το άλλο δεν γυρίστηκε καν στην Ελλάδα, αλλά στην Κροατία.
«Mediterraneo»
Καστελλόριζο
Από τις ωραιότερες, όσον αφορά την ομορφιά του τοπίου, ξένες ταινίες που έχουν γυριστεί στη χώρα μας. Ο Γκαμπριέλε Σαλβατόρες και οι συνεργάτες του κέρδισαν το ξενόγλωσσο Οσκαρ το 1992, όμως πρώτα ερωτεύτηκαν αναμφίβολα το Καστελλόριζο, εκεί όπου μια διμοιρία αποκλήρων του ιταλικού στρατού ξεμένει κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι μάλλον κωμικές προσπάθειές τους να διατηρήσουν τη στρατιωτική πειθαρχία θα πέσουν στο κενό, καθώς αποκτούν δεσμούς με τους ντόπιους, ανάμεσα στους οποίους και μια νεαρή πόρνη (Βάνα Μπάρμπα) που θα τους σαγηνεύσει. Εκπληκτικές και οι σκηνές του ποδοσφαίρου, που έχουν γυριστεί στον όμοιο με σεληνιακό τοπίο ισοπεδωμένο λόφο όπου βρίσκεται σήμερα το αεροδρόμιο του νησιού.
«Summer Lovers»
Μύκονος/Σαντορίνη/Μάταλα
Ισως η λιγότερο διάσημη ταινία της λίστας είναι και αυτή που εκπέμπει τον περισσότερο ερωτισμό. Αρχές ’80s και το νεαρό ζευγάρι των Ντάριλ Χάνα – Πίτερ Γκάλαχερ (μαζί με τα… φρύδια του) πηγαίνει διακοπές στα ελληνικά νησιά, εκεί όπου θα μπλέξει σε τρίο με μια Γαλλίδα τουρίστρια. Κορμιά ηλιοκαμένα, με το αλάτι της θάλασσας και την ορμή των νιάτων να ξεχειλίζουν, εξερευνούν τα καταγάλανα νερά του Αιγαίου και ταυτόχρονα τις ορέξεις τους. Χάιλαϊτ οι σκηνές στα Μάταλα. Βουτήξτε υπεύθυνα.
«Δύο εισιτήρια για Κυκλάδες»
Μύκονος/Σαντορίνη/Αμοργός
Το πιο πρόσφατο από τα φιλμ που τιμούν το ελληνικό καλοκαίρι είναι μια γαλλική κωμωδία με δύο κεφάτες πρωταγωνίστριες. Η Λορ Καλαμί και η Ολίβια Κοτ υποδύονται δύο σαραντάρες από το Παρίσι με εντελώς διαφορετική ιδιοσυγκρασία, που αποφασίζουν να κάνουν διακοπές στις Κυκλάδες. Ηλιος, θάλασσα, αισθησιασμός και μια-δυο ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις πάνω στο πέρασμα του χρόνου, στην τόλμη και στους δισταγμούς, που συχνά καθορίζουν τις ζωές μας, είναι τα βασικά συστατικά του φιλμ. Το αλατοπίπερο, μαζί με μερικές χρήσιμες συμβουλές, προσθέτει η «χίπισσα» Κριστίν Σκοτ Τόμας, την οποία οι πρωταγωνίστριες συναντούν στη Μύκονο.
«Suntan»
Αντίπαρος
Ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος κατάφερε να αντιπαραβάλει το φωτεινό ελληνικό καλοκαίρι με τα σκοτάδια της ανθρώπινης ψυχής, και αυτό από μόνο του είναι αξιοσημείωτο. Ο αγροτικός γιατρός του (υπέροχου) Μάκη Παπαδημητρίου υπηρετεί στην Αντίπαρο, όπου θα γνωρίσει την παρέα της Αννας (Ελλη Τρίγκου), μιας όμορφης νεαρής τουρίστριας. Τυφλωμένος από τον έρωτά του για την τελευταία, θα παρασυρθεί στο ανεξέλεγκτο παιχνίδι των αισθήσεων, μέχρι (τραγικού) τέλους. Η ιατρική έχει προχωρήσει πολύ, ωστόσο για κάποιες «ασθένειες» δεν έχει βρεθεί ακόμη αποτελεσματικό φάρμακο…
«Ας περιμένουν οι γυναίκες»
Λίμνη Βόλβη
Η «καλοκαιρινή μακεδονική κωμωδία», όπως λέγεται στους τίτλους αρχής, του Σταύρου Τσιώλη δεν θα μπορούσε να λείπει από τη λίστα, ως διαχρονικός καλτ ύμνος, η γοητεία του οποίου βρίσκει και νεότερους πιστούς μέσα από τις εναλλακτικές οδούς των σόσιαλ μίντια. Θρυλικές ατάκες, προφητικές πολιτικές παρατηρήσεις και γνήσιος σουρεαλισμός γίνονται ένα, με το τρίο των αμίμητων μπατζανάκηδων Ζουγανέλη, Μπακιρτζή, Μπουλά να αφηγείται την ιστορία του ΠΑΣΟΚ πλάι στη θάλασσα και να ψαρεύει δεκαχίλιαρα στις πισίνες.
«Τσίου»
Αθήνα
Αλλος ένας εγχώριος κινηματογραφικός μύθος τοποθετείται στις καυτές μέρες του καλοκαιριού. «Δεκαπενταύγουστο στην Αθήνα μένουνε μόνο οι μπατίρηδες κι όσοι δεν έχουν κόσμο για να πάνε έξω», ξεκινά την αφήγησή του ο Τσίου (Αλέξανδρος Παρίσης), ένας εξαρτημένος νεαρός, ο οποίος τριγυρνάει μέσα στο λιοπύρι της πόλης για να βρει τη δόση του. Εως το βράδυ ο δρόμος του θα διασταυρωθεί με έναν άσπονδο φίλο, μερικούς ατζαμήδες μαφιόζους και μια συμπονετική κοπέλα, σε μια περιπλάνηση εθιστική σαν ναρκωτικό και βρώμικη όσο τα σπλάχνα της πόλης. Ακόμα και σήμερα, η καρδιά του φιλμ του Μάκη Παπαδημητράτου πάλλεται ολοζώντανη, όπως απέδειξε και η σχετικά πρόσφατη μεταφορά του στο θέατρο.
«Φτηνά τσιγάρα»
Αθήνα
Από την Αθήνα του ιδρώτα και των ναρκωτικών, στην Αθήνα του αθεράπευτου ρομαντισμού και της φιλοσοφίας διά χειρός Ρένου Χαραλαμπίδη, σε ένα από τα πιο αγαπητά –και πολυπαιγμένα στα θερινά– φιλμ της ελληνικής παραγωγής. Μια αυγουστιάτικη νύχτα στην άδεια πόλη, ένας μικροαπατεώνας (Χαραλαμπίδης) συναντά μια κοπέλα (Αννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους) που έχει μόλις τσακωθεί με τον φίλο της στο τηλέφωνο. Τελικά την πείθει να τον ακολουθήσει σε μια δίχως προορισμό βόλτα, γεμάτη κουβέντες για τον έρωτα και τη ζωή. Καλή και η ρομαντζάδα, αλλά ο αθυρόστομος «χομπίστας» του Κώστα Τσάκωνα είναι απλώς ανεπανάληπτος.
